Πριν χρόνια, στην αρχή της δημοσιογραφικής μας καριέρας, πήγαμε στην Πρόεδρο Πρωτοδικών Χαλκιδικής, στο γραφείο της, και της ζητήσαμε μία συνέντευξη Τύπου. Εντύπωση μας έκανε, η περιφρονητική και «μουτρωμένη» υποδοχή της, και η έκπληξη-απροθυμία της, συμμαζεμένη όπως ο λύκος στο καβούκι του έτοιμος να χιμήξει, να μας αποπέμψει σαν… Ούφο!
Η ΔΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΑΦΑΖΑΝΗ
Στο μονομελές αστικό δικαστήριο του Πολυγύρου, σήμερα 17/3 εκδικάστηκαν δύο αγωγές κατά του πρώην Νομάρχη Χαλκιδικής και νυν βουλευτού του Πασόκ που του είχαμε κάνει.Βλέπετε, ο λαός της Χαλκιδικής πολύ σύντομα ξέχασε και το παρελθόν και το ποιόν αυτού του κυρίου, και τον «αντάμειψε» πρόσφατα με το αξίωμα του βουλευτού! Παρά τις αντιδράσεις για την αναγραφή του ονόματός του στη λίστα των υποψηφίων, μιας πάρα πολύ μεγάλης και σοβαρής διαχειριστικής ομάδος του ίδιου του Πασόκ Χαλκιδικής, που έψαχνε να βρει κάποιο έρεισμα η τρόπο να τον εξοστρακίσει.
Ο οποίος Λαφαζάνης, ενώ ήταν Νομάρχης, διένειμε εκείνο το κατάπτυστο έγγραφο του Ελληνικού δημοσίου (με τη σφραγίδα της Νομαρχίας και το εθνόσημο), επί σειρά μηνών από το Δεκέμβριο του 2005 έως και το Πάσχα του 2006 στους συνδρομητές του «Χάους», και τους καλούσε όλους, να πάψουν να είναι συνδρομητές, να πάψουν να στηρίζουν οικονομικά την εφημερίδα μας με την συνδρομή τους, την αρωγή τους, η αγριότητα και οι
Φανταστείτε το μίσος και την εμπάθεια αυτού του ανθρώπου που καμαρώνει σήμερα στα έδρανα της Ελληνικής Βουλής κοτζαμπάσης, την κακία του σε βάθος, όχι ονομαστικά κατά του Εκδότου και Ιδιοκτήτου της εφημερίδος μας μονάχα, αλλά και εναντίον ολοκλήρου του Ελληνικού Επαρχιακού Τύπου συλλήβδην, ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι το πιο αγνό, το πιο τίμιο, και το πιο ευανάγνωστο κομμάτι των Ελληνικών «ΜΜΕ», συμπεριλαμβανομένου και του καθημερινού Τύπου, γενικώς.
Ενός Τύπου καθημερινού, που ψυχορραγεί στη διαπλοκή και τη βρόμα που αναδύει, πότε με τα γνωστά του σκάνδαλα και τα λαμόγια, και πότε με τα καραμπινάτα εγκλήματα «διαφωτιστικά», και όχι ενημερωτικά, σε βάρος του Έθνους και του Έλληνα αναγνώστη πολίτη, που διαπράττει απαξιωτικά εξευτελιστικά και απροκάλυπτα στο πρόσωπό του! Οι οποίοι φυσικά πολίτες αναγνώστες, έχουν στρέψει το πρόσωπό τους αλλού.
Οι καθημερινές πωλήσεις του αστικού ημερησίου τύπου έχουν μειωθεί δραματικά, υπάρχουν εφημερίδες στην Αθήνα, που τυπώνουν ακόμα και 300 φύλλα την ημέρα, για να τα πουλήσουν, διανείμουν, πανελλαδικά!
