
Και είναι, όπως είπε με… παράπονο κατά τη διάρκεια του εναρκτηρίου ντοκιμαντέρ για τη ζωή του και τις εφευρέσεις του (Άστρουπ, Δανία), ο μόνος εν ζωή 80ντούτης εφευρέτης από κτήσεως κόσμου, μεταξύ των πέντε, αρχής γενομένης από τον Αρχιμήδη!..
Τα υπόλοιπα στα ρεπορτάζ για το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2010...
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΟΣΙΡΟ ΝΑΚΑΜΑΤΣΟΥ
Τον Γιοσίρο Νακαμάτσου, τον 82χρονο ιδιοφυή και εκκεντρικό ιάπωνα εφευρέτη, γνωστό και ως Δρ. Νάκαματς, τίμησε το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 14 Μαρτίου στην αίθουσα Παύλος Ζάννας.
Ανοίγοντας την τιμητική εκδήλωση, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Εϊπίδης, καλωσόρισε τον Δρ. Νάκαματς, κάνοντας λόγο για μια μεγάλη προσωπικότητα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. «Ο ιάπωνας επιστήμονας με τον εντυπωσιακό αριθμό των 3.400 εφευρέσεων και την ιδιαίτερη φιλοσοφία του για τη ζωή, είναι ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ Η εφεύρεση του δόκτορα Νάκαματς που υπογράφει ο δανός σκηνοθέτης Κάσπαρ Άστρουπ Σρέντερ. Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα ήθελε να ευχαριστήσει τον Γιοσίρο Νακαμάτσου και να του απονείμει ένα βραβείο για την προσφορά του στην επιστήμη και στην κοινωνία» σημείωσε ο κ. Εϊπίδης.
Την απονομή της τιμητικής πλακέτας έκανε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Νεολαίας του Δήμου Θεσσαλονίκης, Βασίλης Γάκης, ο οποίος συνεχάρη τους υπευθύνους του Φεστιβάλ για τη διοργάνωση, την οποία χαρακτήρισε «μια μεγάλη γιορτή για την πόλη». Αναφερόμενος στον Γιοσίρο Νακαμάτσου, ο κ. Γάκης τόνισε: «Τιμούμε έναν πολύ μεγάλο εφευρέτη, η ζωή του οποίου είναι ουσιαστικά μια εφεύρεση. Αυτή η βράβευση είναι πολύ σημαντική, ειδικά εάν σκεφτεί κανείς την πρακτική εφαρμογή που έχουν οι εφευρέσεις του, καθώς ακριβώς αυτό παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, δηλαδή το κατά πόσο μπορούν οι εφευρέσεις να βελτιώσουν άμεσα την ποιότητα της ζωής μας».
Παραλαμβάνοντας το βραβείο του, ο Δρ Νάκαματς μίλησε με θερμά λόγια για την Ελλάδα, αλλά και ειδικότερα για τη Θεσσαλονίκη. Επεσήμανε ότι αυτή είναι η πρώτη του επίσκεψη στη χώρα μας, την οποία χαρακτήρισε «την καλύτερη χώρα στον κόσμο». Και πρόσθεσε: «Έχω μείνει έκπληκτος από την ομορφιά της χώρας σας, την ευγένεια και την υψηλή ευφυΐα των ανθρώπων της. καθώς και από τον λαμπερό ήλιο. Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ και σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε». Αναφερόμενος στις εφευρέσεις του, ο Γιοσίρο Νακαμάτσου τόνισε ότι αυτές δεν είναι μόνο ορατές, αλλά και αόρατες. «Οι τελευταίες έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν ακόμη και τους οικονομικούς δείκτες και να βοηθήσουν τη χώρα σας να ξεπεράσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτή την περίοδο. Στις ΗΠΑ, 17 πόλεις έχουν καθιερώσει και γιορτάζουν την Ημέρα του Δρ. Νάκαματς. Δεν ξέρω εάν η Ελλάδα έχει ήδη καθιερώσει μια τέτοια μέρα, αλλά θα ήταν ένα πρώτο βήμα για την ανάκαμψη των οικονομικών της χώρας. Μακάρι η δύναμη των εφευρέσεων μου να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της και να ξαναγίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο» υπογράμμισε ο διάσημος εφευρέτης.
Μετά την βράβευση του Γιοσίρο Νακαμάτσου προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ Η εφεύρεση του δόκτορα Νάκαματς, το οποίο είχε ανοίξει και την αυλαία του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010. Στην ταινία, η κάμερα του σκηνοθέτη Κάσπαρ Άστρουπ Σρέντερ παρακολουθεί τον γεμάτο ενέργεια επιστήμονα λίγο πριν γιορτάσει τα 80ά γενέθλιά του, κι ενώ προσπαθεί να επιμηκύνει το όριο ζωής του έως τα 144 χρόνια. Ο Δρ. Νάκαματς είναι ο μοναδικός εφευρέτης ο οποίος έχει λανσάρει 16 πατέντες για την IBM. Ο ίδιος θεωρεί ότι η αγάπη είναι η πηγή όλων των εφευρέσεων, ενώ ισχυρίζεται ότι η παραμονή του μέχρις ασφυξίας κάτω από το νερό, του εξασφαλίζει τις καλύτερες ιδέες για εφευρέσεις.
ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010
Δεύτερη μέρα σήμερα Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, 13/3 Σάββατο, και οι ταινίες που προβάλλονται, Ελληνικές και ξένες, φαίνεται ότι θα κάνουν αίσθηση (και εισιτήρια), όταν με το καλό βγουν και στις κινηματογραφικές αίθουσες, έξω από τα στενά όρια του Φεστιβάλ.
Το ντοκιμαντέρ, που πολύ απέχει από εκείνο που βλέπαμε εμείς κάποτε, σε άλλες, μακρινές εποχές (συνήθως νυχτερινά κέντρα με φαντασμαγορικά ή παράξενα σόου), και σε ποιότητα, αλλά και σε θεματολογία, οι δημιουργοί τους έχουν προχωρήσει πάρα πολύ, πολλές φορές ένα καλό ντοκιμαντέρ, μπορεί να χρειαστεί να γυρίζεται για χρόνια.
Στα ντοκιμαντέρ οι σκηνές γυρίζονται, ή επί τόπου του έργου, ή πρέπει απαραιτήτως, να γίνουν για να γυριστούν.
Μη χάσετε το ντοκιμαντέρ για τον Νίκο Κούνδουρο «Οδύσσειες Σωμάτων» (Αντώνης Μποσκοΐτης), όπου και αν το απαντήσετε, θα έχετε πολλά να θυμηθείτε οι παλιοί, ή ακόμα πιο πολλά να μάθετε, οι καινούργιοι.
Η ομάδα που το έφτιαξε πρέπει να είναι πάρα πολύ υπερήφανη γι’ αυτό, αλλά και εξουθενωμένη από όλες τις απόψεις, αφού, πέρα από τη γιγάντια αυτή μορφή του Ελληνικού κινηματογράφου, που είχε δύσκολα να σκιαγραφήσει (προσωπικά εγώ τον συγκαταλέγω μεταξύ των τριών πρώτων σκηνοθετών, χωρίς να είναι μέσα σ’ αυτούς ο Αγγελόπουλος), είχε και να παλέψει, στην κυριολεξία της λέξεως, και με το δύστροπο, απρόβλεπτο, ή εκκεντρικό κάποιες φορές, του χαρακτήρος του.
Κούνδουρος και πάσης Ελλάδος λοιπόν, τέτοια πρόσωπα στις καλές τέχνες δεν βγαίνουν κάθε δεκαετία, χρειάζονται πολλές!
Τη δεύτερη ταινία που είδαμε σήμερα ήταν η «Βιντεοκρατία» του Ερικ Γκαντίνι (Σουηδοδανική παραγωγή), η οποία ξευτελίζει στην κυριολεξία της λέξεως, τη μεγαλύτερη πολιτική μαϊμού, "Τσίτα" πρωθυπουργό που διαθέτει σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Σύλβιο Μπερλουσκόνι. Και μεγάλο φύλλο του Κότσου Καραμανλή!
Δεν είναι όμως μόνον ο Μπερλουσκόνι που γελοιοποιείται στην ταινία, αλλά και ολόκληρος ο Ιταλικός λαός, ο οποίος θα πρέπει να είναι κυριολεκτικά άρρωστος, μ’ αυτό που λέγεται τηλεόραση και σόου (από «Κόλπο Γκρόσο» ελαφρό στριπτήζ, μέχρι Τσιτσιολίνα και «Βαθιά λαρύγγια»), αφού, όπως στο τέλος της ταινίας με τους τίτλους, κάποια στοιχεία δείχνουν, το 83% και περισσότερο του Ιταλικού πληθυσμού, ενημερώνεται και «μασάει», αναπαράγει πνευματική τροφή, ότι παράγει η Τηλεόραση.
Το ντοκιμαντέρ αυτό μας θύμισε χωρίς πολύ κόπο το περιβόητο εκείνο για τη ζωή και δράση του Αμίν Νταντά της Ουγκάντα, όταν -ειρωνεία- ο ίδιος είχε καλέσει δυο Ιταλούς κινηματογραφιστές (ξεχνούμε τα ονόματά τους), να του κάνουν το πορτραίτο, κι αυτοί με κρυφές κάμερες, έκαναν αυτό που έκανε με φανερές, ο Γκαντίνι στο Σύλβιό τους!
Και αυτό το ντοκιμαντέρ όπου το συναντήσετε μην το χάσετε, γιατί εσείς θα… χάσετε!