Επι τέλους ξυπνήστε, πριν είναι πάρα πολύ αργά! Το παρακάτω άρθρο το βάζουμε, γιατί εδώ και χρόνια, χωρίς να έχουμε βασική πολιτική ή στρατηγική εξειδίκευση στα ρεπορτάζ μας, λέμε περίπου τα ίδια. Διαβάστε καλά το άρθρο, σε οποιοδήποτε πολιτικό χώρο και αν ανήκετε, και δεν ανήκετε περιστασιακά ή καιροσκοπικά:
"Με γεωπολιτική/γεωστρατηγική «πτώχευση» απειλείται άμεσα η χώρα ως αποτέλεσμα της άθλιας πολιτικής και οικονομικής διαχείρισης που επιφύλασσε στην Ελλάδα η ελίτ που κατέχει την διαχείρισή της. Η Γιουγκοσλαβία - στην καλύτερη περίπτωση η Βουλγαρία - είναι ορισμένα από τα παραδείγματα χωρών που «έδυσαν» γεωστρατηγικά γιατί δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον σχεδιασμό που υπήρχε σε βάρος τους. Από τα οικονομικά προβλήματα μπορείς να ξεφύγεις (ειδικά όταν δεν είναι στον βαθμό που περιγράφονται, τραγικά). Από την "γεωστρατηγική πτώχευση", ποτέ...
Πρακτικά ζούμε την «Ώρα Μηδέν» της μεταπολεμικής Ελλάδας: Μία διακριβωμένη συνολική χρεοκοπία του συστήματος, δηλαδή της πολιτικής και οικονομικής ελίτ που κυβερνούσε την χώρα από το 1944 μέχρι σήμερα (με εξαίρεση της επτάχρονη δικτατορία 1967-74), ένα διαρκές πολιτοκοοικονομικό έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας που μας οδηγεί σε καταστάσεις για τις οποίες ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η προβολή της πατριωτικής συνείδησης του καθενός, η αντίληψη του καθενός μας για τον ρόλο του ως Έλληνα στην Ιστορία.
Όσοι μιλούν για «χρεοκοπία» της χώρας και για απώλεια της εθνικής κυριαρχίας παίζουν, ηθελημένα ή άθελά τους, το παιχνίδι των ξένων συμφερόντων που μοναδικός στόχος τους είναι η εξουδετέρωση της Ελλάδας από το στρατηγικό παίγνιο των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου.
Στην καλύτερη η «βουλγαροποίησή» της, στην χειρότερη η «γιουγκοσλαβοποήσή της»: Η άλλοτε «Πρωσσία των Βαλκανίων», η πανίσχυρη Βουλγαρία της εποχής του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τον γεωπολιτικό χάρτη. Ουσιαστικά χωρίς ένοπλες δυνάμεις, με την μισή βιομηχανία από αυτή που είχε πριν από 20 χρόνια, με απώλεια πληθυσμού 30% μέσα σε 20 χρόνια, με το μουσουλμανικό στοιχείο να στηρίζει ή να αποσταθεροποιεί κυβερνήσεις, ανάλογα με τις επιθυμίες της Άγκυρας.