Έτσι, με πανελλήνια και μακρά έρευνα που έκανε η ίδια η ΓΓΕ-ΓΓΕ, το υπουργείο μας δηλαδή, προκειμένου να συλληφθεί ως ιδέα και να εφαρμοστεί εκείνο το καταχθόνιο και τυποκτόνο νομοσχέδιο Ρουσόπουλου (το οποίο είναι εν ισχύ), για την αναγνωσιμότητα του Επαρχιακού Τύπου, κατέγραψε πρωτιά, και με τεραστία διαφορά μάλιστα από τον Πανελλήνιο ημερήσιο, στους τόπους που κυκλοφορούν η κάθε μία, των Επαρχιακών Εφημερίδων.
Το δικαστήριο κράτησε κοντά δύο ώρες, ενώ είχε να ασχοληθεί με την κατάθεση -κρατηθείτε- μόνο δύο μαρτύρων! Από έναν η κάθε μία πλευρά των εμπλεκομένων στη δίκη, χωρίς οι δικηγόροι να έχουν δικαίωμα στο τέλος να αγορεύσουν.
Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή, ότι η εφημερίδα μας και ο γράφων, παρά τα πομπώδη και στομφώδη που ακούμε στις δίκες η στα αποτελέσματα των δικών, η στις καταδίκες των ενόχων, δεν τρέφει καμία αυταπάτη για την εγκυρότητα και το αδέκαστο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, και καμία απολύτως, εκτίμηση.
Η Ελληνική Δικαιοσύνη τα τελευταία χρόνια έχει υποπέσει σε σωρεία δικαστικών πλανών, σε σωρεία κακοδικιών, σε σωρεία κακίστων αποφάσεων, και το κυριότερο, στην ατιμωρησία κανενός κακούργου η σεσημασμένου εγκληματία κακοποιού, του καθημερινού και τέλεια οργανωμένου εγκλήματος. Τουναντίον μάλιστα, έχει γίνει το επίσημο όργανο, και ο επίσημος εκπρόσωπος αυτών. Με τις «μπουρμπούλιες», τις «τώνιες» και τα άλλα φρούτα-σκουλήκια εποχής, έως εκείνους τους ανατριχιαστικούς «καλούσηδες», που στην τσέπη τους για ζυγό της δικαιοσύνης, κουβαλούσαν και ένα… μέτρο!
Όσοι τίμιοι και ειλικρινείς δικαστές -ελαχιστότατοι- ύψωσαν φωνή στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια, το «πλήρωσαν» και με τη ζωή τους, οι άλλοι που έμειναν, απλά με μία φτηνή και καθημερινή λέξη, συμβιβάστηκαν! Παντού και σε ΟΛΑ! Αλλά και σε τέτοιο μεγάλο βαθμό, που να αποτελούν, με η παρά τη θέλησή τους, συνδετικό κρίκο της αλυσίδας στο οργανωμένο έγκλημα και το μεγάλο κεφάλαιο.
Με τα σημερινά κόστη, σε χρήμα, των δικών, αμοιβές δικηγόρων παράβολα κ.λ.π., προκαλούμε έναν με μια σταλιά τσίπα και φιλότιμο του κυκλώματος της Ελληνικής δικαιοσύνης. Να μας πει και να μας αποδείξει, πως; ένας μέσος και φτωχός Έλληνας σε Κράτος δικαίου που κροκοδείλια διατυμπανίζουν ΟΛΟΙ, μπορεί να διεκδικήσει και να βρει το δίκαιό του!
Έχτισαν μία τέτοια Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, όλα τα σκουλήκια των πολιτικών και πολιτευτών τα τελευταία χρόνια, στην οποία δύο τινά συμβαίνουν. Η πακτωλός χρημάτων θα ρέει στα ταμεία του Κράτους για να τον κλέβει συστηματικά η Άρχουσα τάξη, η άλλος πακτωλός χρημάτων, θα ρέει στις τσέπες όλων των νομίμως εμπλεκομένων προσώπων με την Ελληνική δικαιοσύνη, δεν εννοούμε το απροκάλυπτα παράνομο μέρος της, φυσικά.
