ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΤΗΣ...
Μία είδηση που πιθανώς, θα παρακολουθήσετε εκτενέστερα στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Δείτε τώρα τι έγινε σήμερα το πρωί στην Κατερίνη, να αναπτερωθεί λίγο το ηθικό σας, που σας το κουρελιάζουν συνεχώς, οι πεμπτοφαλαγγίτες και οι ντόπιοι κατάσκοποι των Ελληνικών αθλιοκαναλιών:
Σήμα να σταματήσει σε επιβατικό γιώταχι έγινε από περιπολικό της τροχαίας στις 4:30 σήμερα το πρωί, στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αθηνών στο κόμβο Κορινού. Ο οδηγός δεν υπάκουσε, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει άγρια καταδίωξη. Μπλόκο στήθηκε και στον κόμβο Λιτοχώρου, το οποίο ο οδηγός του γιώταχι απέφυγε πάλι και με επικίνδυνους ελιγμούς κινήθηκε προς το Λιτόχωρο Πιερίας.
Οι αστυνομικές δυνάμεις τον ακολούθησαν με αποτέλεσμα μετά από ώρα καταδίωξης σε παράδρομους της εθνικής, ο οδηγός να "ρήξη" το αυτοκίνητό του πάνω σε δένδρο και να προσπαθήσει να διαφύγει τρέχοντας.
Ακολούθησε η σύλληψή του από τους αστυνομικούς. Στο αυτοκίνητο του Έλληνα οδηγού οι Αστυνομικοί βρήκαν 5 λαθρομετανάστες μέσα στην καμπίνα και 2 στο πορτ παγκαζ.
Σε βάρος του συλληφθέντα σχηματίζετε δικογραφία και θα οδηγηθεί αύριο στον εισαγγελέα.
Οι λαθρομετανάστες θα επαναπροωθηθούν πίσω στις πατρίδες τους; Θα θέλαμε πολύ να το μάθουμε. Γιατί αν όχι, τότε η προσπάθεια των αστυνομικών, δεν θα έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα, και λάθος διακινδύνεψαν οι άνδρες, ακόμα και στο καθήκον!
«Χωρίς παρέμβαση (του ΔΝΤ), το 2015 δεν θα υπάρχει σύνταξη…». Λέει τώρα και το παλικαράκι ο Λοβέρδος.
Κι εμείς του απαντάμε: Ρε τιποτίτα και γελοίε, που μας ανακηρύχτηκες και μεγάλος ριζοσπάστης, εσύ που το κόμμα σου επι Αντρίκου και καταχθονίου Σημίτη, συνταξιοδότησε τις γυναίκες από τα 35 τους χρόνια, όλο το σκυλολόι που φέρατε από απανταχού της γης με καράβια τρένα και αεροπλάνα για να σας ψηφίζει, και όλα τα μωρά, που ακόμα ήταν στ’ αρχίδια του πατέρα τους, σαν ήρωες της Εθνικής Αντιστάσεως!
Να μην υπάρχει, ρεεέ… Να μην υπάρχει!.. Τ’ ακούς; Ουδείς Έλληνας να πάρει σύνταξη μετά το 2015, να ξαναρχίσουν όλοι να δουλεύουν στα γεράματά τους, για να συναισθανθούν μέχρι τα μπούνια, ποιους ψήφιζαν τόσα χρόνια, όταν σας ψήφιζαν, και επί θητείας εκείνου του Αντρίκου του Ερωτύλου, και επί μασόνου καταχθονίου Σημίτη!.. Εσείς δεν τα ανακατώσατε και τα βρομίσατε τόσο; Έ, τώρα φάτε τα!.. Δεν θα σας σταματήσει κανένας!
Είναι ιδιαίτερη η συγκίνηση μου σήμερα να βραβεύομαι στη γη που με γέννησε και με μεγάλωσε, στη Μακεδονία!
Ευχαριστώ θερμά το νομάρχη της Θεσσαλονίκης κ. Ψωμιάδη, καθώς και τον πρόεδρο του συμβουλίου αποδήμου ελληνισμού κ. Ταμβάκη, όχι μόνο για την τιμητική διάκριση που μου αποδίδουν στη σημερινή εκδήλωση, αλλά κυρίως γιατί αναγνωρίζουν μέσα από την πορεία μου στα πομακοχώρια, το πρόβλημα που υπάρχει στη Θράκη, με την παρουσία του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, που συντελεί στην πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρωμά της Θράκης.
Τα επόμενα λόγια που θα ακούσετε είναι το μήνυμα που στέλνουν μέσα από εμένα οι Πομάκοι της Θράκης.
Όπως ίσως γνωρίζετε, τα τελευταία χρόνια, επέλεξα να εγκατασταθώ μόνιμα και να διδάξω στο ακριτικό πομακοχώρι του Έβρου στο Μεγάλο Δέρειο, έχοντας δίπλα μου ακούραστο συμπαραστάτη το σύζυγο μου Ηλία και την ευχή των γονέων μου!
Έζησα απίστευτες στιγμές με τους μαθητές μου, που διψούσαν να μάθουν "τι είναι η πατρίδα μας".
Ταξιδέψαμε μαζί στα μονοπάτια της Ελλάδας και συγκροτήσαμε τη χορωδία του Μεγάλου Δερείου, που με περηφάνια ερμηνεύει τα τραγούδια του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκη, του Τσιτσάνη, και εθνικά κομμάτια στις εορτές.
Τα απογεύματα μαζί με τις μητέρες των Πομάκων παιδιών μου, μαθαίναμε.