Τα κράτη καμιά φορά προσωρινά χρεοκοπούν οικονομικά. Όχι συνολικά. Χρεωκοπούν όμως μόνιμα γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά και αυτό είναι που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία. Η Αργεντινή, η Ισλανδία, η Ουγγαρία, η Ουκρανία, ακόμα και η Τουρκία και πολλές άλλες χώρες έχουν χρεωκοπήσει πρακτικά σε οικονομικό επίπεδο. Η σχέση Τουρκίας και ΔΝΤ είναι μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά η χώρα αντί να υποχωρεί έχει ισχυροποιηθεί γεωπολιτικά. Η Σοβιετική Ένωση χρεοκόπησε όχι σε οικονομικό επίπεδο, αλλά σε γεωστρατηγικό, το ίδιο ακριβώς και η πρώην Γιουγκοσλαβία. Από την οικονομική χρεοκοπία διασώζεσαι, από την γεωστρατηγική, ποτέ! Και η Γερμανία αυτή την στιγμή ακολουθεί έναντι της Ελλάδος συνταγή πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο που δίνει το μέτρο των κρίσιμων στιγμών, αλλά και εκδικείται την απληστία της εγχώριας οικονομικής ελίτ, είναι η στάση των ελληνικών τραπεζών απέναντι στο ενδεχόμενο της προσφυγής της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Ο απόλυτος πανικός! Οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες ευθύνονται στο μεγαλύτερο μέρος τους για την διαμόρφωση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα σήμερα, δίνουν αγώνα χαρακωμάτων για να ξεφύγουν από το ΔΝΤ, αλλά φαίνεται ότι είναι μάλλον αργά: Πιθανότατα θα ζητηθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος να αναλάβει την διοίκηση και τον πλήρη έλεγχο των τραπεζών, όπως έγινε και στην Ουγγαρία, το μοντέλο χρηματοδότησης της οποίας επιλέγεται για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα. Σε ότι αφορά την πολιτική ηγεσία, ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου που ανέλαβε τις τύχες της χώρας τον Οκτώβριο έχει πετύχει στην αποστολή της. Αν μετά από έξι μήνες διακυβέρνησης το μόνο που πετυχαίνει μία κυβέρνηση κράτους-μέλους της ευρωζώνης, είναι να οδηγήσει την χώρα στο ΔΝΤ (έστω και σε «μικτή» λύση με διμερείς συμφωνίες χρηματοδότης με άλλα μέλη της ευρωζώνης), τότε δεν έχει πετύχει την αποστολή της: Όλα δείχνουν ότι το πρώτο μετεκλογικό τρίμηνο της ευφορίας, χάθηκαν όλα.
Αλλά ακόμα και τώρα, την ύστατη στιγμή γίνονται τεράστια λάθη: Ο, κατά τεκμήριο σοβαρός, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Λουκάς Παπαδήμος, εξέφρασε την κάθετη αντίρρησή του στην κυβέρνηση για τις «βλακείες που λέγονται για πιστόλια πάνω στο τραπέζι και τις φανφάρες περί ΔΝΤ». Έτσι αναγκάστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου την Παρασκευή να πάρει πίσω όσα έλεγε περί ΔΝΤ, αλλά μάλλον είναι αργά. Γενικά στην ΕΚΤ, κανείς δεν θέλει το ΔΝΤ, για έναν απλό λόγο: Είσοδος του ΔΝΤ στην ευρωζώνη σημαίνει αποτυχία της ευρωζώνης. Αυτό θα πιέσει το ευρώ (κάτι που επιθυμεί διακαώς η Γερμανία άσχετα με τις δημόσιες δηλώσεις Μέρκελ, Σόϊμπλε κλπ).
Κι εδώ αρχίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι: Η Γερμανία σύρει την Ευρώπη σε μία συμπεριφορά έναντι της Ελλάδος, όπως έπραξε και το 1990-1991 με την πρώην Γιουγκοσλαβία.
Η Γαλλία, όπως και τότε διαφωνεί, αλλά δεν μπορεί να επιβάλλει την θέση της.
Η Ρωσία είναι κάθετα αντίθετη στην πίεση που ασκείται στην Ελλάδα. Ανησυχεί ότι η αποδυνάμωση της Ελλάδας θα ισχυροποιήσει την Τουρκία στο Αιγαίο, αλλά και σε άλλες περιοχές ρωσικού ενδιαφέροντος.
Οι ΗΠΑ παρακολουθούν χωρίς να έχουν συγκεκριμένη στρατηγική. Το πλήγμα που δέχθηκαν οι ΗΠΑ με την οικονομική κρίση του 2008-2009 είναι τόσο βαρύ που το «θηρίο» ακόμα δεν έχει σταθεί στα πόδια του. Σε άλλες εποχές το «Ζήτω η Ελλάς» που ανέκραξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα θα είχε σεισμικά, θετικά, αποτελέσματα σε όλους τους τομείς. Τώρα ακούστηκε περισσότερο σαν γραφική κορώνα Ελληνοαμερικανού συνταξιούχου γερουσιαστή σε συγκέντρωση επαρχιωτών ομογενών.
