Ἐπιβεβλημένη ὅσο ποτὲ ἄλλοτε, ἡ ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ «ΕΕ» καὶ «ΝΑΤΟ…
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΕ»
‣ Γιατί ἡ «ΕΕ» δὲν εἶναι αὐτή, ἢ δὲν ἔγινε αὐτὴ ποὺ ὀνειρεύτηκαν ὅσοι τὴν δημιούργησαν -καὶ ὁ Κων/νος Καραμανλὴς ποὺ μᾶς ἔβαλε τὸ 1981- ἀλλὰ ἕνας ἄθλιος πολιτικοοικονομικὸς συνεταιρισμός εὐτελοῦς διαχειρίσεως, ὅπου τὸ κάθε ἐκκολαπτόμενο τσογλάνι, φιλόδοξος εὐρωπαῖος πολιτικός, κάνει τὸ κομμάτι του καὶ τὴ μαγκιά του.
‣ Γιατί κανεὶς τῶν ἀνικάνων Ἑλλήνων πολιτικῶν μετὰ τὸ 1981, δὲν στάθηκε στὸ ὕψος του μέσα στὴν «ΕΕ» ὡς Ἕλλην, ἀλλὰ χάνοντας τὴν ταυτότητά του, ἀλώθηκε ἐκ τῶν ἔσω, καὶ σὲ ἀρλουμποφράγκικες ἀηδίες, χαζοχαρούμενα πολιτικοοικονομικὰ τεχνάσματα, τερτίπια.
‣ Γιατί καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός δὲν ἦταν προετοιμασμένος -οὔτε εἶναι- γιὰ τὴν «ΕΕ», οἱ πλεῖστοι τῶν Ἑλλήνων καὶ μετὰ ἀπὸ 30 χρόνια, δὲν ἔχουν ἰδέα τί σημαίνει, ἢ τί εἶναι ἡ «ΕΕ»;
‣ Γιατί δὲν ἄνοιξε ἁπλῶς τὰ σύνορά της ἡ Ἑλλάδα σὲ Εὐρωπαίους φίλους καὶ Ἑταίρους, ἀλλὰ σὲ ἄγρια ἁρπακτικά τὰ ὁποῖα τὴν εἶδαν, τὴν βλέπουν, καὶ τὴν μεταχειρίζονται ὑποτελικά, μὲ τὰ ἐντὸς τῶν τειχῶν ἀποβράσματα μιάσματα, ὡς κατεχόμενη χώρα.
‣ Γιατί Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση σημαίνει κατ’ οὐσίαν τρεῖς ἀντιμαχόμενες ρατσιστικὲς παρατάξεις ἐθνοσυνονθυλεύματα (Ἀγγλία, Γαλλία, Γερμανία), οἱ ὁποῖες οὔτε στιγμὴ δὲν ξέχασαν τὴν συμπεριφορά τους στὶς ἀποικίες ποὺ πέρασαν κατακτητές -ἀφανισμὸ ντόπιου πληθυσμοῦ μὲ ἐκκαθαρίσεις γενοκτονίες, ἄγρια ἐκμετάλλευση ληστεία, ἀρπαγή τοῦ πλούτου ἀπὸ Γαλλία, Ἀγγλία, ἀναβίωση τοῦ 4ου Ράιχ γιὰ τὴν Ναζιστικὴ Γερμανία, μπροστὰ στὸ ὁποῖο ἂν συμβεῖ, τὸ Γ΄ τοῦ Χίτλερ θὰ εἶναι ἁπλῶς παρωνυχίδα.
‣ Γιατί μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια ἡ Ἑλλάδα στὸ στόχαστρο καὶ τὸν ἐποφθαλμισμὸ ΟΛΩΝ αὐτῶν τῶν δῆθεν Ἑταίρων μας, θὰ ἀφανιστεῖ ἐντελῶς, τὰ ἑπόμενα 50 χρόνια. ‣ Γιατί ἡ Ἑλλάδα μετὰ καὶ τὰ τελευταία τεκταινόμενα -οἰκονομικά, ἀλλὰ καὶ κυρίως, πολιτικὰ- δὲν ἔχει νὰ προσδοκᾶ τίποτα ἀπὸ τὴν «ΕΕ», παρὰ μόνον ἐχθρότητα καὶ μίσος.
