Οι Έλληνες και όχι οι ελληνόφωνοι, να πάρουμε τα δικράνια. Τις τσάπες τους κασμάδες, και ότι άλλο βρούμε μπροστά μας.
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο του ηλεκτρονικού ιν.τζιάρ, το οποίο σε άλλες εποχές και για “προοδευτικές” κυβερνήσεις, δεν θα το έγραφε ποτέ.
Το άρθρο πρέπει να προβληματίσει όλους μας, η Ελλάδα φαίνεται ότι διανύει περίοδο πλήρους διαλύσεως στα πάντα, στη Διοίκηση, στην Εργασία, στην Οικονομία, στη Δικαιοσύνη, στην Αστυνομία, στον Στρατό.
Τα πάντα χορεύουν σε έναν αχαλίνωτο, ξέφρενο πολιτικό βίο, πολύ χειρότερο του “’63”. Τόσο στους πολιτικούς, όσο και στους ψηφοφόρους. Είναι γεγονός, το εκλογικό σώμα αποφασίζει με ποσοστά μειοψηφίας του συνόλου του, που σημαίνει οι αποφάσεις που παίρνονται και τα ποσοστιαία νούμερα που συγκεντρώνει κάθε κόμμα, ανεξαρτήτως προβαδίσματος, δεν αντικατοπτρίζει κανέναν δημοκρατικό κανόνα, και καμιά απόφαση, αρχή πλειοψηφίας.
Σύμφωνα με τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών στα άκυρα και της αποχής, μας κυβερνούν πολιτικά κόμματα και πολιτικοί που δεν έχουν κανένα δικαίωμα, βάσει της αρχής της πλειοψηφίας, και των δημοκρατικών κανόνων.
Απαράβατος κανών σε μια δημοκρατία είναι αρχή της πλειοψηφίας, και μόνον αυτή.
Όταν αυτή εκπέσει για οποιονδήποτε λόγο, δεν υπάρχει δημοκρατία, το λιγότερο που υπάρχει είναι ολιγαρχία, “Τριάκοντα Τύραννοι”, και το πιο φρικτό, Δημοκρατική Χούντα.
Δεν πρόκειται πλέον περί προσώπων, υπουργών, πρωθυπουργών, αρχηγών κομμάτων, βουλευτών, του πολιτικού μας συστήματος. Αυτοί έχουν απαξιωθεί προ πολλού, αλλά περί δημοκρατικής λειτουργίας, συντάγματος (παραβιάζεται κατάφωρα και παρά φύσιν), ασφαλείας της χώρας.
Συμβαίνει το αδιανόητο, παράδοξο και έκφυλο, ξευτελισμένο 100%, ο Ελληνικός στρατός στα ευπαθή και επικίνδυνα ανατολικά σύνορά μας με τον βαθειά ισλαμικό, νταή, αναχρονιστικό, αμόρφωτο, “γιουρούκο*”, γείτονα την Τουρκία, κατά μήκος του ποταμού Έβρου και προς βορράν του -σένα τμήμα του, δηλαδή- ο Ελληνικός στρατός να βρίσκεται με το δάχτυλο στην σκανδάλη, και λίγο παρακάτω στον ρου του ίδιου ποταμού νότια, να παραβιάζονται τα σύνορα της χώρας μας διεθνή ξευτίλα, από μιλιούνια λαθρομετανάστες, κακούργους εγκληματίες της ανατολής, και κατ’ ονομασίαν “πρόσφυγες”! Κάτι τέτοιο ανάλογο στην Ελληνική ιστορία από συστάσεως του Ελληνικού κράτους το 1930, δεν νομίζουμε ότι έχει συμβεί.
Γι’ αυτό το χάλι πρέπει να λογοδοτήσουν σύντομα, στην πολιτική, όσο και στρατιωτική δικαιοσύνη, δεκάδες πολιτικών και στρατιωτικών, με την κατηγορία της “εσχάτης προδοσίας”.
