50στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,
Ο “ΧΡΥΣΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ” ΠΑΕΙ...
Που πάει ο «Χρυσός Αλέξανδρος»; Θα το δείτε παρακάτω, διαβάζοντας το άρθρο!
Μια μεγάλη γιορτή, μια μεγάλη πράξη στο κόσμο της τέχνης του θεάματος για όλη τη Μακεδονία, τη βόρειο Ελλάδα, και όχι μόνον για τη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης, έριξε την αυλαία της την περασμένη Κυριακή στον κινηματογράφο «Ολύμπιον», ήταν το «50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», το οποίο γιόρταζε επισήμως φέτος, και τα 50 του χρόνια.
Φέτος το Φεστιβάλ, αν και καταξιωμένο όλες αυτές τις δεκαετίες στον κατάλογο των μεγάλων φεστιβάλ της 7ης Τέχνης της Ευρώπης, μπορεί να μην απέδωσε τα αναμενόμενα λόγω επετειακής γιορτής, να μας δυσαρέστησε, δεν μας απογοήτευσε όμως και τελείως, είχε μία καλή πορεία, όπως και όλες οι άλλες πορείες του εξ’ άλλου, των τελευταίων ετών. Και δεν είναι λίγοι, ούτε ανάξιοι λόγου οι άνθρωποι του κινηματογράφου που παρήλασαν όλα αυτά τα 50 χρόνια στη σκηνή του «Ολύμπιον» η κάθισαν στις πρώτες σειρές των καθισμάτων του.
Φέτος τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο διάσημος Γερμανός σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζογκ, κατά διήγηση του οποίου η πρώτη εμπειρία του με τη Θεσσαλονίκη ως έφηβος, όταν την επισκέφθηκε πριν χρόνια, δεν ήταν και η πιο ωραία. Αφού, καθώς έκανε στην παραλία βόλτα και άρτι αφιχθής, άρχισε αναίτια να αιμοραγεί η μύτη του. Και χρειάστηκε τις πρώτες βοήθειες, τότε, που του τις πρόσφεραν, ποιοί άλλοι; από τους “φιλόξενους προστρέξαντες Θεσσαλονικιούς”.
Και ο Πρόεδρος της επιτροπής «Φιπρέσκι», έκανε έναν εκτενέστατο λόγο-αναφορά στον «Φιλόξενο Δία» επί σκηνής, κατά τη βραδιά των βραβείων, σημειώνοντας με έμφαση ότι πέρα από την φιλοξενία του φέτος, ο πανάγαθος Ζευς «μας πρόσφερε και τις θαυμάσιες αυτές ηλιόλουστες δέκα μέρες, από απόψεως… κεραυνών, βροχής, απολαύσαμε χωρίς δύσκολα καιρικά προβλήματα, όλοι, αυτήν την θαυμάσια και υπέροχη πόλη».
Έκανε κι ένα άλλο λογοπαίγνιο, καλό, για την Ελληνική γλώσσα ο κύριος Μπο Γκριν Γιένσεν -από την αίθουσα των… Ελλήνων όμως, κανείς δεν το πήρε είδηση- όταν παραλληλίζοντας το πρώτο με το δεύτερο βραβείο που έδωσε η επιτροπή στην οποία προήδρευε φέτος, νίκησε το πρώτο, μόλις με μία ψήφο διαφορά, το δεύτερο. «Όπως» είπε χαρακτηριστικά «η ελληνική γλώσσα έχασε να γίνει η επίσημη λαλιά των Αμερικανών (ΗΠΑ), με μία μόνον ψήφο, από την αγγλική».
Εμείς συμπληρώνουμε, ότι η Αμερική έχασε και όχι η Ελληνική γλώσσα, γιατί αν χρησιμοποιούσε αυτήν σήμερα ως μέσον συνεννοήσεως και επικοινωνίας ο λαός αυτός, θα ήταν πολύ πιο μπροστά, και στις ιδέες (η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη που γεννά ιδέες, οι αμερικανοί το παραδέχτηκαν πριν λίγα χρόνια με το «Πρόγραμμα Ίβυκο»), και στους τρόπους, κυρίως στους δεύτερους, και μπορεί να κυριαρχούσε σε πολλούς λαούς που το κάνει στην 3η χιλιετία, δεν θα τους καταδυνάστευε όμως, και δεν θα πιπίλιζε απλά τη λέξη «Δημοκρατία», σαν μια φκιασιδωμένη μαϊμού που έγινε άνθρωπος, αλλά θα την καταλάβαινε κιόλας!