‣ Γιατί ἀπεδείχθη ἀκόμα μιά φορὰ ὅτι οἱ μεγάλες δυνάμεις τῆς Εὐρώπης, ἐλαχίστων μεμονωμένων προσωπικῶν ἐξαιρέσεων (προσώπων), οὐδέποτε ἦταν φιλικὲς μὲ τὴν Ἑλλάδα, καὶ οὔτε θὰ εἶναι.
‣ Γιατί ΟΛΟΙ οἱ Εὐρωπαῖοι, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, εἶναι κομπλεξικοὶ μὲ τὰ ὀνόματα-ἐπίθετα: Ἑλλάς, Ἕλλην, Ἑλληνικὸς Πολιτισμός. Τὸ κυριότερο, γιατί ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ ἀντιδράσει σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς χλεῦες καὶ τὶς προσβολές, ἰταμὲς οἱ περισσότερες ποὺ δέχτηκε καὶ δέχεται, μὲ ἕναν ἰσχυρὸ μπάτσο, ἕνα ἰσχυρὸ χαστούκι. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ Ἔξοδός μας ἀπὸ τὴν «ΕΕ», ἡ ὁποία θὰ βάλει καὶ τὸν κάθε κατεργάρη στὸ μπάγκο του.
‣ Καὶ γιατί, σὲ κανέναν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κερχελέδες καὶ ἀμερικανοπροσκυνοῦντες Φράγκους ποὺ μᾶς βρίζουν, μᾶς λοιδοροῦν, καὶ μᾶς φτύνουν, δὲν πέρασε ποτὲ ἀπὸ τὸ μυαλό, ὅτι θὰ φύγουμε μόνοι μας, ἱκανοποιώντας καί… τὶς ἀπειλές τους! Ζητεῖται ἄνδρας πολιτικὸς, μὲ πυγμή ἀνάστημα καὶ ἀρχίδια, νὰ τὸ κάνει! Ὅποιοι νομίζουν ὅτι ἡ πολιτικὴ δὲν ἀσκεῖται καί μέ τὰ τελευταῖα, ἀπατῶνται πλάνην οἰκτρᾶν!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ «ΝΑΤΟ»
‣ Γιατί τὸ «ΝΑΤΟ» δὲν ἔχει κανένα κοινὸ γνώρισμα τῶν λόγων ποὺ συστήθηκε, δημιουργήθηκε, οὔτε καν αὐτῶν, ποὺ μᾶς ἔβγαλε ὁ Καραμανλὴς τὴν ἐποχὴ τοῦ 1974.
‣ Γιατί ἔπρεπε τὸ ἴδιο αὐτοβούλως νὰ διαλυθεῖ, μετὰ τὴ διάλυση τοῦ «Συμφώνου τῆς Βαρσοβίας». Ἐξέλειπε παντελῶς ὁ λόγος ὑπάρξεώς του.
‣ Γιατί παίζει ἐν οὐ παικτοῖς, μετετράπη σὲ ἕναν παραστρατιωτικὸ γκαγκστερικὸ Ὀργανισμό, ὁ ὁποῖος σὲ ρόλο ἀπρόσκλητου χωροφύλακα ὅπου πάει, σκορπίζει τὸν ὄλεθρο καὶ τὴν καταστροφή. Σὲ ἕναν τέτοιο ὀργανισμὸ ἡ Ἑλλάδα συμμετέχει στὸ ἔγκλημα, ὡς ἁπλὸς μέτοχος, θεατὴς καὶ μόνον. Τὸ θέμα εἶναι ἄκρως ἠθικόν!
‣ Γιατί δὲν ὑπερασπίζεται καὶ δὲν μάχεται γιὰ κανένα κοινωνικὸ σύνολο ἢ συμφέρον, πέραν αὐτὸ τοῦ ἀθλίου αὐστηρῶς ἐβραιοαμερικάνικου, ἀφοῦ χωρὶς αὐτὸ τὴν ἄλλη μέρα τὸ Ἰσραήλ, θὰ πάψει νὰ ὑπάρχει.
