Κλασικός τεμπέλης και χαραμοφάης, χορτάτος με το μάγουλο αφράτο και τσίτα από την καλοπέραση, δεν έβγαλε ποτέ, ούτε μια δραχμή!
Γόνος πλουσίας οικογενείας ως είθισται με τις νεοκομμουνιστικές “προσωπικότητες” στην Ελλάδα, ενόσω ζούσε, ο καλύτερος ρόλος που έπαιξε στην πολιτική κονίστρα της χώρας μας, ήταν αυτός επί σκηνής, η απομίμησή του σε έργα Ελληνικών Επιθεωρήσεων.
Και κέρδιζε πάντοτε τη συμπάθεια του λαού, του κόσμου, όχι γιατί ήταν σώνει και καλά συμπαθής, αλλά γιατί ποτέ δεν μπόρεσε ως κομματάρχης να πάρει ποσοστό πάνω από αυτό που διασαφηνίζει στις κάλπες των εκλογών, αν ένα κόμμα είναι κόμμα, και όχι... απόκομμα ή ρετάλι!
Χαρακτηριστικοί οι πολιτικοί δεκάρικοί του στη Βουλή, με την τσιριχτή και εκνευριστική φωνούλα του, οι οποίοι αν δεν ήταν και ακατάσχετη φλυαρία, ήταν σκέτη μπουρδολογία.
Με το φανταιζί και υπεροπτικό εκείνο ύφος ότι γεννήθηκε ο άνθρωπος που θα άλλαζε τον κόσμο με τις... ανοησίες του, στο τέλος κόντεψε, παραλίγο, να το πιστέψει!
Τέτοιους πολιτικούς τους βαριούνται ακόμα και οι γυναίκες τους.
Για του λόγου το αληθές, συνεντευξιαζόμενος κάποτε στο λουξ σαλόνι του σπιτιού του, ντυμένος και το πενιουάρ του, τις φουντάτες παντοφλίτσες του -η γυναίκα του ετοίμαζε το φαγητό στην κουζίνα. Και όταν αυτό ήταν έτοιμο, η πρόσκληση που του απηύθυνε -την απηύθυνε και στους δυο, σ' αυτόν και στο δημοσιογράφο- ήταν: “Άντε, σταμάτα επιτέλους Χαρίλαε... Τον έπρηξες τον άνθρωπο με τις ανοησίες σου... Ελάτε να φάμε!..”.
Δεν ξέρω γιατί, τώρα τελευταία διαβάζω συνεχώς πως όποιος διανοούμενος ή πολιτικός πεθαίνει στην Ελλάδα, πρέπει απαραιτήτως, να είναι και κομμουνιστής! Τον βαφτίζουν αμέσως κομμουνιστή! Παραγωγή κομμουνιστών μετά θάνατον δηλαδή! Πρώτα ανακοινώνουν τα ΜΜΕ της “Χαβούζας” τη βιογραφική σταδιοδρομία του σε κάποιο από τα δεκάδες Κομμουνιστικά κόμματα, και μετά όλα τα άλλα! Σαν αίφνης στην Ελλάδα οι κομμουνιστές, να έπιασαν το ουτοπικό ποσοστό της δυνάμεως του 70%!
ΟΛΟΙ οι διανοούμενοι και οι καλλιτέχνες, άμα τη αναγγελία του θανάτου τους, αναγορεύονται αηδιαστικά σε πρωτοκλασάτους κομμουνιστές, γεμάτοι με αγώνες και... πολεμικούς σταυρούς!
Αν είναι έτσι να ξεκαθαρίσει το τοπίο από δαύτους, τη μάστιγα και πληγή της Ελλάδος, να προχωρήσουν με γοργότερους ρυθμούς, να τελειώνουμε μια ωρ' αρχύτερα, να δούμε και κανέναν άλλο, μη κομμουνιστή καλλιτέχνη ή πολιτικό, στην επόμενη λίστα να πεθαίνει!
Στον πολιτικό τομέα, είναι τόσα χρόνια ΟΛΟΙ αμετακίνητοι στις θέσεις τους και αναβάθμητοι -πρώτης γενιάς ηλεκτρονικοί υπολογιστές, έβγαλαν αράχνες, ξανά δόντια και δέρμα όπως τα φίδια- που δεν είναι απορίας άξιον γιατί; αυτοί άρχισαν τώρα τελευταία, να μας πεθαίνουν σωρηδόν!
Σειρά να παίρνει και η “αραχνιασμένη”, η ξεδοντιασμένη τσάτσα που έχει τη σκαμνόβεργα καβαλημένη, και δε λέει να την κατέβει, να αφήσει σε κανέναν άλλον να την καβαλήσει! Αυτή που όταν μιλάει τα σάλια της, σταματούν ακόμα και τρένο υψηλής ταχύτητος, ιντερσίτι, από πολύ μεγάλη απόσταση.
Ευτυχώς, την απουσία του τελευταίου εκλιπόντος, δεν θα την αισθανθεί κανείς! Διότι ήταν και πλήρης ημερών ο καημένος. Δεν ζει και κανένας σύντροφος, συνομήλικός του του εξωτερικού να τον θρηνήσει -μήπως τον ήξερε κανένας;
Και, για να μην νομίζετε ότι κάποια από αυτά που γράψαμε παραπάνω, τα γράψαμε στο βρόντο, την ακατάσχετη φλυαρία του κάποτε, την διακωμώδησε και ο ίδιος!
Έβγαζε γέλιο... Είχε ταλέντο!.. Πως να το κάνουμε; Ήταν γελοίος!..
Κι αν ήταν να γραφεί πάνω απ' τον τάφο του ένα απόφθεγμα, ας ήταν αυτό:
“Ενθάδε κείται, ο γελοιοδέστερος των Ελλήνων πολιτικών, ο χωρατατζής, ο κλόουν, ο σαλτιμπάγκος, από συστάσεως του Νεοελληνικού κράτους”.
[Σ.Σ.: Προσοχή!.. Ουδεμία σχέση έχει το κείμενο ή μπορεί να παραλληλιστεί, με πρόσωπα και πράγματα, καταστάσεις από την τρέχουσα Ελληνική επικαιρότητα!..]