Ήδη, οι “ήρωές μας”, τα “καμάρια μας” των Ενόπλων μας δυνάμεων αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, λιποτάκτες και ριψάσπιδες που παρέμειναν έγκλειστοι σαν κοινοί κακούργοι (τους άξιζε), στις τουρκικές φυλακές, περιμένουν τη σειρά τους να περάσουν στρατοδικείο (για λιποταξία), με ποιο πιθανή την απόταξη, ή την ποινή φυλακίσεως αρκετών ετών, αφού η ποινή του θανάτου έχει καταργηθεί.
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το άρθρο του ιν.τζιάρ, όπως αυτό είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του.
Ο αδύναμος Τσίπρας «καίει τα σπαρτά» – Χάος στο πολιτικό σύστημα, φόβοι για την οικονομία
Μια φράση που σημαίνει ότι αφήνει πίσω του καμένη γη για να παραλάβει ο επόμενος μια κατεστραμμένη χώρα.
Ο αδύναμος Τσίπρας «καίει τα σπαρτά» – Χάος στο πολιτικό σύστημα, φόβοι για την οικονομία / in.gr, Βασίλης Σ. Κανέλλης, 22 Οκτωβρίου 2018, 07:03
Πριν από τέσσερα χρόνια, όταν ο Αλέξης Τσίπρας κάλπαζε προς την εξουσία, κατηγορούσε σε ομιλίες του την κυβέρνηση Σαμαρά ότι «γκρεμίζει γέφυρες και καίει τα σπαρτά».
Μια φράση που σημαίνει ότι αφήνει πίσω του καμένη γη για να παραλάβει ο επόμενος μια κατεστραμμένη χώρα.
Οι φράσεις εκδικούνται καθώς οι τελευταίες εξελίξεις, με μια κυβέρνηση σε πλήρη αποδρομή και με μια Ελλάδα να βρίσκεται σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που μπορεί να κρατήσει έως κι ένα χρόνο, δείχνουν ότι ο Τσίπρας ακολουθεί την ίδια τακτική.
Ηθελημένα ή άθελα, λόγω εκδίκησης ή για λόγους ανικανότητας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βάζει νάρκη και στην προβληματική έτσι κι αλλιώς οικονομία αλλά και στο πολιτικό σύστημα.
Η υπόθεση της συμφωνίας των Πρεσπών προκαλεί διχασμό όχι μόνο στην ΠΓΔΜ αλλά και στην Ελλάδα. Διαλύει κόμματα, προκαλεί πολιτικές συγκρούσεις, φέρνει κοινωνική αναταραχή.
Κι αν στη γειτονική χώρα ήταν δεδομένο ότι θα υπήρχαν αντιδράσεις, στην Ελλάδα η αλλοπρόσαλλη τακτική της συγκυβέρνησης προκαλεί ήδη τεράστια ζημιά.
Μια χώρα σε βαθιά πολιτική κρίση και με τους πάντες να έχουν «κατεβάσει τα μολύβια» περιμένοντας πότε θα έρθουν οι κάλπες, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Φόβοι για την οικονομία
Ήδη, οικονομικοί παράγοντες ανησυχούν για την κατάσταση της οικονομία. Η ισχνή ανάπτυξη που καταγράφεται φέτος, η αδυναμία προσέλκυσης επενδύσεων που θα άλλαζαν το κλίμα και τα προβλήματα των τραπεζών, όπως αντικατοπτρίζονται τελευταία και στο Χρηματιστήριο, προκαλούν φόβους. Άλλωστε, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον δεν είναι και το καλύτερο, η ιταλική κρίση είναι προ των πυλών ενώ τα επιτόκια αναμένεται να αυξηθούν έτι περαιτέρω καθιστώντας περισσότερο δύσκολο, αν όχι αδύνατο τον δανεισμό ελληνικών επιχειρήσεων και τραπεζών.
Εκφράζονται ήδη φόβοι ότι η Ελλάδα μπορεί να αναγκαστεί να προσφύγει ξανά σε βοήθεια από τον ESM όταν θα έχουν τελειώσει τα «μαξιλάρια» ασφαλείας τα οποία μοιράζει η κυβέρνηση για ψηφοθηρικούς λόγους.