Σε σύσκεψη που έγινε στις αρχές Φεβρουαρίου στην Μόσχα, εν αναμονή της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού, συζητήθηκε σε υψηλό επίπεδο η πολιτική της Ρωσίας έναντι της Ελλάδος, αλλά και συνολικά στην περιοχή αυτή. Υπήρξαν τεκμηριωμένες εκτιμήσεις ότι «Η Ελλάδα καταρρέει» και όταν λέμε «καταρρέει» δεν εννοούσαν οικονομικά, αλλά γεωστρατηγικά. Αυτές οι εκτιμήσεις ακολουθήθηκαν από σενάρια όπως η απόκτηση του ελέγχου του Α. Αιγαίου από την Τουρκία και η γεωστρατηγική εξουδετέρωση της Ελλάδας.
Η απόκτηση του ελέγχου του Α. Αιγαίου από την Τουρκία θα σήμαινε ότι «Ο έλεγχος των Στενών από την Άγκυρα θα επεκταθεί μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο».
Οι συγκεκριμένες διαπιστώσεις ήταν αρκετές για να καμφθούν οι αντιρρήσεις εκείνων των κύκλων της Μόσχας που ήθελαν το «πάγωμα» των ελληνορωσικών σχέσεων με αφορμή της αναβλητική συμπεριφορά των δύο τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα των αγωγών και της διακρατικής συμφωνίας για τα BMP-3HEL.
Είναι γεγονός ότι υπάρχουν ισχυροί κύκλοι στη Μόσχα που ευνοούν αρνητικές συμπεριφορές προς την Ελλάδα θεωρώντας την χώρα «αδύναμο κρίκο».
Η ρωσική πολιτική σχολή είναι καθαρά «ψυχρή» και πραγματιστική σε αντίθεση π.χ. με την αμερικανική που πολλές φορές κατά την ιστορική διαδρομή αποδείχθηκε ότι επηρεαζόταν από «συναισθηματικούς» παράγοντες.
Αποκαλύπτουμε ότι τέθηκε στις αρχές Μαρτίου ακόμα και θέμα ματαίωσης από ρωσικής πλευράς της επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας στην Μόσχα στις 29-31/03/2010, λόγω «μη ικανοποιητικής εξέλιξης βάσει των υποσχέσεων που δόθηκαν για το πρόγραμμα του BMP-3HEL» του οποίου η διαπραγμάτευση κοντεύει να κλείσει τριετία!
Με προσωπική απόφαση του Β. Πούτιν η επίσκεψη τελικά θα πραγματοποιηθεί, όπως και με προσωπική του απόφαση εκδόθηκε η πρωτοφανής ανακοίνωση της Παρασκευής που χαρακτηρίζεται η Ελλάδα «Βασικός οικονομικός και εμπορικός εταίρος της Ρωσίας».
Στην Μόσχα κρίθηκε ότι θα έπρεπε άμεσα να υπάρξει ένα αντίβαρο στην γερμανική στάση που απειλεί και στην περίπτωση της Ελλάδας τα πάγια συμφέροντα της Ρωσίας, όπως συνέβη το 1991 και με την πρώην Γιουγκοσλαβία.
Οι Ρώσοι δεν είναι αρνητικοί για το ΔΝΤ, για τον λόγο ότι το χρηματοδοτούν και έχουν ισχυρό λόγο στις αποφάσεις του. Την ίδια θέση με αυτή της Ρωσίας έχει και η Γαλλία.
Για την κυβέρνηση Σαρκοζί Ελλάδα και Κύπρος είναι τα μοναδικά αναχώματα σε μία Τουρκία που εκτινάσσεται σαν ελατήριο.
Σε αυτή την ιστορική συγκυρία, κατά έναν παράξενο τρόπο, μία χώρα με την οποία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν είχαμε ούτε διπλωματικές σχέσεις, λόγω μιας "ανίερης" "συμπαράταξης" συντηρητικών νεοορθόδοξων κύκλων και αριστεράς, αυτή η χώρα, το Ισραήλ, σε αυτή την στιγμή του μείζονος γεωστρατηγικού κινδύνου για την Ελλάδα, έχει συμπήξει μία στενή συμμαχία με την Αθήνα.
Για λόγους καθαρού κρατικού συμφέροντος του, το Τελ Αβίβ, στηρίζει την Ελλάδα με διάφορους τρόπους...