Να σας θυμίσουμε πρόσφατα την απαλλαγή της «Βόνταφον» από το βαρύ πρόστιμο που της είχαν επιδικάσει τα πρωτοδικεία και τα εφετεία, 75,0
Όμως, η «Βόνταφον» είναι «Βόνταφον», μπορεί να αλλάζει όποτε της γουστάρει κυβερνήσεις παντού στον κόσμο, και με οποιονδήποτε τρόπο, καλό η κακό, να αλλάζει και τις αποφάσεις των δικαστών. Πολύ πιο εύκολα, όταν αυτοί είναι στα ψιλά κλιμάκια και μόνον πέντε, από ότι να πάρει αμπάριζα τα πρωτοδικεία και τα ειρηνοδικεία της χώρας, για να βγάλει τις αποφάσεις που θέλει ανάμεσα σε πληθώρα, ενδεχομένως, και εντίμων Ελλήνων δικαστών.
Δεν θα σας αναφέρουμε κανένα άλλο παράδειγμα, η μη μόνον τούτο. Δημοσιογραφικές και βάσιμες πληροφορίες μας, λένε ότι αυτοί οι δικαστές που απάλλαξαν τη «Βόνταφον» από το πρόστιμο, και που κάποιοι έφυγαν και από το σώμα, γι’ αυτή τους την απόφαση, την οποία «βούιξε» το Πανελλήνιο, σήμερα ζουν, ουσιαστικά έγκλειστοι και σε «γυάλα», υπό «προστασία»!
Όλα αυτά περί δικαστηρίων και δικαστικών, σας τα είπαμε για να σας
Με δύο μάρτυρες, ο δικός μας ο κ. Άγγελος Παντσελής από τη Δράμα έμπορος, τον οποίο το μένος του Νομάρχη επέλεξε ως αποδέκτη της επιστολής του εκτός Χαλκιδικής, και τρεις δικηγόρους. Το αξιότιμο και εντιμότατο κ. Νικόλαο Τρίπλη, τον δικό μας, και τους άλλους δύο του αντιδίκου μας.
Η εμπειρία που είχαμε στα άλλα δικαστήρια -και είναι πάρα πολλά- ήταν πέρα για πέρα τραυματική, όλες οι υποθέσεις μας, πολύ πιο σοβαρότερες και ποινικές, από αυτήν που εκδικάζαμε σήμερα, τις βλέπαμε να εκδικάζονται παρωδία δίκης ολίγων λεπτών, ακόμα και δευτερολέπτων.
Καταδικαστήκαμε σε 3 μήνες φυλακή, σιχαθήκαμε να κάνουμε και έφεση, τα πληρώσαμε αμέσως, σε μία υπόθεση για γέλια, που δεν είχε και κανένα απολύτως λόγο να φτάσει στην αίθουσα του δικαστηρίου, στο παλιό ερείπιο της Πλατείας Διοικητηρίου, μόνο και μόνο γιατί, σημερινός προύχοντας και πολιτικός παράγων, μεγαλοδικηγόρος -τρομάρα του- έκλεισε πονηρά το μάτι στην Πρόεδρο της έδρας, ένα τσουλί και καταγέλαστη γκόμενά του!
Εξαντλητική κατάθεση μαρτύρων που δεν είδαμε ούτε στα κακουργιοδικεία, ερωτήσεις σε βάθος και ουσία, αλλά και μεμψιμοιρήστικα, όταν οι μάρτυρες ήθελαν να υπεκφύγουν, ακόμα και στη δική μας τετράκις οργίλη και απαγορευμένη διαδικαστικά παρέμβαση, ανοχή που έδειξε ο Πρόεδρος κατανόηση, και δεν μας απέβαλλε από την αίθουσα. όπως μπορούσε, και είχε το δικαίωμα να το κάνει.