Ακόμη χειρότερη είναι η «νάρκη» που βάζει η κυβέρνηση στο πολιτικό σύστημα. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που πολλοί εκτιμούν ότι ακόμη κι αν οι εκλογές γίνουν σε συνθήκες ακραίας πόλωσης η συμμετοχή των πολιτών θα είναι πολύ μικρότερη. Η απαξίωση των πολιτικών μεγαλώνει ημέρα με την ημέρα αφού η έλλειψη εμπιστοσύνης γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, με την ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης να είναι ουσιαστική.
Χάθηκε η μπάλα
Τις τελευταίες ημέρες ειδικά έχει χαθεί η μπάλα. Ένας πρωθυπουργός αδύναμος, δεν μπορεί να ελέγξει τους υπουργούς του που κάνουν ό,τι θέλουν. Καταγγελίες για χρηματισμό, για κακοδιαχείριση, για διασπάθιση δημοσίου χρήματος… ίπτανται πάνω από το Μαξίμου αλλά ο ένοικος σφυρίζει αδιάφορα.
Σε πια χώρα ένας υπουργός Άμυνας, έστω και συγκυβερνήτης, θα έγραφε στα παλαιότερα τον υποδημάτων του τον πρωθυπουργό και δεν θα είχε επιπτώσεις; Ο Πάνος Καμμένος αδιαφόρησε για τις προειδοποιήσεις του Τσίπρα «αδειάζοντάς» τον κανονικά χθες αλλά το Μαξίμου αδυνατεί να αντιδράσεις.
Ένας άλλος πρώην υπουργός, ο Νίκος Κοτζιάς, μιλά για βρόμικα χέρια κι επιτίθεται εμμέσως στον Πάνο Καμμένο για την απόπειρα να ασκήσει εξωτερική πολιτική και προκαλώντας ζημιά στη χώρα. Μάλιστα, η παγκόσμια πρωτοτυπία είναι να εξαναγκάζουν σε παραίτηση τον αρχιτέκτονα της συμφωνίας για την οποία πανηγυρίζουν αλλά να κρατούν στην κυβέρνηση τον υπουργό που την πολεμά.
Το απίστευτο χάος που επικρατεί έρχεται να συμπληρώσει ακόμη και η χωρίς ονόματα αναφορά του Πάνου Καμμένου στον άλλοτε στενό του συνεργάτη, Τέρενς Κουίκ και η φήμη ότι έχει απαιτήσει από τον Τσίπρα να τον «καρατομήσει».
Ακόμη πιο βαριά έχει γίνει η ατμόσφαιρα μετά τις καταγγελίες της πρώην εισαγγελέα, Ελένης Ράικου, η οποία μίλησε για «Ρασπούτιν» και νταβατζήδες που προσπάθησαν να παρέμβουν στη Δικαιοσύνη και την πίεζαν να στήσει δικογραφίες σε βάρος πολιτικών αντιπάλων.
Πολιτική «ζούγκλα»
Εξωπραγματικές καταστάσεις που αναδεικνύουν το τεράστιο έλλειμμα διαφάνειας και δημοκρατίας σε μια χώρα που μοιάζει με πολιτική «ζούγκλα».
Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η χώρα πρέπει να οδηγηθεί το ταχύτερο σε εκλογές ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Όσο «σέρνεται» αυτή η πολιτική ομηρεία στην οποία βρίσκεται ο πρωθυπουργός. Όσο ο Καμμένος παίζει πολιτικά παιχνίδια επιβίωσης κι εκβιάζει με τις ψήφους των βουλευτών του.
Όσο θα υπάρχει στον αέρα η οσμή σκανδάλων, παραδημοσιογραφικών και παραδικαστικών κυκλωμάτων που «στήνουν» υποθέσεις και όσο ο πρωθυπουργός της χώρας θα δείχνει αδύναμος να «πάρει κεφάλια» με όποιος τίμημα, τόσο η Ελλάδα θα υφίσταται ζημιά σε όλα τα επίπεδα.