‣ Γιατί στὸ «ΝΑΤΟ» οἱ μετέχουσες χῶρες στὴν οὐσία, ἔχουν μετατραπεῖ σὲ κατοχικές τῆς ἐπικεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ. Μιά καὶ αὐτὲς ἐξαναγκάζονται ἀκόμα καὶ διὰ τῆς βίας, νὰ συμμετέχουν σὲ ἐπιχειρήσεις ποὺ κανένα ἴδιο ὄφελος δὲν ἔχουν, ἢ μὴ μόνον τὸ μίσος τῶν κρατῶν στὰ ὁποῖα ἐπεμβαίνει αὐτό. Διότι μέσα στὸ «ΝΑΤΟ» δὲν ὑπάρχει καμιὰ ἰσορροπία δυνάμεων, ἀλλὰ κραταιὰ ἀμερικάνικη μονοκρατορία.
‣ Γιατί ἔξω ἀπὸ τὸ «ΝΑΤΟ» ἡ Ἑλλὰς -καὶ ἀπὸ τὴν «ΕΕ»- θὰ ἀντιμετωπίσει πιὸ ψύχραιμα καὶ πιὸ ἀποτελεσματικὰ τὸν ἐπεκτατισμὸ καὶ τὶς δόλιες βλέψεις τῆς Τουρκίας. Μιά καὶ ἡ χώρα μας γιὰ τὸ «ΝΑΤΟ», εἶναι καμένο χαρτί. Ὅλα τὰ μεγάλα ἱστορικὰ γεγονότα χιλιετιῶν ποὺ μετέβαλαν πολλαπλῶς τὸν ροῦν τῆς ἱστορίας, ἄρχισαν ἀπὸ ἐδῶ! Καὶ κανεὶς μὰ κανεὶς, ἀπὸ αὐτοὺς τοῦ δῆθεν πλανητάρχες, δὲν θὰ ἀποτολμήσει κάτι.
‣ Γιατί θὰ ἀναδείξει τοὺς στρατιωτικοὺς ἡγέτες μας, τοὺς πραγματικούς, καὶ ὄχι τοὺς δουλοπάροικους χαρτογιακάδες, ὀρντινάντσες τῶν Ἀμερικανῶν, τῆς σήμερον.
‣ Γιατί ἡ Ἑλλάδα, οὔτε ποτὲ ὠφελήθηκε, καὶ οὔτε ποτὲ ὑπάρχει περίπτωση νὰ ὠφεληθεῖ σὲ τίποτα -καὶ στὸ μέλλον- ἀπὸ τὸ «ΝΑΤΟ». Οἱ συμμαχίες γίνονται γιὰ ἄκρως ἀμφίδρομα ὀφέλη.
‣ Γιατί ἡ ἀραχνιασμένη Παπαρήγα καὶ τὸ δουλικὸ «ΚΚΕ» της, τὸ ἀνύπαρκτο -καὶ αὐτὸ- θὰ ἀφοπλιστεῖ τῆς καραμέλας ποὺ μασάει τόσα χρόνια, χωρὶς νὰ ξέρει καν τί σημαίνει, καὶ θὰ ἀναγκαστεῖ νὰ
ἀλλάξει τὴν κασέτα σέ… «Ἡ Ἑλλάδα μέσα στὸ ΝΑΤΟ»!.. Ὅποτε θὰ γελάσει, καὶ τὸ τελευταῖο παρδαλὸ ἐρίφιο!
‣ Τελευταῖο, γιατί θὰ ἑνώσει σιδερένια γροθιὰ ΟΛΟΥΣ τοὺς Ἕλληνες, κάτω ἀπὸ τὴν ὀμπρέλα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, καὶ μόνον Ἑλλάδα.
Ζητεῖται ἄνδρας πολιτικὸς ἢ στρατιωτικὸς, μὲ πυγμὴ ἀνάστημα καὶ ἀρχίδια, νὰ τὸ κάνει!