Σε ένα από τα πρόσφατα προηγούμενα φύλλα μας, είχαμε μικρό άρθρο με τίτλο: «Και όμως, υπάρχουν Έλληνες Δικαστές». Για κάποιον δικαστή που εκδίκασε μία υπόθεση φίλου μας, σε δικαστήριο της Πτολεμαΐδος.
Σήμερα, είμαστε αναγκασμένοι να το επαναλάβουμε, προσθέτοντας και την λέξη, «Και όμως υπάρχουν, πολλοί Έλληνες δικαστές», γιατί πέραν του ενός, η τέχνη του Λόγου και ο μαθηματικός κανών, μας αναγκάζει να χρησιμοποιήσουμε τον πληθυντικό αριθμό. «Πολλοί»!
Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΠΟΓΔΑΝΟΥ
Ο εν λόγω κύριος, και δεξί χέρι του πρώην Νομάρχη Χαλκιδικής σε ΟΛΑ,
Στην κατάθεση του Μπογδάνου, η έκπληξή μας και η αγανάκτησή μας –η οποία έφερε και τις αντικανονικές για τους κανόνες του δικαστηρίου, οργίλες παρεμβάσεις μας κατά τη διάρκεια της δίκης- ήταν τα ασύστολα ψεύδη του, έως άκρως συκοφαντικά, με φανερό σκοπό, καθοδηγούμενος και από τους δικηγόρους του, τη χοντρομπαλού κι ασουλούπωτη κυρία, το νεαρό φιλόδοξο, τη διαστρέβλωση συνειδητά του αποτελέσματος της δίκης, υπέπιπταν στο αδίκημα της ορκωτής ψευδούς καταθέσεως, όταν:
Ο Μπογδάνος κατέθεσε με όρκο ψευδώς, ότι «η εφημερίδα μας κυκλοφορούσε όποτε της κάπνιζε», και «όποτε είχαμε χρήματα». από αυτά που μας έδιναν οι «επιχειρηματίες» της Χαλκιδικής, για να καταφερόμαστε και να βρίζουμε τον πρώην Νομάρχη! Αφού δεν μας έδινε και η Νομαρχία τίποτα (χρήματα)!
Η αλήθεια είναι ότι η εφημερίδα μας, σύμφωνα με το νόμο του Ελληνικού κράτους που καθόριζε και καθορίζει τους όρους της κυκλοφορίας μας, για να έχουμε και τα ανάλογα οφέλη από το νόμο (ατέλειες ΕΛΤΑ, κ.α.), ως μηνιαία εφημερίδα υποχρεούμασταν να κυκλοφορούμε 11 τεύχη το χρόνο, το 12ο τεύχος η ο 12ος μήνας, ήταν η νόμιμη άδειά μας. Κυκλοφορήσαμε, από τον Ιανουάριο του 2001, έως και το Δεκέμβριο του 2002, 23 τεύχη.
Ο κ. Άρις Πουλιανός, λοιπόν, ήταν κατά τον Μπογδάνο ο «επιχειρηματίας», που χρηματοδοτούσε την «Εφημερίδα Χάος» με την επιχείρησή του, το «Σπήλαιο Πετραλώνων». Δηλαδή την «επιχείρηση» του ΕΟΤ, την ιδιοκτησία της ΙΣΤ Εφορίας Κλασικών Αρχαιοτήτων και της υπεύθυνης αρχαιολόγου της, και του Παλαιοντολογικού-Ανθρωπολογικού, μοναδικού μουσείου που έχουμε στην Ελλάδα, του Μουσείου των Πετραλώνων!
Και, για να γελάσετε λίγο, η επιχείρηση του κ. Πουλιανού που του καταλογίζουν όλοι αυτοί οι κάθιδροι για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, ζόμπι της πολιτικής, και της τοπικής, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά το μικρό κυλικείο της εισόδου του Σπηλαίου των Πετραλώνων, το οποίο διεκδικεί, διεκδικούσε με νύχια και με δόντια ο άλλοτε δήμαρχος Τριγλίας Μήτσου, συνοδοιπόρος τους, για να ξελασπώσει από τα… κέρδη του, τον υπέρ χρεωμένο και άχρηστο εντελώς, δήμο του(;).