Το ζήτημα λοιπόν είναι κατά πόσον η χώρα μέσα σε κλίμα οικονομικής χρεοκοπίας θα μπορέσει να αποφύγει την γεωστρατηγική χρεοκοπία.
Από τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο τον τελευταίο μήνα, φαίνεται ότι η Άγκυρα εκτιμά ότι τώρα είναι η ώρα να προωθήσει τις επιδιώξεις της.
Εντελώς ψυχρά, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει καταλληλότερη στιγμή από το 1974 και μετά για την Τουρκία από την σημερινή. Απλώς, περιμένουν τα χειροτερεύσουν τα πράγματα.
Για την ώρα η ελληνική στρατιωτική ισχύς δεν τους επιτρέπει να έχουν την «σιγουριά» που θα ήθελαν στην επίτευξη των στόχων τους. Θα περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία...
Θα τους την δώσουμε;"
[Σ.Σ.<Χ.Δ.>:
Ποιος το περίμενε ότι το «Γερμανικό» Πασόκ (Τσοχατζόπουλος, Σημίτης κ.λ.π.), θα παρέδιδε μετά από 20 χρόνια (από το 1981), την Ελλάδα στις τυχοδιωκτικές και στρατηγικές-ναζιστικές ορέξεις της Γερμανίας. Με τελευταίο τον ξυγκάτο Υπουργό, που έφυγε επίτηδες από το Υπουργείο Άμυνας, για να μπουν μέσα οι τελευταίοι Κατάσκοποι των Γερμανών ντυμένοι το μανδύα του «Ευρωπαϊκού Επιτρόπου», να πάρουν και τους «κωδικούς»!
Κάποιοι μέσα στην Κυβέρνηση του Πασόκ σήμερα, μάλλον δεν πρέπει να κατάλαβαν ότι παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα!..
Και κάτι για τον φίλτατο και αγαπητό Αντώνη Σαμαρά, αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως:
Τα λαμόγια πρώην Πρωθυπουργοί Κώστας Σημίτης και Κότσος Καραμανλής που απογύμνωσαν την Ελλάδα από όλη τη δύναμή της (Οικονομία, Βιομηχανία, Στρατό), ο Ελληνικός λαός σε λίγο θα κραυγάζει «τις κεφαλές τους Επί πίνακι».
Σου είπαμε ότι πρέπει να αλλάξει και το όνομα «Νέα Δημοκρατία» στο κόμμα, αλλά μάλλον, δεν εισακουόμεθα από πουθενά!
Αντί να πετάξεις με τις κλωτσιές όλα τα σιχαμερά πρώην, και δήθεν βαρύγδουπα στελέχη, εσύ τα προωθείς σε νέες θέσεις κλειδιά στο κόμμα. Και ευελπιστείς να γίνεις ο αυριανός πρωθυπουργός, που δεν είναι ανάγκη αυτό, να γίνει, ντε και καλά, αύριο.
Προχώρα στην κάθαρση από την Κόπρο του Αυγείου, πέρασαν μήνες στην Προεδρεία του Κόμματος, αλλά ο απομεμακρυσμένος ψηφοφόρος της «ΝΔ» -και όχι ο βολεμένος που είναι αισχρή μειοψηφία- δεν είδε απολύτως τίποτα!
Μάλλον χτίζεις ένα κόμμα μια από τα ίδια.
Οι καιροί ούτε περιμένουν, ούτε συγχωρούν...]