<Χ>
12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα
12-21 Μαρτίου 2010
ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ
«Η φύση εξασφαλίζει επάρκεια αγαθών για τις ανάγκες του ανθρώπου, αλλά όχι και για την απληστία του». Γκάντι
To κεφάλαιο «οικολογία», ταυτόσημο με το κεφάλαιο «ζωή», έχει από καιρό ξεπεράσει τo σύνορο της στοιχειώδους συνειδητοποίησης του κινδύνου που διατρέχει ο πλανήτης. Το περιβαλλοντικό ζήτημα έχει πλέον μετουσιωθεί σε μια δυνατή έκκληση για άμεση δραστηριοποίηση, σε ένα πιεστικό κάλεσμα επιβίωσης τόσο για την ίδια τη φύση όσο και για όλα τα έμβια όντα της Γης. Με αφορμή την πρόσφατη αποτυχία της Παγκόσμιας Διάσκεψης της Κοπεγχάγης για το κλίμα, το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα εντείνει την προσπάθεια ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης του κοινού, που καταβάλλει τα τελευταία χρόνια μέσα από την ενότητα «Κοινωνία και Περιβάλλον». Φέτος η διοργάνωση πραγματοποιεί αφιέρωμα με τίτλο «O Πλανήτης σε Κίνδυνο», το οποίο εστιάζει σε ντοκιμαντέρ που αναδεικνύουν τις ολέθριες επιπτώσεις από την καταστροφή του οικοσυστήματος και την επιτακτική ανάγκη ανθρώπινης παρέμβασης. Οι ταινίες του αφιερώματος θα διαγωνιστούν για το φετινό βραβείο της "WWF" μαζί με τις ταινίες της ενότητας «Κοινωνία και Περιβάλλον».
Ημερίδα με τίτλο «Η Γη μετά την Κοπεγχάγη» και συντονιστή τον δημοσιογράφο Ηλία Κανέλλη, θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του αφιερώματος, με τη συμμετοχή των Μιχάλη Μοδινού (περιβαλλοντολόγος, γεωγράφος και μηχανικός), Λεωνίδα Λουλούδη (καθηγητής, αντιπρύτανης της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών), Φίλιππου Σαββίδη (πολιτικός επιστήμονας - διεθνολόγος) και Δημήτρη Ψυχογιού (καθηγητής - δημοσιογράφος). Η Διάσκεψη που έλαβε χώρα τον περασμένο Δεκέμβριο στην Κοπεγχάγη στόχευε στην κοινή συντονισμένη προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ωστόσο, δεν στάθηκε δυνατό να επιτευχθεί μια νέα, παγκόσμια και νομικά δεσμευτική συμφωνία. Τι σημαίνει αυτή η αποτυχία και ποιοι πολιτικοοικονομικοί λόγοι την προκάλεσαν; Ποιες προϋποθέσεις μπορούν να εξασφαλίσουν μια παγκόσμια συνεννόηση για την κλιματική αλλαγή; Ποιος ο ρόλος των οργανωμένων κοινωνικών ομάδων, των μη κυβερνητικών οργανώσεων, της καλλιτεχνικής δημιουργίας και του ντοκιμαντέρ προς αυτή την κατεύθυνση; Αυτά και άλλα ερωτήματα θα απασχολήσουν τους συμμετέχοντες στην ημερίδα, σε μια απόπειρα να αποσαφηνιστούν τα «διφορούμενα» σημεία της Διάσκεψης, αλλά και να διερευνηθούν οι περιβαλλοντικές προοπτικές μετά την Κοπεγχάγη.
Τα ντοκιμαντέρ της ενότητας «O Πλανήτης σε Κίνδυνο» κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, αποκαλύπτοντας σοκαριστικές αλήθειες και εικόνες για το περιβάλλον, δηλώνοντας κατηγορηματικά πως δεν επιτρέπεται άλλη σπατάλη πολύτιμου χρόνου. Εφιαλτικά σενάρια όπως ο βιολογικός πόλεμος, το εμπόριο αποβλήτων και η «πλαστική» μόλυνση των ωκεανών είναι ήδη πραγματικότητα, την οποία καταγράφουν με τόλμη και αντικειμενικότητα οι ταινίες του αφιερώματος. Στον πυρήνα τους, ο ακτιβισμός και η ανάληψη δράσης φαντάζουν σαν τη μοναδική απάντηση στην οικολογική καταστροφή.