Ο Μπογδάνος κατέθεσε ορκιζόμενος στο ευαγγέλιο (ένορκη κατάθεση),
Η αλήθεια είναι ότι από την 1η Ιανουαρίου του 2003, που γίναμε εβδομαδιαία Εφημερίδα Επαρχιακού Τύπου -Β περίοδος του «Χάους»- είχαμε δικαίωμα να κυκλοφορήσουμε το ελάχιστο, σύμφωνα με το νόμο που διέπει τους κανόνες της κυκλοφορίας μας, 45 φύλλα (45 βδομάδες δηλαδή), γιατί οι υπόλοιπες 7, και πάλι σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, έως τις 52 εβδομάδες του έτους, ήταν οι άδειες οι δικές μας η του προσωπικού μας, οι μεγάλες ετήσιες γιορτές, Πάσχα, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, και οι Εθνικές. Τις οποίες εμείς, τηρούσαμε και γιορτάζαμε φυσικά.
Κυκλοφορήσαμε λοιπόν, από το 24ο /3 Ιανουαρίου τεύχος μας, της πρώτης εβδομάδας του Ιανουαρίου 2003, έως το υπ’ αριθμόν 208/23 Δεκεμβρίου 2006, σύνολο δηλαδή τεσσάρων ετών χρονική διάρκεια, 184 τεύχη. Εάν αυτό το διαιρέστε δια του 4 (έτη), θα δείτε ότι κυκλοφορήσαμε α-νε-λλι-πως, 46 φύλλα το χρόνο, και ένα φύλλο παραπάνω, από αυτό που μας επέτρεπε ο νόμος να κυκλοφορήσουμε ελάχιστο όριο (τα 45).
Η κατάθεση του Μπογδάνου ήταν ότι εμείς δεν πληρούσαμε τα κριτήρια
Η αλήθεια είναι ότι εμείς πράγματι, δεν πληρούσαμε τα κριτήρια του νόμου, ο οποίος πέραν των τευχών (αριθμού), και άλλων, μας ήθελε και λειτουργούσα υγιή επιχείρηση, την εφημερίδα μας, στον «προθάλαμο της δοκίμου» 3 ετών. Για να αποκτήσουμε αυτό το δικαίωμα. Το εκπληρώσαμε και αυτό το στοιχείο, και, ολόκληρο το έτος 2007, όπως και μέχρι τις αρχες του 2009, δικαιούμασταν καθόλα, ΝΟΜΙΜΑ, τα πάντα, που δικαιούνταν όλες οι ΝΟΜΙΜΕΣ Επαρχιακές Εβδομαδιαίες εφημερίδες της Χαλκιδικής. Σύμφωνα και με την απόφαση 19734 Φύλλο Εφημερίδος Κυβερνήσεως αριθμός 1447/9-8-2007. Που είχε στα συρτάρια της η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, συνεπώς και η Νομαρχία Χαλκιδικής.
Οι «Ευχές» που η Νομαρχία Χαλκιδικής μας έστελνε πάντοτε μεγαλοψύχως και ο Μπογδάνος και ο Νομάρχης του, δεν μας ήρθαν ΠΟΤΕ, παρά μόνον μία η δύο φορές, επί θητείας Νομάρχη Βασιλείου Βασιλάκη. Πρότερου Νομάρχη δηλαδή της Χαλκιδικής, της θητείας Λαφαζάνη. Και είναι γνωστή η αντιπάθεια εδώ, αξίζει να το σημειώσουμε, που έτρεφαν οι δικαστικοί του Πρωτοδικείου Χαλκιδικής στο πρόσωπο του κ. Βασιλάκη, και πόσο αυτή μετατράπηκε στην συνέχεια αβρόφρων και αγαπητή, στο πρόσωπο του νυν βουλευτή Α. Λαφαζάνη.