Ελληνικά ήθη και έθιμα των Πομάκων και των Αλεβητών. Τα χρόνια κύλησαν δημιουργώντας ανάμεσά μας σχέσεις αγάπης, εμπιστοσύνης και σεβασμού.
Δυστυχώς πολλές φορές βρέθηκα αντιμέτωπη με τους εγκάθετους του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής που με κάθε τρόπο αντιδρούσαν στην παρουσία μου στο Δέρειο, μια και προκλητικά κάνουν τα πάντα για να εκτουρκίσουν τους Πομάκους και τους Ρωμά και ευτυχώς αποτέλεσα εν μέρει τροχοπέδη στα σχέδια τους.
Αφενός θέλω λοιπόν να στείλω ένα μήνυμα στο Σάρνιτς στον Πρόξενο της Κομοτηνής:
Η μειονότητα στη Θράκη είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Τουρκική.
Αν και μαζί με τους Πομάκους και τους Αλεβήτες του Δερείου αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα, εντούτοις αντέξαμε , γιατί ο Θεός μας έστειλε ως οδηγούς στο δύσκολο αγώνα μας, τα παιδιά, τους μαθητές μου, τους πιο αξιοπρεπείς ΕΛΛΗΝΕΣ της Θράκης.
Τα "δικά μου πομακόπουλα" ως γνήσια Ελληνόπουλα με κάθε τρόπο στέλνουν ένα ηχηρό ράπισμα σε όσους αναρωτιούνται σήμερα μέσα από εγχειρίδια ντροπής "Τι είναι η πατρίδα μας."
Ο κάθε ΕΛΛΗΝΑΣ του χθες και του σήμερα ΦΩΝΑΖΕΙ "τι ειναι η Πατρίδα μας":
Μέσα από τα βάθη των αιώνων το θρυλικό "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ" του Λεωνίδα και των 300 ορίζει τι είναι η Ελλάδα....
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είναι η ΕΛΛΑΣ του χθες και του σήμερα , έτσι όπως θα θέλαμε όλοι να είναι, "Πατρίδα μας" είναι ο Σωκράτης, ο Περικλής, οι αρχαίοι φιλόσοφοι, οι ρήτορες...
Πατρίδα μας είναι οι βυζαντινοί Αυτοκράτορες, ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, ο δάσκαλος του γένους Ευγένιος Βούλγαρης...
ο Έλλην φιλόσοφος Μιχαήλ Ψελλός, ο φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλύθων, η Άννα Κομνηνή.
ΟΙ ΕΠΙ 400 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΙ ΜΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ, οι Φιλικοί, Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ που διαχρονικά κήρυττε: " τα σχολειά χτίστε, εκεί ο Θεός μένει της ελευθερίας"...
Ελλάδα είναι ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, ο Μιαούλης, η Μπουμπουλίνα, ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΡΑΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ ΣΧΟΛΕΙΑ διατήρησαν στους αιώνες ΤΟ ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ, ΤΟ ΟΜΟΤΡΟΠΟΝ, ΤΟ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ , όπως απ' την αρχαία ακόμη
Ελλάδα όριζε ο Ηρόδοτος ΕΛΛΑΔΑ, Πατρίδα μας είναι ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ που αγωνίστηκε για να απελευθερώσει αυτή εδώ την ιερή γη των Μακεδόνων, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης που θυσιάστηκε για την Κύπρο, ο Διγενής, ο Οπλαρχηγός στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου ο προπάππους μου θρυλικός Αθανάσιος Φαρμάκης,
αλλά μέχρι και σήμερα "πατριδα μας ΕΛΛΑΔΑ" είναι οι Ήρωες των Ιμίων... o Κωνσταντίνος Ηλιάκης... ο Παναγιώτης Βλαχάκος, μα και κάθε εν ζωή Έλληνας πιλότος που καθημερινά αναχαιτίζει στο Αιγαίο τα
τουρκικά αεροσκάφη.
ΕΛΛΑΔΑ, Πατρίδα μου δικιά μου και δικιά σας, είναι ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΟΥ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ "ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΨΙΛΟΝ" ΠΟΥ ΙΔΙΟ ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΑΤΑΙ ΓΡΑΦΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΙ
ΠΩΣ ΗΜΑΣΤΑΝ -ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ...
"Πατρίδα μας" είναι κάθε ξεριζωμένος Έλληνας του Πόντου, κάθε ξενιτεμένος Ηπειρώτης, κάθε αγέρωχος Μακεδόνας, κάθε Θεσσαλός, κάθε Στερεοελλαδίτης, Πελοποννήσιος, νησιώτης, κάθε Έλληνας της Διασποράς.
Μα πάνω από όλα για εμένα τη δασκάλα του Δερείου:
ΕΛΛΑΔΑ είναι κάθε Πομάκος μαθητής μου που φωνάζει μέσα από σχολικές εφημερίδες ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ ειναι ΕΛΛΗΝΑΣ, μα κάποιοι τόσο άκριτα και ανεύθυνα τον ρίχνουν στα δίχτυα της Τουρκίας, δημιουργώντας δίγλωσσα νηπιαγωγεία και αρνούμενοι πεισματικά την ίδρυση δημοσίων σχολείων στα πομακοχώρια.
Μπορεί κάποιοι να απαγόρευσαν στους Πομάκους μαθητές μου να φορέσουν με υπερηφάνεια, λίγες μέρες πριν, στις 25 Μαρτίου την Εθνική φορεσιά του Τσολιά που τόσο επιθυμούσαν, μα ο Χασάν, ο Ρετζέπ, ο Οκτάϊ, η Γελής, η Νουράν, η Μελίσα, ο Σαμπρί, ο Σαλή, η Νουρτζάν, ο Ερτζάν, ο Μπαρής, η Ετζέ, η Φατμέ, η Γκιζέμ, ο Σαμπρί, ο Τζελάλ, η Ντιλάρα, ο Σετσκήν, ο Αλή, ο Γιουνούς, οι δικοί μου μαθητές αλλά και εμείς οι δασκάλες του ελληνόγλωσσου προγράμματος του Μειονοτικού σχολείου Μεγάλου Δερείου Έβρου, η κυρία Σουμάκα Ζαφείρω, η
κυρία Ελπίδα Τζώρτζη και εγώ, δεν πτοηθήκαμε.