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο του ηλεκτρονικού ιν.τζιάρ, το οποίο σε άλλες εποχές και για “προοδευτικές” κυβερνήσεις, δεν θα το έγραφε ποτέ.
Το άρθρο πρέπει να προβληματίσει όλους μας, η Ελλάδα φαίνεται ότι διανύει περίοδο πλήρους διαλύσεως στα πάντα, στη Διοίκηση, στην Εργασία, στην Οικονομία, στη Δικαιοσύνη, στην Αστυνομία, στον Στρατό.
Τα πάντα χορεύουν σε έναν αχαλίνωτο, ξέφρενο πολιτικό βίο, πολύ χειρότερο του “’63”. Τόσο στους πολιτικούς, όσο και στους ψηφοφόρους. Είναι γεγονός, το εκλογικό σώμα αποφασίζει με ποσοστά μειοψηφίας του συνόλου του, που σημαίνει οι αποφάσεις που παίρνονται και τα ποσοστιαία νούμερα που συγκεντρώνει κάθε κόμμα, ανεξαρτήτως προβαδίσματος, δεν αντικατοπτρίζει κανέναν δημοκρατικό κανόνα, και καμιά απόφαση, αρχή πλειοψηφίας.
Σύμφωνα με τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών στα άκυρα και της αποχής, μας κυβερνούν πολιτικά κόμματα και πολιτικοί που δεν έχουν κανένα δικαίωμα, βάσει της αρχής της πλειοψηφίας, και των δημοκρατικών κανόνων.
Απαράβατος κανών σε μια δημοκρατία είναι αρχή της πλειοψηφίας, και μόνον αυτή.
Όταν αυτή εκπέσει για οποιονδήποτε λόγο, δεν υπάρχει δημοκρατία, το λιγότερο που υπάρχει είναι ολιγαρχία, “Τριάκοντα Τύραννοι”, και το πιο φρικτό, Δημοκρατική Χούντα.
Δεν πρόκειται πλέον περί προσώπων, υπουργών, πρωθυπουργών, αρχηγών κομμάτων, βουλευτών, του πολιτικού μας συστήματος. Αυτοί έχουν απαξιωθεί προ πολλού, αλλά περί δημοκρατικής λειτουργίας, συντάγματος (παραβιάζεται κατάφωρα και παρά φύσιν), ασφαλείας της χώρας.
Συμβαίνει το αδιανόητο, παράδοξο και έκφυλο, ξευτελισμένο 100%, ο Ελληνικός στρατός στα ευπαθή και επικίνδυνα ανατολικά σύνορά μας με τον βαθειά ισλαμικό, νταή, αναχρονιστικό, αμόρφωτο, “γιουρούκο*”, γείτονα την Τουρκία, κατά μήκος του ποταμού Έβρου και προς βορράν του -σένα τμήμα του, δηλαδή- ο Ελληνικός στρατός να βρίσκεται με το δάχτυλο στην σκανδάλη, και λίγο παρακάτω στον ρου του ίδιου ποταμού νότια, να παραβιάζονται τα σύνορα της χώρας μας διεθνή ξευτίλα, από μιλιούνια λαθρομετανάστες, κακούργους εγκληματίες της ανατολής, και κατ’ ονομασίαν “πρόσφυγες”! Κάτι τέτοιο ανάλογο στην Ελληνική ιστορία από συστάσεως του Ελληνικού κράτους το 1930, δεν νομίζουμε ότι έχει συμβεί.
Γι’ αυτό το χάλι πρέπει να λογοδοτήσουν σύντομα, στην πολιτική, όσο και στρατιωτική δικαιοσύνη, δεκάδες πολιτικών και στρατιωτικών, με την κατηγορία της “εσχάτης προδοσίας”.