<Χ.Δ.>
12ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ
Η ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ 12ΟΥ ΦΝΘ
Η αυλαία του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου αιώνα έπεσε το βράδυ του Σαββάτου 20 Μαρτίου με την τελετή λήξης που πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματογράφου Ολύμπιον, με οικοδεσπότη της βραδιάς, τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Εϊπίδη και παρουσία της διευθύντριας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Δέσποινας Μουζάκη.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα, Δημήτρης Εϊπίδης καλωσόρισε τους προσκεκλημένους λέγοντας χαρακτηριστικά: «Όλα αυτά τα χρόνια οι απολογισμοί μας ήταν πανηγυρικοί, το ίδιο θα συμβεί και φέτος. Συνηθίζεται στη βραδιά αυτή να ανακοινώνουμε αριθμούς, που θα εντυπωσιάσουν με την αύξηση που φανερώνουν: περισσότεροι θεατές, περισσότερες ταινίες, εκδηλώσεις, ένα Φεστιβάλ που μεγαλώνει επιτυχημένα. Φέτος θα ξεκινήσουμε από έναν αριθμό που μειώθηκε, τα χρήματα. Το Φεστιβάλ ξεκίνησε ως πείραμα και ανέκαθεν γινόταν με πνεύμα οικονομίας. Οι σοβαρότατες οικονομικές εξελίξεις στη χώρα μας, μας οδήγησαν να περικόψουμε ακόμα περισσότερο τον ήδη περιορισμένο προϋπολογισμό μας. Το καλό αποτέλεσμα του Φεστιβάλ προήλθε από τη συλλογική εργασία νέων παιδιών που διαθέτουν όλο τους το χρόνο και την προσπάθεια για την επιτυχία του Φεστιβάλ. Ως πολίτες αυτής της χώρας είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε οποιαδήποτε θυσία για τη βελτίωση του τόπου μας. Ένα πράγμα που δεν θα μπορούσα να δεχτώ είναι απολύσεις. Δεν θέλω αυτά τα παιδιά να χάσουν τις δουλειές τους. Θα μείνουμε μαζί, θα υποστούμε οποιαδήποτε περικοπή αλλά θα παραμείνουμε σαν οικογένεια και θα συνεχίσουμε το έργο μας. Ας ελπίσουμε ότι το μέλλον επιφυλάσσει καλύτερες μέρες για το φεστιβάλ και πρωτίστως για τη χώρα μας». Ο κ. Εϊπίδης σημείωσε ότι το 12ο Φεστιβάλ έκλεισε με απρόσμενη επιτυχία ενώ κάνοντας τον απολογισμό ανέφερε ότι η φετινή διοργάνωση περιελάμβανε 189 ταινίες από 42 χώρες, τρία αφιερώματα, δύο εκθέσεις, δύο ημερίδες, δύο εργαστηριακά σεμινάρια. Στην ειδική ζώνη για παιδιά παρουσιάστηκαν 11 ταινίες που παρακολούθησαν συνολικά 2.000 μαθητές. Αναφορικά με τους θεατές του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, ο κ. Εϊπίδης τόνισε ότι αγγίζουν τους 45.000, αριθμός αυξημένος κατά 10% σε σχέση με πέρσι. Ταυτόχρονα η αγορά ντοκιμαντέρ έγινε εξ’ ολοκλήρου ψηφιακή, εξέλιξη που διπλασίασε τον αριθμό των θεάσεων, από 1800 πέρσι σε 3000 φέτος.
Τέλος ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ευχαρίστησε όσους βοήθησαν στην πραγματοποίηση του Φεστιβάλ, το Δήμο Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό Κέντρου Κινηματογράφου, το πρόγραμμα MEDIA, τους χορηγούς του Φεστιβάλ, καθώς και τους σκηνοθέτες και τους παραγωγούς που εμπιστεύθηκαν το έργο τους, τους συνεργάτες του και το κοινό για το οποίο χαρακτηριστικά σημείωσε: «Είστε η κινητήριος δύναμη του Φεστιβάλ».
Ακολούθησε η απονομή των βραβείων στα ντοκιμαντέρ που ξεχώρισαν στο πλαίσιο του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ
Βραβείο «Κοινού» που αφορά σε ταινίες άνω των
i. Για ελληνική παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 10.000 € στην ταινία Γάζα ερχόμαστε σε σκηνοθεσία Γιώργου Αυγερόπουλου και Γιάννη Καρυπίδη.
ii. Για ξένη παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 4.000 € στην ταινία «Με μάτια ορθάνοιχτα – εξερευνώντας τη σημερινή Νότια Αμερική» (Ουρουγουάη), σε σκηνοθεσία Γκονσάλο Αριχόν.
Βραβείο «Κοινού» που αφορά σε ταινίες κάτω των
i. Για ελληνική παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 5.000 € στην ταινία «Ενεργό μέλος» σε σκηνοθεσία Λευτέρη Φυλακτού.
ii. Για ξένη παραγωγή που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 2.000 € στην ταινία «Οδυσσέας» (Αρμενία – Ελλάδα) σε σκηνοθεσία Βαχάν Καραπετιάν.
