"Λάθε βιώσας, εἰ δή μή δύναιο, λάθε ἀποβιώσας".- Απολλώνιος ο Τυανεύς

ΤΑΙΝΙΕΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΔΩ www.youtube.com/user/TileorasisDagkilaswww.dailymotion.com/user/ArgyriosDagkilas

ΧΑΟΣ ΔΙΕΘΝΕΣ: Διεθνής Εφημερίδα Ελληνικών Εθνικών - Πατριωτικών Συμφερόντων - ΕΔΡΑ: Όαση Σεμπίκα - Βόρεια Σαχάρα, Νότια Τυνησία – ΤΥΝΗΣΙΑ

Επίσημη Ταυτότητα: Διαδικτυακή Διεθνής Εφημερίδα, Ελληνικών Πατριωτικών Συμφερόντων. (Ανεπίσημη: Εφημερίδα για όλα τα Σκυλιά, τα Αδέσποτα και τα Ορφανά, της Μέρας και της Νύχτας)

Η Εφημερίδα του Πολιτισμού – Της Ιστορικής – Της Καλλιτεχνικής – Της Επίκαιρης – Και της Ποικίλης, Ύλης.

"Θεός μας η Ελλάς, και Θρησκεία μας ο Ελληνικός Πολιτισμός - Ελλάς, Εσαεί". - "Χάος ήσουν και Χάος θα γίνεις" (Αργ. Δαγκ.)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ [ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΜΑΣΟΝΩΝ]

"Έστιν ουν Τραγωδία / Μίμησης πράξεως σπουδαίας και τελείας / Μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω / Χωρίς εκάστου των ειδών εν τοις μορίοις / Δρώντων και ου δι απαγγελίας / Δι ελέου και φόβου περαίνουσα /Την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν" - Αριστοτέλους "Ποιητική"

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΥ

Φαντάσου έναν καρεκλοκένταυρο με αποκολλημένα τα πισινά του, να έρπει προς το νέο του αξίωμα. Μοιάζει με αλλόκοτο μαλάκιο, αηδιαστικά απροστάτευτο και εμετικά θλιβερό. Την ώρα που πανικόσυρτο, σπεύδει να οχυρωθεί στο νέο του κέλυφος. Ίσως, γι' αυτό και κανένας από τους γυμνόποδες αδελφούς μου, δεν το πατάει. Τόσο πολύ το σιχαίνονται.- Κώστας Ι. Γιαλίνης

ΟΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΤΟΥ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ" ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ:
«Τοις ευσεβείς μεν επαγγελλομένοις τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη ορθοδόξω και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γης, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ανάθεμα (γ')».

Μετάφραση:
Σε όσους παριστάνουν τους ευσεβείς, ενώ, την ίδια στιγμή, εισάγουν με θράσος ή πολύ περισσότερο με ασέβεια στην Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία τις ασεβείς δοξασίες των ΕΛΛΗΝΩΝ και για τις ανθρώπινες ψυχές και για τον ουρανό και τη γη και για τα άλλα κτίσματα, ΑΝΑΘΕΜΑ! ΑΝΑΘΕΜΑ! ΑΝΑΘΕΜΑ!..
Τρεις φορές Ανάθεμα δηλαδή στους:
Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή, Ηράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτελη, κ.α. ΟΛΟΙ οι Αναθεματισμοί: ΕΔΩ

"Οι καλύτερες τουρκικές εφημερίδες (και πληθώρα ιστοσελίδων), είναι οι Ελληνικές!.." Αργ. Δαγκ.

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ: Οι λογαριασμοί μας στο “Πανοράμιο” μηδενίστηκαν αυτοβούλως. ΜΗΝ τους ψάχνετε...

ΠΡΟΣΟΧΗ!.. ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ...