Αντίθετα ΣΕ ΚΑΘΕ ΞΕΝΟ Ή ΕΓΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, στον Αλβανό που εγείρει θέμα Τσάμηδων, στον σκοπιανό που προκλητικά οικειοποιείται τη ΓΗ των Μακεδόνων, και στον Τούρκο που καταδυναστεύει την Κύπρο και επιβουλεύεται τη Θράκη και
το Αιγαίο, αφιερώνουμε μέσα από τα βάθη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ μας το τραγούδι που ακούστηκε στη φετινή επέτειο της 25ης Μαρτίου:
«Αρνιέμαι να είσαι εσύ και να μην είμαι εγώ,
Που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις με τη δική μου γη και το νερό
Αρνιέμαι στους τούρκους να δηλώσω υποταγή.
Αρνιέμαι σε οποιονδήποτε να δώσω,
Απ τη δική μου γη μια σπιθαμή!..».
Σ.Σ.<Χ.Δ.>:
Η Χαρά Νικολοπούλου πήρε μετάθεση για τη Θεσσαλονίκη, καθώς ψευδεπίγραφοι Ελληνες, της έγιναν αφόρητα πιεστικοί, και για πρώτη φορά ένιωσε τον κίνδυνο, τον οποίο αψήφησε ακόμα και όταν ξυλοκοπήθηκε άγρια στο σχολείο της, από φανατικό και αγριότουρκο μουτζαχεντίν «γιουρούκο» στην καταγωγή, μουσουλμάνο.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΙΣΤΟΡΙΟΦΑΓΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΦΑΓΑ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΩΝ «ΗΠΑ»
Η απόλυτη ξευτίλα, γελοιοποίηση των «Γενναίων του Μπράνκα Λεόνε» (Αμερικανικών «γερακιών» των ΗΠΑ), σε διεθνές επίπεδο. Πρέπει να είναι τέτοια η έπαρση και η μωροφιλοδοξία αυτών των πλέον ανιστορήτων και αμορφώτων ανθρωπαρίων που κυβερνούν αυτή την άμοιρη χώρα της αμερικής (ΗΠΑ), που σταματάει κατά τη τελευταία λαϊκή ρήση, τρένα και υπερωκεάνια πλοία, εν μέσω του ωκεανού!
Και γιατί, δεν το κατεδαφίσαμε ακόμα; Μαζί μ’ αυτό, και τον Πρόεδρο της Σοσιαληστικής Διεθνούς;
Προς: κ. Χίλαρι Ρ. Κλίντον, Υπουργό Εξωτερικών Υπουργείο Εξωτερικών ΗΠΑ
Εξοχότατη κυρία Υπουργέ,
Ως αντιπρόσωποι της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, μια από τις μεγαλύτερες Ελληνοαμερικανικές οργανώσεις με αυτή την επιστολή θέλουμε να αναφερθούμε σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ στην έκδοση του Απριλίου 2010 http://www.state.gov/documents/organization/138927.pdf (σελ. 20-25) το οποίο βρίσκουμε ιδιαίτερα δυσάρεστο και προκλητικό.
Το εν λόγω άρθρο γράφτηκε από τη Στεφανία Ρόουλαντς, σύζυγο του Αμερικανού Διπλωμάτη στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στα Σκόπια, Ράιαν Ρόουλαντς.
Το άρθρο με τίτλο «Σκόπια, Η Αρχαία Μακεδονία χτίζει μια Σύγχρονη Δημοκρατία», βρίσκεται στη σελίδα 20, αλλά περιέργως περιγράφεται ως το “άρθρο του Μηνός” και εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα του περιοδικού.
Θα επικεντρωθούμε σε μερικά σημεία που θεωρούμε πως είναι απαράδεκτα να προέρχονται από δημοσίευση του Υπουργείου Εξωτερικών του κράτους.
Η αναφορά στην «Αρχαία Μακεδονία» και η πρώτη πρόταση του άρθρου που αναφέρει: «Μακεδονία, το όνομα μας θυμίζει εικόνες αρχαίων πολιτισμών, άνδρες ντυμένους με χιτώνες και σανδάλια οι οποίοι κουβαλούν δόρατα και ασπίδες», είναι γελοία. Μπορούμε επίσης να παραπέμψουμε το Υπουργείο Εξωτερικών στην επιστολή των πάνω από 360 παγκοσμίου φήμης κλασικιστών προς τον Πρόεδρο Ομπάμα οι οποίοι με λύπη εξέφρασαν την γελοιότητα της αναθεωρητικής εκστρατείας της εθνικιστικής κυβέρνησης των Σκοπίων να αρχαιοποιήσουν τα Σκόπια. Ωστόσο, δεν μπορούμε να γελάσουμε, ούτε να αγνοήσουμε την εξής φράση: «Σήμερα, μεγάλα τμήματα της ιστορικής Μακεδονίας βρίσκονται εντός των ορίων των γειτονικών χωρών».