Ασχήμια φέτος και μάλιστα μεγίστη -καλεί όμως, γιατί πρέπει να τελειώνουμε μια για πάντα μ’ αυτήν την άθλια διαπλοκή του Ελληνικού σινεμά- η απουσία Ελλήνων σκηνοθετών, πλην δέκα (ταινιών) παραγωγών που προβλήθηκαν στο ξένο διαγωνιστικό μέρος ισάξιες, κέρδισαν και βραβεία!
-Δεν θέλουν οι οπισθοδρομικοί και διαπλεκόμενοι Έλληνες κινηματογραφιστές, δημιουργική αντιπαλότητα με τους ξένους συναδέλφους τους, θέλουν να σκυλοβρίζονται ως γνήσιοι Έλληνες απογόνων λεμβούχων μεταξύ τους, και -άκουσον, άκουσον- ελέχθη σε τηλεοπτική εκπομπή από εκείνον τον κερχελέ που παριστάνει και τον σκηνοθέτη, αγριάνθρωπο στην όψη, με ένα μόλις, κινηματογραφικό έργο στην πολύχρονη καριέρα του, κι αυτό κακό, «το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για να βρει ξανά την αίγλη του, πρέπει να γυρίσει στην Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου(!), που άρχισε λίγο πριν την ανατολή της δεκαετίας του ’60».
Ο άνθρωπος, αν δεν είναι τελείως ανισόρροπος, πρέπει στην κυριολεξία της λέξεως να τον δει γιατρός, η να κόλλησε επιδοτώντας και την ασθένεια-, πρόωρα την πολυσυζητημένη γρίπη!
Εν πάση περιπτώσει, τέτοιες θέσεις είναι ανάξιες ακόμα και να σχολιάζονται σκωπτικά, το Φεστιβάλ ευτυχώς, δεν έχει καμιά σχέση με τον κύριο, και από την περασμένη Κυριακή βαδίζει ακάθεκτο, προς το δεύτερο μισό του πρώτου αιώνα του!
Εμείς δεν θα είμαστε παρών να τον γιορτάσουμε φυσικά, τον έναν αιώνα
ζωής του, μια και το παρακολουθούμε από την γέννησή του -αξιωθήκαμε να γιορτάσουμε το φετινό ιωβηλαίο του εβραϊστί, και αυτό κάτι είναι στην πορεία του βίου μας- εκείνοι που θα είναι, κάποιοι από αυτούς, μπορεί να βρουν, σε κάποιο πολυσκονισμένο ράφι, χρονοντούλαπο, αυτές τις σημειώσεις, ας κάνουν το δικό τους καλό η κακό, σχόλιο πάνω σ’ αυτές.
Από τις ελληνικές ταινίες που είδαμε και σας συνιστούμε ανεπιφύλακτα να δείτε κι εσείς, όταν βγουν στις αίθουσες των κινηματογράφων, είναι «Ο Διαχειριστής» του Περικλή Χούρσογλου -ο οποίος βραβεύτηκε κι
όλας- και ο οποίος, σε ένα καθημερινό σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτου, μας διηγείται τις περιπέτειες ενός διαχειριστού μιας πολυκατοικίας. Με πολύ καλές ερμηνείες ηθοποιών, καλή εναλλαγή σκηνών, καλή φωτογραφία, και αρκετά ευχάριστη, καλή μουσική. Στοιχεία και συνταγή, μιας καλής ταινίας, δηλαδή.
Είναι το πιο παρεξηγημένο μνημείο της Θεσσαλονίκης… Γιατί περί μνημείου πρόκειται! Και είναι παρεξηγημένο γιατί:
- Είναι το πιο μοντέρνο κτίριο της πόλεως, αν και αισίως συμπληρώνει πεντηκονταετία. Μισό αιώνα ζωής. (Άρχισε να κτίζεται το 1961).