Προκαλούμε, και τον Μπογδάνο και οποιονδήποτε άλλον έχει σχέση με τα Νομαρχιακά, να μας φέρει έστω και ένα τιμολόγιό μας, που κόπηκε να πληρωθεί και εξοφλήθηκε, από τη Νομαρχία Χαλκιδικής για οποιοδήποτε λόγο, την περίοδο 2004 έως και σήμερα.
Ο Μπογδάνος ισχυρίστηκε ότι εμείς φθάσαμε ακόμα και στο σημείο του εκβιασμού, γίναμε άγριοι εκβιαστές δηλαδή, προκειμένου να αποσπάσουμε χρήματα, και από τη Νομαρχία, και από τους Δήμους της Χαλκιδικής. Στέλνοντας τιμολόγιά μας για εξόφληση, με οποιοδήποτε περιεχόμενο οφειλής.
Η αλήθεια είναι ότι εμείς στείλαμε, και στη Νομαρχία Χαλκιδικής κατά περιόδους και στους δήμους της Χαλκιδικής -όπως και στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, που μας ζητούσε το ίδιο, κάθε χρόνο με έγγραφό του στις αρχές Δεκεμβρίου, να του αποστείλουμε το τιμολόγιο της ετησίας συνδρομής του προς εξόφληση- ετησίων συνδρομών των Δήμων και της Νομαρχίας, που έπαιρναν την Εφημερίδα μας συνδρομητικά και μέσω των ΕΛΤΑ.
Και έπρεπε να κάνουν αυτό που έκανε και ο τελευταίος φτωχός συνδρομητής μας, να εξοφλήσουν δηλαδή, τις συνδρομητικές τους υποχρεώσεις.
Τέτοια τιμολόγια στείλαμε σε όλους τους δήμους της Χαλκιδικής, τα οποία περιείχαν συνδρομές πολλών ετών, αφού παρέμεναν ανεξόφλητα -εμείς στο μεταξύ πληρώναμε το ΦΠΑ- και παραμένουν, όσοι από τους Δήμους και τη νυν Νομαρχία, δεν απέστειλαν απαντητικές επιστολές μετά από πολύ καιρό, στις οποίες μας ζητούσαν να ακυρώσουμε τα τιμολόγια αυτά, και να σταματήσουμε την αποστολή της Εφημερίδος μας προς αυτούς, με την κακόηχη το λιγότερο ένδειξη «Απαράδεκτη» η και άλλες.
Τέτοια έγγραφά του Ελληνικού δημοσίου απαξιωτικά, των Δήμων δηλαδή και της Νομαρχίας (Λαφαζάνης, Ζωγράφος), υπογεγραμμένα από νυν και
Δήμος Ζερβοχωρίων (Μπάτσιος). Δήμος Αρναίας (Κατσιαμούρης, Λαζάρου).
Δήμος Πολυγύρου, ο δήμος μας (Βασιλάκης, Καπλάνης).
Δήμος Τρίγλιας (Μήτσου και νυν -δεν ξέρουμε το όνομά του).
Δήμος Ανθεμούντα (Σακελάρης, Αγγελάκης).
Δήμος Ορμύλιας (Συρίκας, Σταμούδης).
Ενώ στους Δήμους: Τορώνης (Ντέμπλας), Σιθωνίας (Δαλδογιάννης και νυν), Μουδανιών (νυν), Κασσάνδρας (Αντωνής, Κανέλλης), εκκρεμούν ακόμα τιμολόγια ετησίων συνδρομών απλήρωτα της εφημερίδος μας ετών, χωρίς αυτοί οι Δήμοι να μπαίνουν στην οδυνηρή, ως φαίνεται διαδικασία γι’ αυτούς, να μας πληροφορήσουν γιατί δεν τα εξοφλούν; Και χωρίς να πολιτεύονται απαξιωτικά η εξευτελιστικά, στις δημόσιες σχέσεις τους με μας. όπως οι άλλες δημόσιες Υπηρεσίες.