Αυτή ακριβώς την πολύτιμη άποψη μοιράζεται με το κοινό η σκηνοθέτιδα Σιλβί βαν Μπραμπάν στην ταινία Οι φύλακες της. Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Μίκαελ Ριού, ένα νεαρό καναδό ακτιβιστή ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβληματίζεται και για την κληρονομιά που θα αφήσει στο γιο του. Αναζητώντας απαντήσεις και απτές λύσεις σε όσα τον απασχολούν, ο ήρωας πραγματοποιεί ένα ενδιαφέρον ταξίδι όπου συναντά σημαντικούς «μέντορες» του οικολογικού κινήματος και παράλληλα, σε προσωπικό επίπεδο, αναλογίζεται την πατρότητα και τις ευθύνες του. Η ταινία υποστηρίζει ότι η αλλαγή είναι εφικτή και τονίζει τον σπουδαίο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η νέα γενιά στην διάσωση του περιβάλλοντος.
Μια αλλιώτικη, πιο σκοτεινή όψη του ακτιβισμού ξετυλίγεται στην ταινία Το Αίμα του του Χένρι Σίνγκερ, με επίκεντρο τη δολοφονία της Τζόουν Ρουτ. Η πρώην κινηματογραφίστρια που έγινε οικολογική ακτιβίστρια, παρακινημένη από τη βαθιά αγάπη που έτρεφε για την Αφρική, αγωνίστηκε σκληρά για να σώσει την αγαπημένη της λίμνη στην Κένυα, αλλά βρήκε βίαιο θάνατο. Μέσα από την συγκλονιστική ιστορία της, το ντοκιμαντέρ συνθέτει μια βιογραφία - αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη προσωπικότητα, διερευνά με διακριτικότητα ό,τι αφορά στους πιθανούς ενόχους του εγκλήματος, ενώ την ίδια στιγμή ανοίγει ένα παράθυρο στη σύγχρονη Αφρική και τη σχέση της με τον δυτικό κόσμο.
Με φόντο και πάλι τον αναπτυσσόμενο κόσμο, το ντοκιμαντέρ Μπανάνες του Φρέντρικ Γκέρτεν αναδεικνύει ένα πρωτοφανές δικαστικό δράμα, μια μάχη Δαβίδ εναντίον Γολιάθ. Η μεγαλύτερη πολυεθνική εταιρεία παραγωγής φρούτων βρίσκεται στα αμερικανικά δικαστήρια αντιμέτωπη με τους Νικαραγουανούς εργάτες της, οι οποίοι έχουν μείνει στείροι εξαιτίας των τοξικών παρασιτοκτόνων που χρησιμοποιούσε η εταιρεία στις μπανανοφυτείες. Η ταινία καταγράφει το χρονικό της δίκης με κάμερες εντός του δικαστηρίου και μέσα από συνεντεύξεις των εναγόντων, ρίχνοντας φως στην διεθνείς πρακτικές επισιτισμού, αλλά και στην καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων.
Οι εταιρικές ευθύνες, οι προσωπικές ενοχές και το δίπολο θύτης – θύμα κυριαρχούν και στην ταινία Τοξική παιδική χαρά των Λαρς Έντμαν και Βίλιαμ Γιόχανσον, η οποία πραγματεύεται τις φρικτές επιπτώσεις του εμπορίου αποβλήτων. Μια σουηδική εταιρεία εξόρυξης μετάλλων στέλνει τα τοξικά της απόβλητα στη Χιλή, με αποτέλεσμα εκατοντάδες παιδιά να αρρωστήσουν. Ο Λαρς Έντμαν ξεκινά μια ποιητική έρευνα γύρω από το τι πραγματικά συνέβη, καταφέρνοντας μάλιστα να εντοπίσει και να φέρει πίσω στη Χιλή τον υπαίτιο αυτής της περιβαλλοντικής και ανθρώπινης τραγωδίας.