- Τις τεχνικές του προδιαγραφές θα ζήλευε και η γέφυρα του Ρίου, το νέο Αρχαιολογικό μουσείο των Αθηνών.
- Κτίσθηκε πρότυπο στην εποχή του, με μελέτη Γάλλων μηχανικών και κατασκευάστρια τεχνική εταιρεία 100% Ελληνική. Από Έλληνες εργάτες και μηχανικούς.
- Το σίδερο στην κατασκευή του παίζει πρωταρχικότατο ρόλο –κάτι που μόλις στις μέρες μας ανακάλυψαν οι μοντέρνοι αντισεισμικοί κανονισμοί- με το σκυρόδεμα απλά να χρησιμοποιείται ως συγκολλητική ύλη!
- Κτίστηκε να αντέχει στους σεισμούς και να μην γκρεμίζεται!
- «Έφαγε» έναν τέτοιο το 1978 7,5 ρίχτερ, και δεν κατάλαβε απολύτως, τίποτα!
- Αποτελεί και σήμερα το πιο μοντέρνο έργο της Ελλάδος, χωρίς να υπάρχει όμοιό του πουθενά αλλού στην Επικράτεια.
- Ζει στη σκιά του Λευκού Πύργου, ενώ είναι κλάσεις ανώτερος αυτός, από όλες τις απόψεις.
- Δεν εξεπλήρωσε ποτέ τις υποχρεώσεις για τις οποίες έγινε από τον ΟΤΕ. (Εξυπηρέτηση συχνότητος ραδιοταξί, εξ’ ου και η μεγάλη κεραία στην κορυφή του. Ήρθαν τα κινητά τηλέφωνα στα ταξί, κι αυτό παραμένει από τότε, παροπλισμένο!..)
- Του είχε κάνει κατάληψη ένας άθλιος Ραδιοσταθμός, και για 30 χρόνια δεν μπορούσε κανείς ανίκανος στην Ελλάδα, να πάει να τον πετάξει στα σκουπίδια!
- Ο τελευταίος του όροφος περιστρέφεται, και δείχνει μία φανταστική πόλη στον θαμώνα του, όπως δεν μπορεί να τη δει, κανείς, από πουθενά αλλού! (Λειτουργούσε εστιατόριο-ταβέρνα).
- Αυτό το δάπεδο ήταν χαλασμένο για χρόνια, και ο όροφος αυτός παρέμενε ερμητικά κλειστός. Ή υπολειτουργούσε.
- Τώρα που ξαναλειτουργεί ως καφέ, η τιμή του καφέ εκεί είναι αποτρεπτικό στοιχείο στον ξένο επισκέπτη της πόλεως ή τον Θεσσαλονικιό, για να μην πάρει κανείς, ούτε τον ανελκυστήρα του να ανεβεί, απλά.
- Είναι το δίδυμο εφάμιλλο έργο του Αλεξανδρείου Μελάθρου (επίσης σπανίων προδιαγραφών), που κάποιοι ανεγκέφαλοι σχεδιάζουν πιθανώς, να κατεδαφίσουν;
- Γιαπί ακόμα στις διεθνείς εκθέσεις (ΔΕΘ), και τα «Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης», όλες οι εξωτερικές σκηνές, πασαρέλες, αργότερα τα γυρίσματα διαφημιστικά προβολής της πόλεως της Θεσσαλονίκης, στήνονταν και γυρίζονταν, ή βιντεοσκοπούνταν με φόντο αυτόν. Τον πύργο του ΟΤΕ.
- Έχει μικρότερη καλλιτεχνική αξία από εκείνο το άθλιο-ντροπή πριόνι, που με την ανοχή και την αδράνεια των Ελλήνων καταξιωμένων αρχαιολόγων, κάποιοι ανεγκέφαλοι έστησαν δίπλα του, και μπροστά στο επίσης, άθλιο αρχιτεκτονικά κτίριο, του Αρχαιολογικού μουσείου.