Οι ιστοσελίδες μας ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ Δ.Τ. γραμμένα δίγλωσσα, ήτοι: Ελληνικά ανακατεμένα με Αγγλικούρες, Γερμανικούρες, Γαλλικούρες, υποψιαζόμαστε σε λίγο θα μας στέλνουν και Κινεζικούρες! Συντάσσετε τα Δ.Τ. σας σε αμιγή Ελληνική γλώσσα, δεκτά γίνονται μόνον τα ακρωνύμια σε Λατινικό αλφάβητο, ή φράσεις γνήσιες, ατόφιες της Λατινικής γραφής και γλώσσης. Ακόμα, πετάτε απο τα δελτία σας τις "γκρίζες διαφημίσεις", ούτε αυτές δημοσιεύονται. Όποια δελτία δεν πληρούν αυτούς τους κανόνες, πετιούνται στα σκουπίδια.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

ΣΙΧΑΘΗΚΑΜΕ ΤΑ "ΒΌΜΒΕΣ", "ΣΟΚ", "ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΌΠΟΣ", "ΑΝΑΤΡΙΧΊΛΑ", "ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ" ΤΩΝ ΣΟΪΜΠΛΕ-ΜΌΪΜΠΛΕ ΚΑΙ ΒΥΖΑΡΟΎΣ ΦΑΚΛΑΝΑΣ, ΚΩΛ-ΓΚΕΡΛ ΤΟΥ ΧΟΝΕΚΕΡ...

Ναι, τα σιχαθήκαμε όλα αυτά, ειλικρινά, μαζί και τον σάπιο, κιτρινισμένο ή χολερισμένο "ελληνικό", πλην τουρκικό Τύπο
Κλάνει το Ντογάνι της Τουρκιάς, και παθαίνουν νταράκουλο οι ευρωπέοι "Αθηναίοι". 
"Τα" κάνει στη καρέκλα του, το "Πρώτο καθήκι της ναζο-Γερμανίας",  κι "Αθηναίοι" ευρωπέοι οσφραίνονται την μπόχα του μέχρις οχύχων! 
Αρμέγει τα βυζιά της η "Χοντοκωλαρού" φακλάνα για να... ξεμασταρώσει, και ΟΟΟΟΟΛΟΙ οι "Αθηναίοι" ευρωπέοι, τρέχουν να ρουφήξουν λαίμαργα το γάλα της
Δεν διαβάζουμε ΤΙΠΟΤΑ! Όλα είναι στα αζήτητα, η χρεοκοπία πλέον, του ψευδεπίγραφα ελληνικού Τύπου, κατρακυλάει στην άβυσσο χωρίς επιστροφή, και αυτοί που νομίζουν τον εαυτό τους “συντάκτες”, “δημοσιογράφους”, ή ακόμα-ακόμα και “εκδότες”, να παν να βοσκήσουν “βομβάλες”  (βουβάλες), που έλεγε κι ο Μιλιώκας, ή αγελάδες κατά το λαϊκόν επικρατέστερον.
Ο κάθε αδαής, αμαθής και αγράμματος, άσχετος με την σύνταξη και την ελληνική γλώσσα, στην εποχή των “Εξαχρείων” και των φασιστοκουμμουνιστών, δηλώνει μετ’ επιφάσεως “συντάκτης”!.. Ρε Ουουουστ!..
Ρε Ουουουστ!..
Διαβάστε τώρα παρακάτω και το άρθρο που σας διαλέξαμε για σήμερα, και μετά πάρτε τη συμβία σας και τα παιδιά σας, κατεβείτε στην παραλία, και απολαύστε τη μοναδική προκυμαία της Ευρώπης, της Θεσσαλονίκης, γιατί οι μέρες σας σ’ αυτόν τον “ψεύτη το ντουνιά” είναι μετρημένες, όταν σας επισκεφθεί ο Χάρος, τουλάχιστο να έχετε να του πείτε: “Σ’ ευχαριστώ για τα Βουνά / Και για του κάμπους που οίδα!..”


-*****-
 Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΡΑΠΤΗΣ
Το ανοιγοκλείσιμο εφημερίδων του τελευταίου καιρού συνοδεύεται με τα συνήθη αντανακλαστικά: κλαψουρίσματα όποτε εκλείπει ένας «ιστορικός» τίτλος, θριαμβολογίες όποτε προκύπτει κάτι νέο. Το δημοσιογραφικό κλισέ θεωρεί αυτονόητα «θετική» κάθε νέα εκδοτική προσπάθεια, αν μη τι άλλο διότι «θα βρουν δουλειά πολλοί συνάδελφοι» -η ταυτολογία είναι για γέλια.