Ήδη, οι “ήρωές μας”, τα “καμάρια μας” των Ενόπλων μας δυνάμεων αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, λιποτάκτες και ριψάσπιδες που παρέμειναν έγκλειστοι σαν κοινοί κακούργοι (τους άξιζε), στις τουρκικές φυλακές, περιμένουν τη σειρά τους να περάσουν στρατοδικείο (για λιποταξία), με ποιο πιθανή την απόταξη, ή την ποινή φυλακίσεως αρκετών ετών, αφού η ποινή του θανάτου έχει καταργηθεί.
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το άρθρο του ιν.τζιάρ, όπως αυτό είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του.
/*/
Ο αδύναμος Τσίπρας «καίει τα σπαρτά» – Χάος στο πολιτικό σύστημα, φόβοι για την οικονομία
Μια φράση που σημαίνει ότι αφήνει πίσω του καμένη γη για να παραλάβει ο επόμενος μια κατεστραμμένη χώρα.
Ο αδύναμος Τσίπρας «καίει τα σπαρτά» – Χάος στο πολιτικό σύστημα, φόβοι για την οικονομία / in.gr, Βασίλης Σ. Κανέλλης, 22 Οκτωβρίου 2018, 07:03
Πριν από τέσσερα χρόνια, όταν ο Αλέξης Τσίπρας κάλπαζε προς την εξουσία, κατηγορούσε σε ομιλίες του την κυβέρνηση Σαμαρά ότι «γκρεμίζει γέφυρες και καίει τα σπαρτά».
Μια φράση που σημαίνει ότι αφήνει πίσω του καμένη γη για να παραλάβει ο επόμενος μια κατεστραμμένη χώρα.
Οι φράσεις εκδικούνται καθώς οι τελευταίες εξελίξεις, με μια κυβέρνηση σε πλήρη αποδρομή και με μια Ελλάδα να βρίσκεται σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που μπορεί να κρατήσει έως κι ένα χρόνο, δείχνουν ότι ο Τσίπρας ακολουθεί την ίδια τακτική.
Ηθελημένα ή άθελα, λόγω εκδίκησης ή για λόγους ανικανότητας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βάζει νάρκη και στην προβληματική έτσι κι αλλιώς οικονομία αλλά και στο πολιτικό σύστημα.
Η υπόθεση της συμφωνίας των Πρεσπών προκαλεί διχασμό όχι μόνο στην ΠΓΔΜ αλλά και στην Ελλάδα. Διαλύει κόμματα, προκαλεί πολιτικές συγκρούσεις, φέρνει κοινωνική αναταραχή.
Κι αν στη γειτονική χώρα ήταν δεδομένο ότι θα υπήρχαν αντιδράσεις, στην Ελλάδα η αλλοπρόσαλλη τακτική της συγκυβέρνησης προκαλεί ήδη τεράστια ζημιά.
Μια χώρα σε βαθιά πολιτική κρίση και με τους πάντες να έχουν «κατεβάσει τα μολύβια» περιμένοντας πότε θα έρθουν οι κάλπες, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Φόβοι για την οικονομία
Ήδη, οικονομικοί παράγοντες ανησυχούν για την κατάσταση της οικονομία. Η ισχνή ανάπτυξη που καταγράφεται φέτος, η αδυναμία προσέλκυσης επενδύσεων που θα άλλαζαν το κλίμα και τα προβλήματα των τραπεζών, όπως αντικατοπτρίζονται τελευταία και στο Χρηματιστήριο, προκαλούν φόβους. Άλλωστε, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον δεν είναι και το καλύτερο, η ιταλική κρίση είναι προ των πυλών ενώ τα επιτόκια αναμένεται να αυξηθούν έτι περαιτέρω καθιστώντας περισσότερο δύσκολο, αν όχι αδύνατο τον δανεισμό ελληνικών επιχειρήσεων και τραπεζών.
Εκφράζονται ήδη φόβοι ότι η Ελλάδα μπορεί να αναγκαστεί να προσφύγει ξανά σε βοήθεια από τον ESM όταν θα έχουν τελειώσει τα «μαξιλάρια» ασφαλείας τα οποία μοιράζει η κυβέρνηση για ψηφοθηρικούς λόγους.