Εδώ να σημειώσουμε και το εξής, για σας τους φίλους μας αναγνώστες. Αυτοί οι ξιπασμένοι αυτοδικοικητικοί και πολιτικοί διαχειριστές του Δημοσίου οι οποίοι και το υποβιβάζουν, ξευτελίζουν τις καθόλα σοβαρές αυτές Δημόσιες υπηρεσίες που διαχειρίζονται, θεωρούν εξ’ ορισμού τους εαυτούς τους «μεγάλους», αυτοβαφτίζονται δηλαδή μεγάλοι και τρανοί, πίσω από την θεοκρατική και ταλιμπανίστικη ασπίδα του Κράτους στην ο
ΟΛΟΙ αυτοί οι κύριοι, είναι βαθιά νυχτωμένοι και ουδεμία σχέση με διοίκηση Κράτους έχουν, όπως και ποτέ δεν κατάλαβαν, το σύστημα της Ελεύθερης οικονομίας στην οποία λειτουργεί από τότε που έγινε, το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος!
Ο Μπογδάνος ισχυρίστηκε και κατέθεσε με όρκο, ότι εμείς δεν πληρούσαμε τα κριτήρια αυτά γιατί λειτουργούσαμε (κυκλοφορούσαμε) «σποραδικά» και «όποτε μας κάπνιζε». Και ότι «από το 2006 και μετά, η εφημερίδα μας έπαψε να λειτουργεί, να κυκλοφορεί, οριστικά!..».
Σε επίμονη ερώτηση δε του Προέδρου, αν λειτουργεί σήμερα η εφημερίδα μας, η απάντησή του ήταν αγρίως καταφατική, ότι η Εφημερίδα μας «έκλεισε, πάει τελείωσε, δεν λειτουργεί»!
Η αλήθεια είναι ότι η εφημερίδα μας ούτε έκλεισε, ούτε ανέστειλε την παραγωγή, λειτουργία της ποτέ, ούτε έχει σκοπό να το κάνει, τουλάχιστο στο εγγύς μέλλον.
Θα πούμε μονάχα τούτο. Σ’ αυτόν τον αυθάδη, ξιπασμένο και επαγγελματία ψεύτη κατ’ εξακολούθηση οδοντίατρο. Ότι η εφημερίδα μας, όχι μόνον δεν έκλεισε ποτέ, όχι μόνον δεν έπαψε να κυκλοφορεί, όχι μόνον γνώρισε και απολαμβάνει τα μέγιστα της Πανελληνίας καταξιώσεώς της, φέτος γιορτάζουμε με διάφορες εκδηλώσεις πολιτισμού και τέχνης, πανηγυρικά, τα «10χρονα μας». «Το έτος 2010 του Χάους».
Είμαστε από το 2006-7 μέλη της «Ενώσεως Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου (ΕΙΕΤ)», ενός λαμπρού και μοναδικού στο είδος του συνδικαλιστικού Σωματείου (Ιδρύθηκε με ιδρυτικό νόμο του κράτους το 1963), απολαμβάνουμε την πλήρη υποστήριξη και αγάπη των 180 περίπου, συναδέλφων μας του σωματείου, κυκλοφορούμε με δικά μας κεφάλαια, και ότι αυτό το Σωματείο (ΕΙΕΤ), κατορθώνει να μας εξασφαλίζει από κρατικούς προϋπολογισμούς -ετήσια επιχορήγηση και διαφημίσεις Κρατικών λαχείων.