- Γιατί, γιατί, γιατί…
- Και γιατί, ο γράφων σε ηλικία 15 χρονών, δούλεψε καροτσάκι στο εργοτάξιό του, να κουβαλάει μπετόν στην μπετονιέρα, τότε που αυτό, έπεφτε στα αναβατώρ μόνον με τα χέρια!
Την «Μπιλόμπα», της πραγματικά ταλαντούχας Σοφίας Παπαχρήστου σε δικό της ευρηματικό, όσο και ιδιόμορφο σενάριο, που άπτεται της εναγωνίας προσπαθείας εξευρέσεως νέων ακινδύνων για το περιβάλλον, ενεργειακών πηγών. Ο μικρός της ταινίας μας θύμισε τα δικά μας παιδικά χρόνια, και πως αναγγέλλαμε εμείς, κάποιο γεγονός, όταν βαριούνταν να το κάνουν με τον τελάλη, οι μεγάλοι θείοι και πατεράδες μας.
Μη δείτε το «Εφχές», όχι γιατί το έγραψε με «φ» ο σκηνοθέτης
του, αλλά γιατί ενώ στην αρχή το άρχισε πολύ καλά, στη συνέχεια τα σκάτωσε, χάθηκε σ’ έναν λαβύρινθο φλυαρών και περιττών σκηνών, αποτέλεσμα, κάποιες βασανιστικές στιγμές στο έργο, να μην ξέρει πραγματικά, τι κάνει; αλλά και τι λέει!
Το «Ψηφιακό κύμα» είναι ένα νέο είδος κινηματογραφικής δημιουργίας που μπορεί να αποφορτίζει το κόστος μιας ταινίας στον παραγωγό της, ο σκηνοθέτης του όμως, αν δεν προσέξει, στο τέλος θα καταντήσει προς ιδίαν τέρψιν, να παίζει... ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητος, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστού του!
Από τις ξένες ταινίες δεν ξεχωρίσαμε καμία, γιατί προτιμήσαμε να δούμε αρκετές Φιλιππινέζικες, μια και ο κινηματογράφος αυτός, αυτής της χώρας φέτος, είχε την τιμητική του στο 50στο «ΦΚΘ».
Αξιοθαύμαστο πάντως, πως αυτά τα παιδιά, οι σκηνοθέτες, νεαροί στην ηλικία όλοι τους σχεδόν μα ταλαντούχοι, κατάφεραν με πενιχρά τεχνικά μέσα -που θύμισαν σε μας τους ρομαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες της δεκαετίας του ’60 (Κούνδουρος)- να γυρίσουν πολύ αξιόλογα φιλμάκια, που δυστυχώς αυτά, δεν νομίζουμε ότι θα έχουν κανένα μέλλον στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες του χειμώνα που βρίσκεται μπροστά μας, να σας τα προτείνουμε.
Όσο κι αν το προσπαθήσαμε, λόγοι ανωτέρας βίας δεν μας επέτρεψαν να δούμε το «Λουλούδι της Ερήμου», μια παραγωγή μέσα από τις σόου μπίζνες, η πολυκύμαντη ζωή γνωστού μανεκέν από τα βάθη της ερήμου, μέχρι τις λαμπερές πασαρέλες μόδας και ομορφιάς.
Τα Βραβεία που Έδωσε φέτος το «ΦΚΘ» ήταν:
• Ο πρόεδρος της «ΠΕΚΚ» Ανδρέας Τύρος, απένειμε το βραβείο συμβολικά στον Β εξώστη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
• Στη συνέχεια η σκηνογράφος και ενδυματολόγος Δήμητρα Λαμπρέτσα, απένειμε το βραβείο τεχνικής αρτιότητας από την «Ένωση Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου Τηλεόρασης», στην ταινία “Μετάλλιο Τιμής” του Κάλιν Πέτερ Νέτσερ.
• Ο διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων και Εταιρικής Επικοινωνίας της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας «Φίσερ» Μηνάς Μαυρικάκης, απένειμε το βραβείο συνοδεία χρηματικού επάθλου 3.000 ευρὼ του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια», στην ταινία «Ταξίδια του Μέλιτος» του σκηνοθέτη Γκόραν Πασκάλιεβιτς.