Με αυτή την ατυχή φράση, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ νομιμοποίησε τις ανησυχίες της Ελλάδας στα Βαλκάνια, μετά την πτώση της Γιουγκοσλαβίας, και προωθεί την ιδέα των αλυτρωτικών διεκδικήσεων των Σκοπίων. Δηλαδή, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, καλλιεργεί την ιδέα ότι η ΠΓΔΜ είναι η κληρονόμος της ιστορικής Μακεδονίας;
Θα θέλαμε να γνωρίζουμε εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αμφισβητούν τα Ελληνικά σύνορα.
Η Ιστορική Μακεδονία βρίσκεται στην Ελλάδα, και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ελλάδας – τελεία και παύλα.
Η Μακεδονία χωρίς την Πέλλα, την Βεργίνα, το Δίον, τους Φιλίππους, τη Θεσσαλονίκη, δεν είναι πραγματικά Μακεδονία.
Η φράση αυτή από το περιοδικό του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι χωρίς καμιά αμφιβολία προκλητική, για να μην πούμε προκλητικότατη.
Επιπλέον, εκτός από την προφανή απόπειρα προώθησης των Σκοπίων στον κόσμο (δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μ’ αυτό), ο τόνος και το μήνυμα του άρθρου υπονοούν ότι η «Μακεδονία» είναι μια σταθερή χώρα των Βαλκανίων, και το πρόβλημα είναι ότι οι γείτονές της είναι αυτοί που προσπαθούν να την αποσταθεροποιήσουν.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά για τον ρόλο των Σκοπίων στην αστάθεια των Βαλκανίων.
Επιπλέον, υπάρχουν αρνητικά υπονοούμενα που αφορούν στην Ελλάδα σε κάθε πρόταση του άρθρου.
Ξεκάθαρα τονίζεται πως η Ελλάδα είναι ένας αμφιλεγόμενος γείτονας, που έχει εμποδίσει την ευρωατλαντική πορεία των Σκοπίων και, συνεπώς, το φταίξιμο είναι της καπριτσιόζας Ελλάδας, η οποία παρουσιάζεται με αρνητικό φως.
Η αρθρογράφος νομίζει πως είμαστε ανίδεοι, δηλαδή λες και δεν γνωρίζαμε με τι ονομασία κατέφθασαν τα Σκόπια στο τραπέζι διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, το Μάρτιο του 2008.
Επιπλέον, υπάρχουν συγκρίσεις της πολυπολιτισμικής ΠΓΔΜ με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και μια απροκάλυπτη προσπάθεια να αναδειχτούν τα Σκόπια ως το αγαπημένο παιδί των Βαλκανίων.
Ο δε τίτλος του εξωφύλλου «Το Μαργαριτάρι των Βαλκανίων», εμφανίζεται με έντονους χαρακτήρες.
Ακόμα και αν γνωρίζουμε πως οι ντόπιοι ονομάζουν τη λίμνη της Αχρίδας ως το Μαργαριτάρι των Βαλκανίων, αυτός είναι επίσης και ο τίτλος ενός δημοφιλούς αλυτρωτικού τραγουδιού στην ΠΓΔΜ: «Ε, Μακεδονία, Είσαι το Μαργαριτάρι των Βαλκανίων, ενωθείτε Μακεδονία του Πιρίν και του Αιγαίου με τα πεντακάθαρα νερά του Βαρδάρη. Υπάρχει μόνο μία αλήθεια … μόνο μία Μακεδονία, Μοιραστείτε την – διαιρέστε την, αλλά και πάλι η αγαπημένη μας θα γίνει δική μας».
Στην καλύτερη περίπτωση ο τίτλος αυτός ήταν μια ατυχής επιλογή.
Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν την κατασκευή έθνους στα Σκόπια, μπορούν να το κάνουν, αλλά όχι εις βάρος της ελληνικής ιστορίας και τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού.
Επαναφέρουμε στη μνήμη μας τα λόγια του Έντουαρντ Στετίνιους, του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, το 1944 στην εγκύκλιο που κυκλοφόρησε στους διπλωματικούς κύκλους (βλ. Συνημμένο) των ΗΠΑ: «Η Κυβέρνησή μας θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», Μακεδονικής «Πατρίδας», ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως», ως αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση, και στην παρούσα επαναφορά της, υποκρύπτει επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος».
Ζητάμε μια δημόσια εξήγηση για την προπαγάνδα αυτή, που προέρχεται από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Επιπλέον, ζητούμε η επιστολή των 362 πανεπιστημιακών και ερευνητών προς τον Πρόεδρο Ομπάμα, να συμπεριληφθεί στο εγγύς μέλλον σε μια από τις εκδόσεις του περιοδικού του Υπουργείου Εξωτερικών http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html
Ο σύζυγός σας κατανόησε τις θέσεις της Ελλάδας, επίσης ο Πρόεδρος Ομπάμα, κατανοεί τις ευαισθησίες των Ελλήνων σχετικά με την ιστορία τους.
Θα θέλαμε να πιστεύουμε, ότι κι εσείς επίσης τις κατανοείτε .