Το εξαιρετικά αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ O πόλεμος του άνθρακα του Μπομπ Κόεν αναζητά την αλήθεια πίσω από τις επιθέσεις άνθρακα που έγιναν στις ΗΠΑ το 2001, τους επιστήμονες που έχουν πεθάνει μυστηριωδώς έκτοτε, καθώς και τα σκοτεινά μυστικά της έρευνας για τον βακτηριολογικό πόλεμο. Με αφετηρία την αρχική έρευνα του FBI, ο σκηνοθέτης οδηγείται από τα μυστικά εργαστήρια της Αμερικής στην Βρετανία και από εκεί στην Σιβηρία και τη Νότια Αφρική. Διεισδύει στα άδυτα της «μαφίας» του βιολογικού πολέμου, ανακαλύπτει την ανάπτυξη νέων όπλων και διαπιστώνει ότι μετά τις επιθέσεις άνθρακα, η σχετική έρευνα έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια επιχείρηση. Το επιμύθιο του οδοιπορικού του; Στην διεθνή σκακιέρα παίζονται βρώμικα παιχνίδια που ίσως πυροδοτήσουν ένα παγκόσμιο «ράλι» εξοπλισμών.
Ένα εξίσου αθέατο για την κοινή γνώμη και ανάλογα ριψοκίνδυνο εγχείρημα που μέλλει να εγκαινιάσει μια νέα «αρένα πολέμου» αποκαλύπτεται στην ταινία Η «Παξ Αμερικάνα και ο Ενοπλισμός του Διαστήματος του Ντενί Ντελεστράκ. Θέμα του ντοκιμαντέρ, η τεχνολογία για τον ενοπλισμό του διαστήματος, γύρω από την οποία ευδοκιμεί μια τεράστια αμερικανική βιομηχανία και ελίσσονται διάφορα κράτη ως υποψήφιοι «μνηστήρες». Μέσα από εκτενές αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις υποστηρικτών και αντιπάλων του όλου εγχειρήματος - στρατηγοί, αναλυτές, πολιτικοί, διπλωμάτες, ακτιβιστές - καταδεικνύεται εκ των έσω μια καίρια στιγμή στην παγκόσμια ιστορία.
Οι προοπτικές για το μέλλον της ανθρωπότητας διερευνώνται από μια διαφορετική σκοπιά στο ντοκιμαντέρ Ωκεανοί από της Σαντρίν Φεϊντέλ. Οι ωκεανοί της Γης εξελίσσονται ραγδαία σε μια τεράστια «χωματερή» πλαστικού, η οποία διαταράσσει την οικολογική ισορροπία θέτοντας σε κίνδυνο την θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα. Πρόκειται για μια «επιδημία» που εξαπλώνεται με ασύλληπτους ρυθμούς σε όλη την υδρόγειο και μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Ποια θα είναι η μακροπρόθεσμη συνέπεια αυτής της πλαστικής «λαίλαπας»; Μπορεί να γίνει κάτι για να καθαρίσουν οι ωκεανοί μας;
Η μόλυνση επιδεινώνεται. Η κλιματική αλλαγή επιταχύνεται. Ο πλανήτης μας βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Αντί να παραδοθούμε στην απάθεια, ας την αποκηρύξουμε κατηγορηματικά και ας ανακαλύψουμε την τόλμη της ελπίδας και της κινητοποίησης. Λύσεις υπάρχουν, αυτό που χρειαζόμαστε είναι η θέληση. Η «διάγνωση» ενός πλανήτη που νοσεί έχει ήδη γίνει – πολύ απλά, τώρα είναι ώρα για δράση.
«ΦΚΘ» - Τίνα Αντωνάκου
ΑΠΟ ΤΟ «ΜΙΝΙΝΤΟΚ» ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΘΕΜΑ : «Παράταση προθεσμίας υποβολής ταινιών στο 3o ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»
Η προθεσμία υποβολής των ταινιών στο διαγωνισμό του 3ου Μαθητικού Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκιδικής έχει παραταθεί έως 15 Απριλίου 2010.
ο Πρόεδρος του Π.Ο.Χ. / Σωτήρης Σαπουντζής