• Το βραβείο «Κοινού Φίσερ» του τμήματος «Ψηφιακό Κύμα», συνοδεία χρηματικού επάθλου 3.000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ταινία «Το τελευταίο Τραγούδι του Έλβις», του Βασίλη Ραΐση.
• Το βραβείο του Ελληνικού Προγράμματος, συνοδεία χρηματικού επάθλου 4.000 ευρώ, δόθηκε στην ταινία «Μπιλόμπα» της Σοφίας Παπαχρήστου.
• Το βραβείο του «Διεθνούς Διαγωνιστικού», συνοδεία χρηματικού επάθλου 4.000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ταινία «Σταυροδρόμια Ζωής» των Σκαντάρ Κόπτι και Γιαρόν Σάνι.
• Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος απένειμε το βραβείο «Σινεμά και Πόλη», συνοδεία χρηματικού επάθλου 15.000 ευρώ, στην ταινία «Αίμα και Βροχή» του μεξικανού Χόρχε Νάβας.
• Η Ιφιγένεια Ταξοπούλου, σύμβουλος του Προέδρου της ελληνικής Βουλής σε θέματα Πολιτισμού, απένειμε το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» της Βουλής των Ελλήνων, συνοδεία χρηματικού επάθλου 15.000 ευρώ, στην ταινία «Λίβανος» του Σαμουέλ Μαόζ.
• Ο πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Κινηματογράφου (Φιπρέσκι), Μπο Γκριν Γιένσεν, απένειμε το βραβείο του Επίσημου Διαγωνιστικού Τμήματος στην ταινία «Μετάλλιο Τιμής» του Κάλιν Πέτερ Νέτσερ.
Και το βραβείο Ελληνικής ταινίας, στην ταινία «Ο διαχειριστής» του Περικλή Χούρσογλου.
• Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα, απένειμαν τα βραβεία του επίσημου διαγωνιστικού του 50ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στην ηθοποιό Καταρίνα Σούτλερ, για την ταινία «Θα ‘ρθει η μέρα της Σουζάνε Σνάιντερ», καθώς και στην ταινία «Τα αγόρια απ’ το Μπακάλ» του Ράλστον Τζόβερ για το σενάριο και το θέμα της.
• Ο σχεδιαστής παραγωγής Εουχένιο Καμπαγιέρο, απένειμε το βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης στην ταινία «Ο αγνοούμενος» του Λι Σέο.
• Η Λίσι Μπελές, διευθύντρια πωλήσεων στην Εταιρία Δανών Παραγωγών, απένειμε το βραβείο Σεναρίου εξ ημισείας στους Σκάνταρ Κόπτι και Γιάρον Σάνι, για την ταινία «Σταυροδρόμια της Ζωής» των ιδίων. Καθώς και στον Τούντορ Βόϊκαν για την ταινία «Μετάλλιο Τιμής» του Κάλιν Πέτερ Νέτσερ.
• Αμέσως μετά η ηθοποιός Μιριάνα Καράνοβιτς, απένειμε το βραβείο ανδρικής ερμηνεία στον Βίκτορ Ρέμπεντζιουκ για την ερμηνεία του στην ταινία «Μετάλλιο Τιμής» του Κάλιν Πέτερ Νέτσερ.
• Ο σκηνοθέτης Γκιόργκι Πάλφι απένειμε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στη Ρουθ Νίρερε, για την ερμηνεία της στην ταινία «Η
μέρα που ο Θεός έφυγε ταξίδι» του Φιλίπ Βαν Λέου.
• Ο σκηνοθέτης Έιμος Πόου απένειμε το βραβείο σκηνοθεσίας στον Ριγκομπέρτο Περεσκάνο για την ταινία του «Προορισμός: Βορράς».
• Και ο παραγωγός Τζέρεμι Τόμας, απένειμε τον «Αργυρό Αλέξανδρο», συνοδεία χρηματικού επάθλου 25.000 ευρώ, στην ταινία «Μετάλλιο Τιμής» του Κάλιν Πέτερ Νέτσερ.