Ακόμη χειρότερη είναι η «νάρκη» που βάζει η κυβέρνηση στο πολιτικό σύστημα. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που πολλοί εκτιμούν ότι ακόμη κι αν οι εκλογές γίνουν σε συνθήκες ακραίας πόλωσης η συμμετοχή των πολιτών θα είναι πολύ μικρότερη. Η απαξίωση των πολιτικών μεγαλώνει ημέρα με την ημέρα αφού η έλλειψη εμπιστοσύνης γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, με την ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης να είναι ουσιαστική.
Χάθηκε η μπάλα
Τις τελευταίες ημέρες ειδικά έχει χαθεί η μπάλα. Ένας πρωθυπουργός αδύναμος, δεν μπορεί να ελέγξει τους υπουργούς του που κάνουν ό,τι θέλουν. Καταγγελίες για χρηματισμό, για κακοδιαχείριση, για διασπάθιση δημοσίου χρήματος… ίπτανται πάνω από το Μαξίμου αλλά ο ένοικος σφυρίζει αδιάφορα.
Σε πια χώρα ένας υπουργός Άμυνας, έστω και συγκυβερνήτης, θα έγραφε στα παλαιότερα τον υποδημάτων του τον πρωθυπουργό και δεν θα είχε επιπτώσεις; Ο Πάνος Καμμένος αδιαφόρησε για τις προειδοποιήσεις του Τσίπρα «αδειάζοντάς» τον κανονικά χθες αλλά το Μαξίμου αδυνατεί να αντιδράσεις.
Ένας άλλος πρώην υπουργός, ο Νίκος Κοτζιάς, μιλά για βρόμικα χέρια κι επιτίθεται εμμέσως στον Πάνο Καμμένο για την απόπειρα να ασκήσει εξωτερική πολιτική και προκαλώντας ζημιά στη χώρα. Μάλιστα, η παγκόσμια πρωτοτυπία είναι να εξαναγκάζουν σε παραίτηση τον αρχιτέκτονα της συμφωνίας για την οποία πανηγυρίζουν αλλά να κρατούν στην κυβέρνηση τον υπουργό που την πολεμά.
Το απίστευτο χάος που επικρατεί έρχεται να συμπληρώσει ακόμη και η χωρίς ονόματα αναφορά του Πάνου Καμμένου στον άλλοτε στενό του συνεργάτη, Τέρενς Κουίκ και η φήμη ότι έχει απαιτήσει από τον Τσίπρα να τον «καρατομήσει».
Ακόμη πιο βαριά έχει γίνει η ατμόσφαιρα μετά τις καταγγελίες της πρώην εισαγγελέα, Ελένης Ράικου, η οποία μίλησε για «Ρασπούτιν» και νταβατζήδες που προσπάθησαν να παρέμβουν στη Δικαιοσύνη και την πίεζαν να στήσει δικογραφίες σε βάρος πολιτικών αντιπάλων.
Πολιτική «ζούγκλα»
Εξωπραγματικές καταστάσεις που αναδεικνύουν το τεράστιο έλλειμμα διαφάνειας και δημοκρατίας σε μια χώρα που μοιάζει με πολιτική «ζούγκλα».
Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η χώρα πρέπει να οδηγηθεί το ταχύτερο σε εκλογές ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Όσο «σέρνεται» αυτή η πολιτική ομηρεία στην οποία βρίσκεται ο πρωθυπουργός. Όσο ο Καμμένος παίζει πολιτικά παιχνίδια επιβίωσης κι εκβιάζει με τις ψήφους των βουλευτών του.
Όσο θα υπάρχει στον αέρα η οσμή σκανδάλων, παραδημοσιογραφικών και παραδικαστικών κυκλωμάτων που «στήνουν» υποθέσεις και όσο ο πρωθυπουργός της χώρας θα δείχνει αδύναμος να «πάρει κεφάλια» με όποιος τίμημα, τόσο η Ελλάδα θα υφίσταται ζημιά σε όλα τα επίπεδα.