ΒΡΑΒΕΙΑ «ΦΙΠΡΕΣΚΙ»
Η φετινή Κριτική Επιτροπή της «ΦΙΠΡΕΣΚΙ» απαρτίζεται από τους: Παμέλα Μπιενζόμπας – Πρόεδρος (Χιλή)
i. Για ελληνική παραγωγή στην ταινία «Ταξιδιάρα Ψυχή» σε σκηνοθεσία Αγγελικής Αριστομενοπούλου.
ii. Για ξένη παραγωγή στην ταινία «Κυνηγώντας Ελέφαντες» (Ισπανία) σε σκηνοθεσία Αλμπέρτο Άρσε και Μοχάμαντ Ρουτζάιλα.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΡΤ3
Το βραβείο τηλεοπτικής προβολής της ΕΡΤ3 σε ντοκιμαντέρ της ενότητας «Ο πλανήτης σε κίνδυνο» απονέμεται στην ταινία «Ωκεανοί από πλαστικό», της Σαντρίν Φεϊντέλ (Γαλλία). To βραβείο έχει χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ και η βραβευμένη ταινία θα προβληθεί μια φορά από την ΕΡΤ3.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΡΤ
Το "Βραβείο Ντοκ ον Αιρ" της ΕΡΤ, αφορά στο καλύτερο σχέδιο του Πίτσινγκ Φόρουμ και αντιστοιχεί στο ποσό των 7.000 ευρώ.
Απονέμεται έπειτα από απόφαση κριτικής επιτροπής:
Στο «Σχέδιο ζωής, Σε μια πόλη γεμάτη λάθοι» της Μυρτώς Παπαδογεώργου, παραγωγή Νίκου Ταμιωλάκη, «Σύνεργον», και «Ομάδα Λευκού Δωματίου».
ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ
Η φετινή Κριτική Επιτροπή για το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας που απονέμεται σε ταινία με θέμα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, απένειμε το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας στην ταινία «Καταγγελία» (Γαλλία - Κίνα) σε σκηνοθεσία Ζάο Λιανγκ.
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΒΕ-ΒΕ-ΕΦ»
Η φετινή Κριτική Επιτροπή για το βραβείο της «ΒΕ-ΒΕ-ΕΦ» απένειμε το βραβείο στην ταινία «Οι τελευταίες μέρες του Σισμαρέφ» (Ολλανδία), σε σκηνοθεσία Γιάν .
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΞΟΧΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Προς πρόεδρο της Αλβανίας, Δρ Μπαμίρ Τόπι
Εξοχότατε κ. Πρόεδρε
Όπως γνωρίζετε η Ακαδημία Επιστημών αποτελεί το πιο σημαντικό επιστημονικό ίδρυμα της χώρας. Οι κύριοι στόχοι της Ακαδημίας είναι η ανάληψη και η δημοσιοποίηση μελετών και ερευνών σε διάφορους τομείς της επιστήμης, η συνεργασία με το δίκτυο των ιδρυμάτων της και άλλα επιστημονικά ιδρύματα και πανεπιστήμια στην Αλβανία, η συμμετοχή του επιστημονικού της δυναμικού σε ποικίλες δραστηριότητές τους, η συγκρότηση των διαδικασιών για την απόκτηση επιστημονικών βαθμών και τίτλων, η οργάνωση εθνικών και διεθνών δραστηριοτήτων, η δημιουργία και η σύσφιγξη σχέσεων καθώς και η συνεργασία με τις ξένες Ακαδημίες.
Μετά την αλλαγή του καθεστώτος στη χώρα, όταν κατέρρευσε το σύστημα του Κόμματος Εργασίας, πιστεύαμε ότι η Ακαδημία θα επιτελούσε ανεξάρτητα το έργο της, χωρίς να επιδίδεται σε εθνικιστικές κινήσεις, έξω από κάθε πλαίσιο συνεργασίας και ειλικρινούς φιλίας.