• Τέλος, ο σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζογκ, τιμώμενο πρόσωπο της φετινής διοργανώσεως του «ΦΚΘ», απένειμε το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ, το βραβείο Καλύτερης ταινίας, «Χρυσό Αλέξανδρο» συνοδεία χρηματικού επάθλου 40.000 ευρώ, στην ταινία «Σταυροδρόμια Ζωής» των Σκαντάρ Κόπτι και Γιαρόν Σάνι.
Την τελετή λήξεως του Φεστιβάλ έκλεισε η ανιαρή και πληκτική, έως σκέτη βαρεμάρα ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη Αλέν Ρενέ «Αγριόχορτα» παραγωγής 2009, η οποία δεν μπορούμε ακόμα να κατανοήσουμε, και γιατί επιλέχθηκε; Δεν προβλήθηκε η ταινία που σάρωσε τα βραβεία, και που την ξέρανε ποιά είναι, από μέρες πριν!
Ένα λαμπρό πάρτι μετά της 11:00 μ.μ. περίμενε όλους μας, στο όμορφο μπαρ «Ολύμπιον», δίπλα, που το τιμήσαμε δεόντως.
Το 50στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, από το βράδυ της περασμένης Κυριακής, ανήκει στην ιστορία.
Η μελαψή νεαρή κυρία (Ρουθ Νίρερε), που βλέπετε αριστερά, και που ποζάρει εδώ αποκλειστικά για το φωτογραφικό φακό του «Χ» και «Χ.Δ.», κέρδισε το πρώτο βραβείο γυναικείου ρόλου στο «Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2009», για την ερμηνεία της στην ταινία «Η μέρα που ο Θεός έφυγε ταξίδι», του Φιλίπ Βαν Λέου.
Ενώ ο κύριος άνω, όπως βλέπετε, κρατάει αγκαλιά τον «Χρυσό Αλέξανδρο»
<Χ>
Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Στην νέα πραγματικότητα του μεταδιπολικού κόσμου που έχει διαμορφωθεί, οφείλουμε ως έθνος και ως χώρα να προσδιορίσουμε το ρόλο μας, τις σχέσεις μας και την προοπτική μας.
1. Είναι κοινά αποδεκτό πως προοπτική μας είναι το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, μία μεγάλη, ενιαία και ισχυρή Ευρώπη, χωρίς σύγχρονα τείχη και αποκλεισμούς, μέσα σε ένα πολυκεντρικό παγκόσμιο σύστημα.
2. Η Ρωσία αποτελεί φυσικό και αναπόσπαστο μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας, στην οποία ανήκουμε και εμείς και συμμετέχει και συμβάλλει στην κοινή ευρωπαϊκή μας κληρονομιά.
3. Οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν βαθιές ρίζες και υπερχιλιετή ιστορία. Οι δύο λαοί είμαστε συμμέτοχοι και συγκληρονόμοι της πλούσιας ορθόδοξης πνευματικότητας, που αποτελεί συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας.
4. Σήμερα, 180 χρόνια μετὰ τον αγώνα της εθνικής μας παλιγγενεσίας, μπορούμε να αναγνωρίζουμε, πως ο χώρος γέννησης του κινήματος της εθνικής μας ανεξαρτησίας υπήρξε η Ρωσική Αυτοκρατορία. Η Φιλική Εταιρεία, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο Ιωάννης Καποδίστριας, συνδέονται με τη γη της Ρωσίας. Μπορούμε επίσης να εκτιμούμε το φιλελληνισμό του ομόδοξου ρωσικού λαού και τη συμβολή του στον εθνικό μας αγώνα, με κορυφαία στιγμή τη ναυμαχία του Ναβαρίνου.
5. Δε λησμονούμε πως στο παρελθόν η Σοβιετική Ένωση και σήμερα η Ρωσία σταθερά υποστήριζε και υποστηρίζει το δίκαιό του κυπριακού ζητήματος, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
6. Η Ρωσική Ομοσπονδία είναι μία δύναμη σταθερότητας και ασφάλειας στον κρίσιμο ευρασιατικό χώρο και η διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας με τη χώρα μας και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα ενισχύσει τα κοινά μας συμφέροντα, για ειρήνη και ασφάλεια στην περιοχή μας.