Οι Εβδομαδιαίες εφημερίδες της Χαλκιδικής οι διαπλεκόμενες, τις οποίες αυτός «στήριζε» με το άθλιο κομματικό σινάφι του, κατέρρευσαν, έκλεισαν και κλείνουν η μία μετά την άλλη, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, βλέπουμε Εβδομαδιαία εφημερίδα στη Χαλκιδική, Επαγγελματική και όχι… σχολική, να μένει μόνον το «Χάος»!
Μία «ρεβάνς», ήδη την πήραμε! Πριν από λίγες μέρες και από τον Δήμο Καλλικράτειας! Από μόνη της όμως, είναι ολόκληρο ρεπορτάζ, θα το δείτε κάποια στιγμή εδώ, γιατί είναι και διαχρονικό!
Επί πλέον, του λέμε ότι το «Χάος» εδώ και τρία χρόνια δημιούργησε τη δική του ξεχωριστή εφημερίδα στο διαδίκτυο, το «Χάος Διεθνές», με πάνω από 100 ανεξάρτητες ιστοσελίδες, των οποίων η κάθε μία έχει πληθώρα αναρτησομένων άρθρων, αλλά και άλλων ηλεκτρονικών συνδέσμων, φιλικών και ενημερωτικών, είμαστε μία εφημερίδα στο διαδίκτυο που, όποιοι μας επισκέπτονται καταλαμβάνονται από δέος, ο επισκέπτης μας που θα «μπει» στις ιστοσελίδες μας, θα βγει ενδεχομένως, και μετά από ένα… μήνα! Αν θελήσει να πλοηγηθεί σε όλες τις γωνιές μας, σε όλους τους χώρους μας.
Στο «Χάος Διεθνές» σήμερα σερφάρουν, απολαμβάνουν, ενημερώνονται και ψυχαγωγούνται, 47 κράτη από όλη την υφήλιο.
Αυτό είναι το «Χάος» μικρόψυχε Μπογδάνε, “Μπογκντάν”, και αυτά έκανε στα 10 χρόνια της κυκλοφορίας του. Εκτόξευσε το όνομα Χαλκιδική και Ελλάδα στα πέρατα της οικουμένης (πες μας, εσένα αλήθεια, ποιοί και πόσοι σε ξέρουν;) «έστειλε στα αζήτητα έναν Νομάρχη», και «καρατόμησε» δύο Δημάρχους της Χαλκιδικής, πολιτικά προσκείμενους στον ίδιο χώρο με μας.
Μετρούμε 23 μήνες φυλακή από τα Ελληνικά δικαστήρια, αποτέλεσμα κακίστων δικών, κακοδικιών, κατά την αντίληψή μας –γι’ αυτό και μας προξένησε τόσο μεγάλη εντύπωση η σημερινή στάση του Προέδρου του Μονομελούς Χαλκιδικής- από τους Έλληνες χαρτογιακάδες, κερχελέδες πολιτικούς «κυνοβουλευτές» και άλλους, που μας «έσυραν», και αυτό είναι τα παράσημά μας, τα άστρα μας, οι στρατηγοί δεν τα παίρνουν στα γραφεία αραχτοί κι ωραίοι αλλά στη μάχη. Το μέτωπό μας λάμπει από υπερηφάνεια, ότι εμείς αγωνιστήκαμε, παλέψαμε όσο μπορούσαμε και παλεύουμε, με την μεταπολεμική πολιτική Λερναία Ύδρα, διαπλοκή διαφθορά και χλαπάτσα, το είχαμε καθήκον, το έχουμε, και το δεχτήκαμε αγόγγυστα, να ματώσουμε και να υποφέρουμε, όσο οι αντίπαλοί μας και το αισχρό δημόσιο ελληνικό κατεστημένο, ήθελε!
Οι «οποίοι» διατυμπάνιζαν σ’ ανατολή και δύση, ότι θα διαλύσουν την Εφημερίδα μας από την πρώτη μέρα, και προσωπικά τον Εκδότη μας, θα τον στείλουν στη φυλακή!
Ε, τι να πούμε άλλο;
<Χ.Δ.>