Η αλήθεια είναι πως οι εφημερίδες, και αργότερα τα κανάλια, συγκαταλέγονται στους βασικούς υπεύθυνους για την κατάρρευση της χώρας. Είτε για αντικειμενικούς λόγους (λιλιπούτεια αγορά), είτε για υποκειμενικούς (διαπλοκή με οικονομικά και κομματικά συμφέροντα), βασική δουλειά τους ήταν να σκάβουν την τρύπα/τις τρύπες όπου έχωνε  το κεφάλι η ελληνική στρουθοκάμηλος. Κάθε «χτύπημα» ήταν προϊόν λογοκρισίας (και μάλιστα αυτολογοκρισίας, της χειρότερης εκδοχής της). Όλα έμπαιναν στην προκρούστεια κλίνη της «γραμμής», της «άποψης» και των «υποχρεώσεων». Η αντίθετη άποψη εξοβελιζόταν, σαν στις χειρότερες κομματικές εφημερίδες. Στην πραγματικότητα στα περίπτερα αναρτώνταν πολλές εκδοχές της Πράβδα, καμία εφημερίδα. Θυμίζω  την κατ΄έξιν λογοκρισία στα μεταφρασμένα ξένα κείμενα, την κραυγαλέα παρεοκρατία, την χυδαία απόκρυψη δεδομένων στο όνομα δήθεν εθνικών («τίποτα για την Φλώρινα») κομματικών ή επιχειρηματικών συμφερόντων, τον αντιπερισπασμό με εντυπωσιακά «σίριαλ» άνευ ουσίας, την  γλωσσική χειραγώγηση . Τελικά οι ελληνικές εφημερίδες, ακόμα και (καλύτερα: ιδίως) τα λεγόμενα έγκυρα φύλλα, δεν ήταν παρά κακοφτιαγμένες, ερασιτεχνικές «φυλλάδες»: μέχρι ρεπορτάζ για συνάντηση πρωθυπουργών Ελλάδας-Τουρκίας που δεν έγινε διαβάσαμε!

Η αναξιοπιστία χτίστηκε αργά, αλλά στο τέλος βάρυνε τόσο, που το καράβι άρχισε να βυθίζεται. Το διαδίκτυο έδωσε την χαριστική βολή.

Δεν χρειαζόμαστε νέες εφημερίδες. Η αλήθεια είναι πως περιττεύουν και οι παλιές, που συνεχίζουν να αραδιάζονται σαν σφαχτάρια στα αζήτητα των εφημεριδοπωλών. Κατ’ αρχήν, το μικροσκοπικό ελληνόφωνο αναγνωστικό κοινό αποκλείει κάθε σοβαρή εκδοτική προσπάθεια (το πολύ-πολύ που μπορούμε να έχουμε είναι αξιοπρεπείς εφημεριδούλες). Είναι σχεδόν μοιραίο τα φύλλα να μετατρέπονται σε φερέφωνα ισχυρών –για όσο καιρό τουλάχιστο (όχι και πολύ) θα υπάρχουν τέτοιοι που θα ενδιαφέρονται «να έχουν» μια εφημερίδα. Κατά δεύτερον, στην εποχή μας, που μπορείς να έχεις τους Ν.Υ. Τάιμς, τον Γκάρντιαν, την Μοντ, την ΦΑΖ κ.λπ στο κινητό και το τάμπλετ σου με λιγότερο από ένα ευρώ την ημέρα, το να πληρώνει κανείς για ελληνόφωνη εφημερίδα καταντάει πλήγμα κατά του σοβαρού τύπου –που είναι πράγματι πολιτιστική κληρονομιά και δημοκρατικό επίτευγμα πρώτου μεγέθους. Όσο για την περίφημη εγχώρια «πάλη των ιδεών», αυτή, καλώς ή κακώς, έχει προ πολλού μεταφερθεί στο διαδίκτυο...


 Ο Νίκος Ράπτης,
Εκπαιδευτικός

Σ.Σ.Σ.: Τα παραπάνω τα γράφει ένας άνθρωπος που υπήρξε επί δεκαετίες μανιώδης αναγνώστης εφημερίδων (της τάξεως των δεκαπέντε την εβδομάδα). Αλλά οι καιροί αλλάζουν και οι αμαρτίες πληρώνονται. Όσον αφορά τον θάνατο της ελληνόφωνης εφημερίδας, η μελαγχολία είναι βαρετή και η μετάνοια αργοπορημένη.

Σ.Σ. "Χ.Δ.". Εμείς πολύ πριν από τον κύριο Ράπτη, χαρακτηρίσαμε, ρετσινιάραμε  τον Ελληνικό Τύπο, "Ελληνόφωνο".