Κοινοποίηση:
Πρόεδρο των ΗΠΑ, Χουσεΐν Ομπάμα / Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ / Γερουσιαστή Ολυμπία Σνόου / Τζίνη Σιαχίν / Βουλευτή Γκας Μπιλιράκη / Βουλευτή Κάρολυν Μαλόνεη / Βουλευτή Γιάννη Σαρμπάνη / Βουλευτή Ζακ Σπέης / Νίκη Τσόγκα
By Mark Mazower / Published: March 9 2010 02:00 - Last updated: March 9 2010 02:00
Sympathy for the Greeks is in short supply. But their European partners need to come up with a better response and this will require getting to grips with the deeper roots of Greece's predicament. I do not refer to the widely touted claim that Greece is a serial defaulter; the research paper (by Harvard's Kenneth Rogoff) that introduced the idea suggests that Greece's record over the past 100 years is not exceptional. (Its only default in the 20th century came in 1931-
The real constant in modern Greek history is the extraordinary degree of foreign interference in its domestic life. Greece's first king (a Bavarian) was imposed upon it, and its first political parties were named simply for the three powers most involved in its affairs. The severity of the Nazi occupation - with tens of thousands dying of famine in a single winter, and hundreds of villages burned - was a wartime extreme. More routine but less well known is the extent to which first the British and then the Americans sought to control Greece's government ministries, intelligence agencies, military and royal court through diplomats, missions and advisers. The touch of what Greeks call the "foreign finger" was felt right up to the dictatorship of 1967. One way of understanding the democratic consolidation that has taken place since that regime collapsed in 1974 is as an effort to restore autonomy to a country that had known little of it.
This process has worked better than anyone could have expected. For more than 20 years, a sort of two-party system has operated smoothly and the army has been marginalised as a political factor: alarmist talk during the past few weeks of a return of the tanks cannot be taken seriously. The irony, however, is that membership of the European Union has both helped and hindered. It raised the standard of living and smoothed the restoration of democracy. But the inflow of funds allowed Greeks to ignore structural economic problems. Foreign aid in itself was not the problem: in the late 1940s Greece got more Marshall Plan funds per capita than anyone else in Europe, its productivity soared, manufacturing expanded and growth washigh. But in the early 1980s labour costs and foreign indebtedness started to rise sharply - between 1979-85, total indebtedness rose from 8 to 42 per cent of gross national product. The real debt problem for Greece is of comparatively recent vintage and connected to its integration into Europe.
The establishment of democracy after 1974 served to highlight the Achilles heel of the Greek state - its chronic lack of fiscal reach. As far back as independence in 1830, the public finances have relied upon high indirect taxation, elusive invisible earnings and recourse to loans. One might blame mountains for this or the experience of Ottoman rule. But with a few honourable exceptions, the politicians have continued deploying public sector employment as a surrogate welfare net and instrument of patronage. Lavish EU funds have enabled a stop-go debt cycle that has seen Greek governments flee cap in hand to Europe for emergency aid, enact draconian stabilisation measures in return and then loosen the reins when electoral pressures built up.
This time one hears the chickens coming home to roost. But the political challenge is huge and those in Greece protesting against the planned cuts have a historically resonant set of memories to fall back on. Appealing to the most sensitive of these, deputy prime minister Theodoros Pangalos asked how the Germans could lecture the Greeks on morality, while still evading their historic responsibility to compensate the country for war damage. (He could equally have mentioned that such limited reparations as were paid 50 years ago formed part of a deal with Bonn through which Nazi war criminals wanted in Greece escaped justice.) The bitterness is real, even if the argument and its timing are unpersuasive.
This crisis has badly dented the image of Europe in what has traditionally always been one of the most pro-European countries in the union. In the current financial maelstrom, Europe has come to be equated not with the social market, fairness, democracy or peace but with defence of the single currency, and with the rigid deflationary regime behind it. Greek civil servants may have to get used to pay cuts and longer working lives. But the government is more likely to be able to get them to accept this if Europe stops looking like the latest great power trying to control Greece's fate. In the past, the promise of membership in the EU helped democracy entrench itself first along Europe's southern rim and then in the former communist east. But if political autonomy in these countries is not to be undermined by the disciplines of the euro, a more solidaristic approach to defending it will need to be found.
The writer teaches history at Columbia University, Copyright The Financial Times Limited 2010. You may share using our article tools. Please don't cut articles from FT.com and redistribute by email or post to the web.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΗ ΑΓΑΠΗ
Από τον Μάρκ Μαζάουερ
Συμπάθεια για τους Έλληνες είναι στο σύντομο ανεφοδιασμό. Αλλά οι εταίροι τους ευρωπαϊκή ανάγκη να καταλήξουμε σε μια καλύτερη απάντηση και αυτό θα απαιτήσει να εξοικειώνονται με τις βαθύτερες ρίζες της στην δύσκολη θέση την Ελλάδα. Δεν αναφέρομαι στην touted ευρέως ισχυρισμός ότι η Ελλάδα είναι ένα σειριακό παραβάτης. Την ερευνητική εργασία (από το Kenneth Rogoff του Χάρβαρντ), που εισήγαγε την ιδέα δείχνει ότι είναι ρεκόρ Ελλάδα κατά τα τελευταία 100 χρόνια δεν αποτελεί εξαίρεση. (Προεπιλογή της μόνο τον 20ο αιώνα ήρθε το 1931-32, μια εποχή που ήταν σχεδόν η μόνη που αντιμετώπιζε δυσκολίες.)
Η πραγματική σταθερά στη σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι το εξαιρετικό βαθμό εξωτερική παρέμβαση στη ζωή του εσωτερικού. Πρώτος βασιλιάς στην Ελλάδα (Βαυαρίας) επιβλήθηκε σ 'αυτήν, και τα κόμματα της πρώτης πολιτικής ονομάστηκαν απλά για τις τρεις εξουσίες που εμπλέκονται περισσότερο στις υποθέσεις της. Η σοβαρότητα της ναζιστικής κατοχής - με δεκάδες χιλιάδες πεθαίνουν από πείνα σε ένα ενιαίο χειμώνα, καθώς και εκατοντάδες χωριά κάηκαν - ήταν μια ακραία εν καιρώ πολέμου. Πιο συνηθισμένη, αλλά λιγότερο γνωστό είναι ο βαθμός στον οποίο πρώτη η βρετανική και στη συνέχεια οι Αμερικανοί προσπάθησαν να τον κυβερνητικό έλεγχο των υπουργείων για την Ελλάδα, των υπηρεσιών πληροφοριών, των στρατιωτικών και το βασιλικό δικαστήριο μέσω διπλωματών, των αποστολών και των συμβούλων.