7. Η Ρωσία αποτελεί μία τεράστια αγορά με άπειρες επενδυτικές και εμπορικές δυνατότητες, είναι μία χώρα με απέραντο φυσικό πλούτο, τεχνολογικές πρωτοπορίες, και υψηλό επιστημονικό δυναμικό, και πιστεύουμε, πως η ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων θα αποβεί αμοιβαία επωφελής για τις δύο χώρες και τους δύο λαούς.
8. Οι προερχόμενοι από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ Έλληνες, που έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα, και η ελληνική διασπορά στη Ρωσία, μπορούν να βοηθήσουν στο να οικοδομηθεί μία ισχυρή γέφυρα φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο λαών.
9. Η ελληνορωσική συνεργασία συμβάλλει στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ολοκλήρωσης, και αναδεικνύει το ρόλο της χώρας μας, για τη συμμετοχή και της Ρωσίας σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα. Η γεωπολιτική και γεωοικονομική αξία μίας τέτοιας προοπτικής είναι εμφανής, γιατί συνδέει την κεντρική και δυτική Ευρώπη με τον ενεργειακό πλούτο και τους φυσικούς πόρους της μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας.
10. Διακηρύττουμε την απόφασή μας να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ενίσχυση της ελληνορωσικής συνεργασίας. Αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία συγκρότησης πανελλαδικής κίνησης, για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των λαών της Ελλάδας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στους τομείς των οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών σχέσεων.
11. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα να υποστηρίξουν σθεναρά την ελληνορωσική συνεργασία και την προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και δηλώνουμε πως θα σταθούμε στο πλευρό εκείνων των πολιτικών δυνάμεων και των προσώπων, που θα εργαστούν για αυτό το σκοπό.
Η Επιτροπή Διακηρύξεως
Μπουλωμένο γκράμμα στο Υόργκο...
ΜΠΡΑΒΟ ΥΟΡΓΚΟ! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ… ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΙΚΑ!
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ,
“ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΚΛΟΓΕΣ”!
ΜΠΡΑΒΟ ΥΟΡΓΚΟ! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ… ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΙΚΑ!
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ,
“ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΚΛΟΓΕΣ”!
Άφεριμ πασά μ’, άφεριμ λεβέντη μ’! Φτου σου, να μη σε ματιάξουμε, γιαβρί μ’! Εσύ δεν είσαι πια πρωθυπουργός, εσύ έγινες… Πλαλιτάρχης Σοσιαληστής! Συγκάτοικος του Χουσεΐν στην τρέλα, άρχισες να «πλαλάς» παντού, όπως εκείνος! Και να ανάβει φωτιές η ματιά σου και το φλογερό ταμπεραμέντο σου! Στο πέρασμά σου!
Που σε χάνουμε, που σε βρίσκουμε; Ούτε σαράντισες ακόμα… Και νάσου να προεδρεύεις βαρύς και μέγας, να παραδίδεις μαθήματα υψηλής σολομωνικής στους σοσιαληστές ανατολής και δύσεως! Βλέπεις και τον κόσμο τζάμπα!
Μας παράτησες εδώ σύξυλους στο Ελάντα, στη μεγάλη γιορτή του «Γιοκ», κι έτρεχες στα αδέρφια σου (τους σοσιαληστές) της Ρουμανίας(;) Στις Βρυξέλλες παίζονταν τα εθνικά μας θέματα, κι εσύ έλυνες σταυρόλεξα, με τους σοσιαληστές της Σουηδίας(;).
Τώρα που εδώ γίνεται το έλα να δεις, το μπάχαλο και της πουτάνας το κάγκελο με τις απεργίες και τις καταλήψεις, το κλείσιμο των υπουργείων σου, από τους δικούς σου συντρόφους και συντρόφισσες, υψηλά πράγματα, δημοκρατικά ανεβασμένα, εσύ στον Άγιο Δομίνικο, σώζεις και πάλι την υφήλιο από… το κακό μάτι!