Το 1998 ήρθε η δημοσίευση του βιβλίου της Ακαδημίας «Πλατφόρμα για την επίλυση του Αλβανικού Ζητήματος», η οποία χαρακτηρίζεται από αλυτρωτισμό, αφού υποστηρίζεται η «ένωση όλων των Αλβανών σε ένα εθνικό κράτος», ενώ τα όρια του «ιστορικά εθνικού αλβανικού χώρου» απλώνονται πολύ πέρα από τις κατοικούμενες από Αλβανούς περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, για να περιλάβουν την «μείζονα Τσαμουριά» (μέχρι την Πρέβεζα), την Καστοριά και τη Φλώρινα.
Η ίδια τακτική ακολουθείται και στη νέα έκδοση της Ακαδημίας με το Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό. Στους δύο τόμους που έχουν κυκλοφορήσει το Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς περί αλβανικής καταγωγής και εθνικότητας της Άρτας, των Ιωαννίνων, Πρέβεζας και Ηγουμενίτσας, περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με το Λεξικό, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τη χάραξη των Ελληνο-αλβανικών συνόρων.
Επίσης, έντονη είναι η παραχάραξη και η οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας κυρίως σε σχέση με την Ήπειρο, ενώ δυσφημιστική είναι η στάση του Λεξικού προς την ελληνική μειονότητα. Το λεξικό δεν έχει διαφορετικές προσεγγίσεις για τον προσδιορισμό της ελληνικής μειονότητας και ούτε για το ρόλο της στο αλβανικό κράτος.
Στο σημείο όπου αναφέρεται στη «Δρόπολη», περιοχή με ελληνικό πληθυσμό, περιοχή στην οποία στο καθεστώς Χότζα, αναγνωρίστηκε ως μειονοτική περιοχή και προπαγανδιστικά ήταν το σύμβολο εκπροσώπησης του συνόλου της ελληνικής μειονότητας, οι Έλληνες δεν θεωρούνται αυτόχθονες χωρίς να προσδιορίζεται το πότε εγκαταστάθηκαν.
Επίσης το Λεξικό αναφέρει ότι οι κάτοικοι δύο χωριών της περιοχής, η Φράστανη και η Λιούγκαρη είναι αλβανικής εθνικότητας.
Για άλλες περιοχές με ελληνικό πληθυσμό, όπως η Φοινίκι, το Αλίκο, η Δίβρη, ο Μεσοπόταμος, δεν αναφέρεται, η ελληνικότητά τους, ενώ επισημαίνεται ότι ο πληθυσμός ανήκει στην ελληνική μειονότητα.
Για τον πληθυσμό της Λιβαδειάς, δεν αναφέρεται η ελληνική του εθνικότητα, ενώ το ίδιο γίνεται και για την περιοχή της Χιμάρας, η οποία αποτελεί διαχρονικό στόχο της αλβανικής εθνικιστικής πολιτικής.
Επίσης καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να απεικονισθεί ότι στις περιοχές με ελληνικό πληθυσμό, ήταν έντονο το αλβανικό στοιχείο ιστορικά, αναφέρονται τα ονόματα που οι Αλβανοί είχαν δώσει στα ελληνικά χωριά, ή με τα αλβανικά ονόματα που έδωσε το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας.
Στο λεξικό δεν αναφέρονται οι προσωπικότητες της ελληνικής μειονότητας, ενώ στις ελάχιστες αναφορές σε μορφές, ή αναφέρεται ότι κατάγονται από οικογένεια με γονείς ελληνικής εθνικότητας, ή παρουσιάζονται ως Αλβανοί.
Αξιότιμοι κύριοι
Η επιστολή έχει σαν στόχο να κάνει γνωστό ένα ζήτημα που αφορά την δράση της Ακαδημίας Επιστημών έναντι της Ελληνικής ιστορίας και της παρουσίας των Ελλήνων στην Αλβανία. Ο εθνικισμός είναι ένας κακός σύμβουλος, ιδιαίτερα στην περιοχή των Βαλκανίων, αφού έχει ωθήσει σε πολύχρονες και αιματηρές διαμάχες.
Γι ΄ αυτό στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας θα σας παρακαλούσαμε να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες για να απαλειφθούν οι παραπάνω αναφορές από τα κείμενα της Ακαδημίας, και να φροντίσετε ώστε στο μέλλον να μην επαναληφθούν.
Μιχάλης Σέρβος
Πρόεδρος Ιδρύματος Ελληνισμού Αμερικής