Η αφή της ό,τι οι Έλληνες αποκαλούν «ξένο δάκτυλο» ήταν αισθητή μέχρι και τη δικτατορία του 1967. Ένας τρόπος για την κατανόηση της εδραίωσης της δημοκρατίας που έχει πραγματοποιηθεί από το καθεστώς κατέρρευσε το 1974 ως μια προσπάθεια να αποκαταστήσουν την αυτονομία σε μια χώρα που είναι γνωστή λίγο από αυτό.
Η διαδικασία αυτή έχει λειτουργήσει καλύτερα από τον καθένα θα μπορούσε να αναμένεται. Για περισσότερα από 20 χρόνια, ένα είδος δικομματικό σύστημα λειτούργησε ομαλά και ο στρατός έχει ήδη περιθωριοποιηθεί ως πολιτικός παράγοντας: οι κινδυνολογικές μιλήσουμε για το παρελθόν λίγες εβδομάδες την επιστροφή των δεξαμενών δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Η ειρωνεία, όμως, είναι ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο βοήθησε και παρεμποδίζεται. Διατύπωσε το βιοτικό επίπεδο και άνοιξαν την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Όμως, η εισροή των πόρων επέτρεψε Έλληνες να αγνοήσουν διαρθρωτικά οικονομικά προβλήματα. Ξένη βοήθεια από μόνη της δεν ήταν το πρόβλημα: στα τέλη της δεκαετίας του 1940 Ελλάδα έχεις πιο Μάρσαλ κεφάλαια του σχεδίου κατά κεφαλή από κάθε άλλον στην Ευρώπη, η παραγωγικότητά του στα ύψη, την κατασκευή και επέκταση washigh ανάπτυξη. Αλλά στις αρχές του 1980 το κόστος εργασίας και του εξωτερικού δανεισμού άρχισαν να αυξάνονται απότομα - μεταξύ 1979-85, το συνολικό χρέος αυξήθηκε 8 έως 42 τοις εκατό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Το πραγματικό πρόβλημα του χρέους για την Ελλάδα είναι συγκριτικά πρόσφατη σοδειά και να συνδεθεί με την ενσωμάτωσή της στην Ευρώπη.
Η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας μετά το 1974 επέτρεψε να υπογραμμισθεί η αχίλλειος πτέρνα του ελληνικού κράτους - την έλλειψη χρόνιων φορολογικών φτάσει. Ήδη από την ανεξαρτησία το 1830, τα δημόσια οικονομικά έχουν την επίκληση υψηλή έμμεση φορολογία, φευγαλέα αόρατο κέρδη και η προσφυγή σε δάνεια. Θα μπορούσε κανείς να κατηγορήσει γι 'αυτό το βουνό ή την εμπειρία της οθωμανικής κυριαρχίας. Αλλά με κάποιους αξιότιμους εξαιρέσεις, οι πολιτικοί έχουν συνεχίσει την ανάπτυξη του απασχόληση στο δημόσιο τομέα ως υποκατάστατο δίχτυ κοινωνικής πρόνοιας και μέσο της χορηγίας. Γενναιόδωρος κονδύλια της ΕΕ έχουν τη δυνατότητα σε στάση-go κύκλο του χρέους που έχει δει τις ελληνικές κυβερνήσεις φυγή καπάκι στο χέρι προς την Ευρώπη για τις επείγουσες ενισχύσεις, να θεσπίσουν δρακόντεια μέτρα σταθεροποίησης ως αντάλλαγμα και στη συνέχεια χαλαρώστε τα ηνία όταν εκλογική πιέσεις που ενισχύονται.
Αυτή τη φορά κάποιος ακούει τα κοτόπουλα έρχεται κατ 'οίκον στη φωλιά. Αλλά η πολιτική πρόκληση είναι τεράστια και οι τιμές στην Ελλάδα διαμαρτύρονταν για τις σχεδιαζόμενες καταργήσεις έχουν ιστορικά ηχηρό σύνολο των αναμνήσεων να πέσει πάλι σε λειτουργία. Ελκυστική για τις πιο ευαίσθητες από αυτές, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος ρώτησε πώς οι Γερμανοί θα μπορούσαν διάλεξη των Ελλήνων για την ηθική, ενώ αποφεύγει ακόμα την ευθύνη τους ιστορικούς να αποζημιώσει το κράτος για τις ζημίες του πολέμου. (Θα μπορούσε επίσης να αναφερθεί ότι οι περιορισμένες αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν πριν από 50 χρόνια αποτελούσε μέρος μιας συμφωνίας με την Βόννη, μέσω των οποίων ναζί εγκληματιών πολέμου που καταζητούνται σε Ελλάδα διέφυγε της δικαιοσύνης). Η πικρία είναι πραγματικός, ακόμα και αν το επιχείρημα και η χρονική στιγμή είναι unpersuasive.