Τι να πούμε, βρε καμάρι μου; Έχεις ξεφύγει πλέον από κάθε πρόβλεψη, ξεπέρασες ακόμα και τον εαυτό σου! Καθισμένος Βούδας πάνω στη σκαμνόβεργα του προεδρείου σου, των απανταχού της γης Σοσιαληστών! Πολύ φοβούμαι, ότι αν πάρουν χαμπάρι αυτοί, στους οποίους παριστάνεις και τον καμπόσο, πόσο καλά χορεύεις, πάει, σε χάσαμε! Δια παντός! Θα μας καταλήξεις Μέγας χοροδιδάσκαλος, αφού είναι γνωστό ότι στη λατινική Αμερική, τον πρώτο λόγο έχει ο χορός! Τανγκό Λατίνο! Αλλά εσύ πάλι, απ’ αυτό σκαμπάζεις, γρι! Το στοιχείο σου είναι το ζεϊμπέκικο. Το οποίο άρχισες ήδη, με τα ρύζια στο κεφάλι, να παραχορεύεις!
Όμως, κάποια στιγμή βρε τζγιέρι μου, δεν πρέπει να γυρίσεις και στο σπίτι σου; Εδώ στο Αιγκαίο; Τα μωρά κλαιν, σφαδάζουν απ τον πόνο της εγκαταλείψεως, της ορφάνιας! Άλλα χεσμένα κι άλλα κατουρημένα!.. Πεινούν!.. Δεν έχουν να φαν!.. Που τάφησες παντέρμα και πήρες δρόμο τα σοκάκια και τους μαχαλάδες! Τώρα θα μου πεις… Παιδιά μεγάλα είναι… Ας πρόσεχαν! Τι ψήφιζαν! Ποιός τους φταίει; Χαχόλια της βάσης!.. Αλλά, απ’ την άλλη βρε κουζούμ, άνθρωποι δεν είναι κι αυτά;
Να μην έχουν μια σταλιά της συμπόνιας σου; Δεν ζει και κείνος ο καρντάσης σου ο Τζεμ, να τον έστελνες πεσκέσι στο ποδάρι σου! Μπας και τους έβαζε λίγο μυαλό!
Άντε, τελείωνε! Κάποια στιγμή πρέπει ν’ ασχοληθείς και με τα εντός! Θα σου φύγει η τετραετία, και ούτε που θα το καταλάβεις! Στο Ελλαδιστάν, έχεις μπαγιατέψει, ήδη! Οι εκατό μέρες της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» πέρασαν, και ο λαός φωνάζει ξανά, «εδώ και τώρα αλλαγή». «Εδώ και τώρα εκλογές»!
Να φύγει αυτή η σάπια Κυβέρνηση, που την έχουν σαπίσει και στο ξύλο… Εκεί στο Μπράσελς των μεγάλων αποφάσεων και των μεγάλων στιγμών… Να έρθει άλλη!.. Καινούργια!.. Η οποία θα κοιτάξει και λίγο, να συμμαζέψει τον τόπο! Τον λαό! Τον καταφρονεμένο, τον παριφρονεμένο!
Έβαλες κι εκείνον τον πρόεδρο φούρκα στο σβέρκο των μαουνιέρηδων!.. Αλλά το «Γιουγκοσλαβικό» το καλαμπόκι το ξέχασες! Γιατί βρε μανάρι μου;
Άντε, τελείωνε! Τρέχα!.. Σε περιμένει κι ο «κατ’ εξαίρεσιν» Νικόλας στις Πρέσπες… Αλλά, τί διάολο θα συζητήσεις μαζί του, τώρα που σε πρόλαβε το Μπράσελς, σ’ έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια; Νύχτωσε! Κι όπου νάναι, δεν θα αργήσει να ξημερώσει! Και τότε!.. Τότε να δεις λεβέντη μου, τι γέλιο έχει να γίνει!.. Εδώ στο Ελλαδιστάν!.. «Θα καεί όλη η Αθήνα»!..
<Χ>