Αυτή η κρίση έχει dented σοβαρή υποβάθμιση της εικόνας της Ευρώπης σε ό, τι έχει παραδοσιακά ήταν πάντα μία από τις πιο φιλοευρωπαϊκές χώρες της ένωσης. Κατά το τρέχον οικονομικό δίνη, η Ευρώπη έχει καταλήξει να μην ταυτίζεται με την κοινωνική αγορά, η δικαιοσύνη, τη δημοκρατία ή την ειρήνη, αλλά με την άμυνα του ενιαίου νομίσματος, καθώς και με την άκαμπτη αντιπληθωριστική καθεστώς πίσω από αυτό. Ελληνική δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να πρέπει να συνηθίσουν να μισθολογικές περικοπές και η παράταση του επαγγελματικού βίου. Αλλά η κυβέρνηση είναι πιο πιθανό να είναι σε θέση να τους πάρει για να δεχθεί αυτή την περίπτωση η Ευρώπη σταματά μοιάζοντας με την τελευταία μεγάλη δύναμη που προσπαθεί να τον έλεγχο της μοίρας Ελλάδα. Στο παρελθόν, η υπόσχεση για ένταξη στην ΕΕ βοήθησαν τη δημοκρατία κατοχυρώνει πρώτα τον εαυτό του κατά μήκος της νότιας χείλος της Ευρώπης και στη συνέχεια στην πρώην κομμουνιστική ανατολική. Αλλά αν η πολιτική αυτονομία στις χώρες αυτές δεν πρέπει να υπονομεύεται από τις πειθαρχίες του ευρώ, μια πιο solidaristic προσέγγιση για την υπεράσπιση θα πρέπει να εξευρεθούν.
Ο συγγραφέας διδάσκει ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια.
Copyright The Financial Times Limited 2010. Μπορείτε να μοιράζονται χρησιμοποιώντας εργαλεία του άρθρου μας. Παρακαλούμε να μην κοπεί άρθρα από FT.com, και να αναδιανείμει με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή ταχυδρομικώς στο web.
Σ.Σ.<Χ.Δ.>:
Το ξενόγλωσσο αύτο άρθρο, μας ήρθε στο ιμειλ από τον ίδιο το συγγραφέα(;).
Όσοι γνωρίζουν αγγλικά, ας το διαβάσουν στο πρωτότυπο. Και όσοι δεν γνωρίζουν, ας διαβάσουν τη μετάφραση, από την οποία και ως έχει, θα καταλάβουν πάρα ΠΟΛΛΑ πρλάγματα. Όπως καταλάβαμε κι μείς…
Μας παρακάλεσαν να δημοσιεύσουμε το παρακάτω άρθρο, κι εμείς το κάνουμε ευθύς αμέσως:
1974. Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ
Τους καιρούς της εισβολής στην Κύπρο, πάνω στη γέφυρα του Έβρου όπου συναντά κανείς Έλληνες και Τούρκους φρουρούς, ακούστηκαν πυροβολισμοί.
Τότε ο Έλληνας υπαξιωματικός υπηρεσίας, έτρεξε άοπλος προς τη γέφυρα όπου αντίκρισε πτώματα Τούρκων, και την Ελληνική σκοπιά άδεια.
Σαστισμένος, σε κάποιο κοντινό σημείο, παρατήρησε ένα τμήμα από το ύφασμα του παντελονιού του Έλληνα σκοπού, ο οποίος με ένα δύσκολο τρόπο είχε γαντζωθεί πάνω στη γέφυρα, ώστε κρεμασμένος από την έξω πλευρά, να μπορεί να σηκώνετε όταν πλησίαζαν Τούρκοι, και να τους πυροβολεί.
Έτσι δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν, και όσοι προσέρχονταν για να δουν τι συνέβη στους πρώτους πεσόντες, έπεφταν και αυτοί κάτω από τις σφαίρες του.
Τη στιγμή που ο υπαξιωματικός κατάλαβε που βρίσκονταν ο σκοπός, από την αντίθετη πλευρά είχαν αρχίσει να προσέρχονται περισσότεροι Τούρκοι.
Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, ο υπαξιωματικός σκαρφάλωσε στο άκρο της γέφυρας, έπεσε επάνω στον Σκοπό, και τον τράβηξε με σκοπό να πέσουν και οι δύο μέσα στο ποτάμι, πράγμα το οποίο έγινε.
Βγήκαν τελικά κολυμπώντας σε κάποιο άλλο σημείο, αρκετά παρακάτω. Τότε μόνον ο υπαξιωματικός ρώτησε τον σκοπό, τι είχε συμβεί; πως ξεκίνησε αυτή η μάχη;
Το πρόβλημα είχε προκληθεί από τους Τούρκους, αλλά όχι μόνο από την συμπεριφορά τους πάνω στη γέφυρα. Και την εισβολή στην Κύπρο.
Ο σκοπός ήταν γιός ενός από τους αθώους άοπλους Έλληνες πολίτες που είχαν συλλάβει Τούρκοι, και τους είχαν δολοφονήσει με το «μαρτύριο της μπουκάλας».
Αν θερμανθεί ένα άδειο μπουκάλι, βγαίνει από μέσα του ο αέρας, και τότε γίνετε σαν βεντούζα. Όταν ένας άνθρωπος, βιαστεί λοιπόν, με ένα τέτοιο μπουκάλι, γίνετε αναρρόφηση των εντέρων του, μέσα στο μπουκάλι.
Δεμένο, και σε αυτή την κατάσταση βρέθηκε το πτώμα αυτού του ανθρώπου. Αυτή η φρικτή ιστορία, είναι πέρα για πέρα αληθινή, και υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που την γνωρίζουν, αλλά από απόγνωση δεν μιλάνε, όπως δεν μιλάνε και πολλοί άλλοι, για τα απίστευτα βασανιστήρια της Μακρονήσου, της Μέρλιν και άλλα.
Οι άνθρωποι από την φύση μας δεν θέλουμε να σκεφτόμαστε ακρότητες. Υπάρχει όμως ένα ποσοστό ανθρώπων ανάμεσά μας, το οποίο έχει ψυχική βλάβη και μπορεί να τους μετατρέψει σε βασανιστές.
Οι φρικαλεότητες, η αποκτήνωση, οι άδικες σφαγές, τα βασανιστήρια, όποιος και εάν τα κάνει, έχουν αποτέλεσμα το μίσος και την καταστροφή. Αφήνουν πληγές που μένουν ανοιχτές για γενεές και γενεές. Το μίσος πολλών Ελλήνων για τους Τούρκους, προέρχεται από τέτοια γεγονότα τα οποία έγιναν, είναι πάρα πολλά στο περασμα της ιστορίας, και πέρα για πέρα αληθινά.
Θα φέρω εδώ ακόμα ένα παράδειγμα. Μία Ελληνίδα μητέρα έφυγε πρόσφυγας από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, από μέρος όπου υπήρχε μεγάλη πείνα.
Κρατώντας το μωρό της στα χέρια, πέρασε μαζί με άλλους με μία βάρκα στην Τουρκία, για να φτάσει στα στρατόπεδα προσφύγων του Ερυθρού Σταυρού.
Όταν αποβιβάστηκαν, μέσα στο σκοτάδι άκουσε η γυναίκα αυτή τουρκικά από Τούρκους που πλησίαζαν, παρέλυσε από το φόβο της, και της έπεσε το μωρό από τα χέρια πάνω στα βράχια.
Γιατί άραγε, αυτή η γυναίκα τρομοκρατήθηκε; Ήταν γεννημένη στη Μικρά Ασία. Μικρή, κρυμμένη μέσα σε μία εκκλησία, είχε δει με τα μάτια της πως βασάνιζαν και τεμάχιζαν ζωντανά παιδιά, γυναίκες και γέρους οι Τούρκοι, σύμφωνα με τις εντολές του Κορανίου το οποίο κατονομάζει ακριβώς, τα σημεία του σώματος όπου πρέπει να πέσει το ξίφος του «πιστού» πάνω στον «άπιστο» και να τον αφανίσει.
Το μικρό κοριτσάκι που έπεσε στα βράχια, έζησε, και μου είπε η ίδια αυτή την ιστορία. Όπως και την ιστορία αρκετών που έζησαν από την Μικρασιατική Καταστροφή, έχοντας χάσει τα λογικά τους από αυτά που είδαν.
Η γυναίκα αυτή είναι σύζυγος εξαδέλφου του πατέρα μου και ζει.
Ορισμένοι Έλληνες, ότι και να γίνει, όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν θα μπορέσουν ποτέ να συγχωρέσουν αυτά, που σε βάρος των προγόνων τους έκαναν οι Τούρκοι.
Για αιώνες, με μόνο δικαίωμα το νόμο του Κορανίου, επιτίθενται και λεηλατούν, παίρνουν τον τόπο μας και τις ζωές μας, σφάζουν, βασανίζουν, και βιάζουν.
Υπάρχουν και περίοδοι που αυτά σταματούν, για να αρχίσουν πάλι αργότερα.
Το βασικό ιδεολογικό θεμέλιο πάνω στο οποίο βασίζουν την κατάκτησή τους είναι η θρησκεία τους.
Αφελέστατοι είναι, όχι μόνον οι περισσότεροι δικοί μας πολιτικοί, αλλά και οι πολιτικοί του μη μουσουλμανικού κόσμου, διότι δεν γνωρίζουν τι θα πει Ισλαμοφασισμός.
Για να μάθουν, χρειάζεται χρονοβόρα μελέτη και αρκετή υπομονή.
Το ότι έχουν κάνει εγκλήματα και οι Έλληνες εις βάρος των Τούρκων, είναι αλήθεια. Να δούμε όμως κάποτε, σε τι ποσοστό, σε τι αναλογία, και μέχρι ποίου σημείου; στην φρίκη έφτασαν και οι Τούρκοι και οι Έλληνες. Να τα βάλουμε κάτω τα πράγματα, και να μετρήσουμε τι έχει γίνει όλα τα 800 τελευταία χρόνια, και τα 500 που έχουμε στενές σχέσεις.
Η άρνηση, τόσο κάποιων Τούρκων, όσο και Γερμανών, και όσων έχουν ευθύνες για γενοκτονίες και φρικαλεότητες, βρίσκει συχνά υποστηρικτές άλλους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν πλήρη άγνοια για το τι ακριβώς συνέβη, και δεν πιστεύουν ότι ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει σε τέτοιο σημείο αποκτήνωσης, ώστε να κάνει τέτοια απάνθρωπα, μαζικά εγκλήματα.
Τα παιδιά και τα εγγόνια πολλών εγκληματιών πολέμου, δεν μπορούν να διανοηθούν σε τι σημείο αποκτήνωσης έφτασαν οι πατεράδες και οι παππούδες τους («Ένα Τραγούδι για τον Αργύρη»), και συχνά πιστεύουν πως οι κατηγορίες για γενοκτονίες είναι πλαστές.
Πολλά εγκλήματα ανθρώπου ενάντια σε άνθρωπο, ξεπερνάνε κάθε φαντασία κάποιων άλλων ανθρώπων, που μεγάλωσαν αδαείς, σε πολιτισμένο και ειρηνικό περιβάλλον.
Δείτε και εδώ, τις μαρτυρίες για Τουρκικά βασανιστήρια. Μακάρι να υπήρχε ένας τρόπος, να τα διαβάσουν ο Πρωθυπουργός και ο κ. Δρούτσας.
http://pontosforum.4.forumer.com/a/_post1229.html - http://www.iospress.gr/ios1995/ios19950115b.htm - http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=220634 - http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990321a.htm - http://cemilturan.gr/?p=631
Γ. Σιδηρούντιος.
